๖ เมษายน ๒๕๕๗
เรียน. เพื่อนครู ผู้บริหารและผู้อ่านที่เคารพรักทุกท่าน
วันจันทร์ที่๓๑ มีนาคม. ๒๕๕๗. วันนี้ภาคเช้าเข้ากระทรวงศึกษาธิการแม้การเมืองดูจะสับสนยืดเยื้อเรียกว่าบ้านไม่เป็นบ้านวัดไม่เป็นวัดและเมืองไม่เป็นเมืองแต่ข้าราชการประจำอย่างพวกเราก็ยังต้องเดินสายพานเครื่องจักรทำงานกันไปตามหน้าที่และตำแหน่งในสถานการณ์ทางการเมืองหลายคนตั้งข้อสังเกตว่าข้าราชการยังหมกตัวอยู่ในหลุมหลบภัยเหมือนเห็นแก่ตัวต้องขอเรียนว่าข้าราชการถูกออกแบบและสร้างมาให้เป็นผู้ตามเท่านั้นที่สำคัญเขาขาดความมั่นใจในตนเองทำอะไรต้องแน่นอนมั่นคงหากจะต้องเสี่ยงเขาจึงไม่กล้าการต่อสู้ที่ยืดเยื้อจึงมักเป็นสงครามของประชาชนมากกว่า. พวกข้าราชการจะทำแบบรวบรัดที่เรียกว่าปฏิวัติรัฐประหารรีบมารีบไป หลักเกณฑ์การย้ายข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษาที่กำลังยกร่างขึ้นใหม่ดูจะไม่ผิดไปจากเดิมมากมายนักอาจแก้ไขเรื่องเวลาของผู้มีสิทธิ์ย้ายกรณีปกติให้อยู่นานขึ้นโครงสร้างกรรมการกลั่นกรองที่ต้องปฏิบัติให้สอดคล้องกับพระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครองพ.ศ. ๒๕๓๙ บ่ายกลับมาสำนักงานเขตมีแฟ้มไม่มากเพราะเป็นวันแรกของสัปดาห์
วันอังคารที่๑เมษายน. ๒๕๕๗. วันนี้ประชุมหัวหน้าส่วนราชการประจำจังหวัด ปกติจะประชุมก่อนสิ้นเดือนงวดนี้ผู้ว่าราชการจังหวัดเลื่อนมาประชุมในวันนี้ มีผู้ย้ายมาใหม่หลายรายแสดงตัวต่อที่ประชุม ระเบียบวาระการประชุมเป็นเรื่องของความมั่นคงและความสงบเป็นส่วนใหญ่ท่านผู้ว่าราชการจังหวัดดูจะตกอยู่ในที่นั่งลำบากเพราะมวลชน๒กลุ่มมักใช้ศาลากลางเป็นที่แขวนป้ายจึงปั่นกระแสว่าผู้ว่าให้ขึ้นป้ายอย่างโน้นอย่างนี้ สถานการณ์น้ำก็ร่อแร่เต็มทีน้ำเค็มหนุนเข้ามาตามลำน้ำเจ้าพระยาซึ่งกระทบต่อการใช้น้ำเพื่อการเกษตร. เรื่องสุดท้ายที่เขาฝากกระทรวงศึกษาธิการคือคุณภาพของคน กล่าวหาพวกเราว่าจัดการศึกษาไม่ดีคนจึงขาดคุณภาพบ้านเมืองวุ่นวายฉิบหายอยู่ทุกวันนี้ เป็นคำตอบที่ถูกของคำถามที่ผิด หากเราเชื่อว่าการศึกษาคือการถ่ายทอดวัฒนธรรมจากสังคมรุ่นหนึ่งไปอีกรุ่นหนึ่งก็หมายความว่าผู้ใหญ่มีสิ่งดีงามที่ต้องการให้เยาวชนสืบทอดต่อไปตามลำดับนั่นแปลว่าความดีความงามที่จะถ่ายทอดนั้นมีอยู่จริงในสังคมตัวอย่างคนญี่ปุ่นมีระเบียบมีวินัยมีความรักชาติต้องการปลูกฝังสิ่งเหล่านี้ให้กับเยาวชนสืบสานต่อไปเป็นรุ่นๆเขาทำได้สำเร็จเพราะมีแบบให้เด็กพบและเห็นว่ามีอยู่จริงในสังคม ของเราสิ่งที่จะให้เด็กเกิดต้องปลูกใหม่ทั้งสิ้นเพราะได้ล้มหายตายจากไปนานแล้วจนไม่เหลือให้เห็นเป็นแบบในสังคม ซ้ำร้ายมีทั้งแมลงและวัชพืชคอยเบียดเบียนโอกาสที่จะปลูกนิสัยถาวรดีงามให้เด็กจึงยากมากเรากำลังอยู่ในยุคสังคมอ่อนแอกำลังทำลายตัวเอง ได้แต่คิดไม่อยากเถียงไม่อยากอธิบายกับใครเพราะเขาแค่ต้องการจำเลยเป็นคำตอบสุดท้ายเท่านั้นการช่วยให้คนได้สบายใจว่ากูพบคำตอบแล้วโว้ยเป็นความผิดของมึงไม่ใช่กูเป็นการสงเคราะห์อย่างหนึ่งในยุคปัดขยะให้พ้นตัว ก่อนเที่ยงประชุมคณะกรรมการความมั่นคงจังหวัดมีทั้งอัยการ ตำรวจ ราชทัณฑ์ แรงงาน คุมประพฤติ วัฒนธรรม เสนอรายงานผลการดำเนินงาน. ได้แต่ฟังเขาเพราะไม่มีข้อมูล เด็กปิดภาคแล้ว. หลังอาหารกลางวันมีประชุมศูนย์ต่อสู้เพื่อเอาชนะยาเสพติดจังหวัดมีท่านรองฯธีระวุฒิ ศิริวรรณ เป็นประธาน นั่งฟังอยู่๒ชั่วโมง จึงให้ผอ.กลุ่มส่งเสริมการจัดการศึกษานั่งฟังต่อไปผมกบับสำนักงานด้วยมีงานเร่งด่วน
วันพุธที่๒. เมษายน. ๒๕๕๗. ภาคเช้านัดประชุมคณะกรรมการกลั่นกรองการพิจารณาเลื่อนขั้นเงินเดือนครั้งที่๑/๒๕๕๗ มีหลายคณะ คณะแรกพิจารณาผู้บริหารโรงเรียน. คณะที่สองของครู คณะที่สามของบุคลากรทางการศึกษา. การพิจารณาก็เสนอกันมาตามลำดับพวกเราพิจารณาเรื่องโควตามากกว่าตัวบุคคลเว้นแต่จะเห็นผิดสังเกตก็ตรวจสอบรายละเอียดเพื่อแจ้งให้ผู้เกี่ยวข้องไปแก้ไขให้ถูกต้องตามเนื้อหาและขั้นตอน บ่ายได้รับหมายศาลปกครองหนึ่งฉบับเขาฟ้องตามมาตรา๙(๒) ฐานละเลยต่อหน้าที่รายละเอียดเขาขออนุญาตจัดการศึกษาโดยครอบครัวเราไม่ดำเนินการให้แล้วเสร็จตามกำหนดจึงไปฟ้องศาลปกครอง ผมจำได้ว่าเรื่องนี้ได้ประชุมกรรมการกลั่นกรองไปแล้วเหลือเข้าประชุมคณะกรรมการเขตพื้นที่การศึกษา ต้องสารภาพว่าลืมไปเลยเมื่อถามไปยังเจ้าของเรื่องก็พบว่าเจ้าตัวไม่ค่อยมาทำงานเรียกว่าไม่เอางานและไม่ค่อยมาทำงานเลยเพราะเป็นผู้มาช่วยราชการกลายเป็นพาซวยมาฝากเสียแล้ว คดีไม่รุนแรงเพราะเราเรียนจบมาแล้ว แต่สำนึกอายในความบกพร่องเสียมากกว่า ความจริงเขาทวงถามมาแล้วแต่เรื่องไม่ถึงผมท่านรองฯที่กำกับดูแลเป็นคนลงนามตอบเขาไปจึงไม่เข้าใจว่าภัยใกล้จะถึงตัว เรื่องคดีก็ว่ากันไปเรื่องเสนอคณะกรรมการเขตพื้นที่การศึกษาก็ต้องรีบดำเนินการแต่ต้องยกเครื่องระบบงานในกลุ่มนี้เพราะติดขัดอยู่หลายเรื่องเหมือนขี่ม้าแกลบเดินเองจะเร็วกว่า
วันพฤหัสบดีที่๓. มีนาคม. ๒๕๕๗ เลยไปดูการก่อสร้างอาคารสำนักงานตอนเช้าก่อนเข้าเขต วันนี้ไม่มีกิจกรรมภายนอกจึงนั่งทำงานแฟ้มเอกสารก่อนเที่ยงผู้จัดการบริษัทพีพีแรมมาพบเพื่อประสานงานที่เกี่ยวข้อง ลงนามคำสั่งที่เกี่ยวข้องกับการสอบแข่งขันเพื่อบรรจุและแต่งตั้งบุคคลเข้ารับราชการตำแหน่งครูผู้ช่วย ยังไงต้องป้องกันการทุจริตและความผิดพลาดที่เกิดจากความประมาทให้ได้. มีใบลามาให้อนุญาตลาพักผ่อนหลายรายเห็นว่าเป็นการลาต่อเนื่องจากวันหยุดราขการติดต่อหลายวันจึงให้ชี้แจงเหตุผลและความจำเป็น. ราชการหยุดให้น้อยก็ลาเพิ่มพอเขาหยุดให้ยาวก็ขอต่อเนื่องไปอีก ถ้าเบื่อนักก็ขอให้คิดถึงคนที่กำลังตกงานรอบรรจุอยู่เราเป็นหนึ่งคนที่โชคดีเหลือคนอีกมากมายที่ไม่มีโอกาสอย่างเราอย่าปล่อยให้คนขยันทำงานกันไปตามลำพังโดยถูกเอาเปรียบจากคนอื่นที่คือเราซึ่งจ้องจะลาหาความสุขสบายใส่ตนเอง จงสร้างความสุขจากการทำงานอย่าสร้างความสุขจากการไม่ทำงานเพราะต่อไปจะกลายเป็นความทุกข์
วันศุกร์ที่๔. มีนาคม. ๒๕๕๗. เช้าเดินทางไปโรงเรียนวัดป่างิ้วเพื่อลงนามMOU ระหว่างองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานีกับหน่วยงานทางการศึกษาทั้งจังหวัด. สพป.ปทุมธานีเขต๑ ทุกโรงเรียนได้รับการสนับสนุนงบประมาณจ้างครูโรงเรียนละ๒คน สร้างอาคารเรียนและอาคารประกอบตามแผนปีละหลายหลัง พิธีจัดบนเวทีขนาดใหญ่ใต้หลังคาโดมที่เพิ่งสร้างเสร็จด้วยงบประมาณ๖ล้านบาท เป็นความใฝ่ฝันของหลายโรงเรียนเพราะเป็นลานอเนกประสงค์กันแดดกันฝนได้ซึ่งได้รับความอนุเคราะห์ไปแล้วหลายโรงเรียน.นั่งติดกับนายกชาญ พวงเพ็ชร เลยปรารภว่าจะพาครูและผู้บริหารเกษียณอายุราชการปีนี้ไปถอดประสบการณ์ในประเทศ อาจเป็นชุมพรและเกาะเต่ามรดกโลก ท่านว่าได้ทำโครงการมา บ่ายทำงานเอกสารที่ห้องกำลังคิดว่าจะต้องจัดอบรมทีมงานเกี่ยวกับงานสารบรรณใหม่เพราะย่อหย่อนลงไปมากรูปแบบโย้เย้จนลงชื่อไม่ไหวใครได้รับหนังสือนี้ก็คิดตำหนิเอาได้ว่าปล่อยออกมาได้อย่างไรทั้งรูปแบบและเนื้อหา
ของขวัญวันเกิด
ชายหนุ่มต้องการซื้อของขวัญวันเกิดให้แฟนสาว ทั้งคู่เพิ่งคบกันได้ไม่นาน หลังจากพิจารณาอย่างรอบคอบแล้ว
เขาตัดสินใจที่จะซื้อถุงมือให้เธอสักคู่ พร้อมกับแนบจดหมายที่เขาคิดว่าน่าจะเหมาะสม…และโรแมนติก แต่ไม่ส่วนตัวจนเกินไปนัก
วันนั้น..เขาไปซื้อของขวัญกับน้องสาวของแฟนที่ห้างสรรพสินค้า
เลือกได้ถุงมือสีขาวหนึ่งคู่
ขณะที่น้องสาวแฟนเลือกซื้อกางเกงใน 2 ตัวให้ตัวเอง
ขณะที่ห่อของขวัญนั้นพนักงานได้ห่อของสลับกัน
น้องแฟนได้ถุงมือ และแฟนสาวได้กางเกงใน 2 ตัวแทน
ชายหนุ่มไม่ได้เช็คของขวัญ
หลังจากที่ห่อของเสร็จเรียบร้อย…ก็จัดการส่งให้แฟน พร้อมทั้งจดหมายข้อความดังต่อไปนี้
“ผมเลือกของสิ่งนี้เพราะสังเกตว่าคุณไม่ชอบใส่มัน เวลาเราออกไปเที่ยวด้วยกัน ถ้าไม่ใช่เป็นเพราะน้องสาวของคุณแล้วละก็
ผมคงเลือกแบบที่ยาวกว่านี้ที่มีกระดุม แต่น้องสาวของคุณใส่แบบสั้นอย่างนี้และถอดได้ง่ายกว่า อันที่จริงมีสีให้เลือกมากมาย
แต่คนขายที่เป็นผู้หญิงโชว์ของเธอให้ผมดู เธอบอกว่า… เธอใส่มาตั้ง 3 อาทิตย์แล้ว ยังไม่เปื่อยแต่อย่างใด
ผมก็เลยให้เธอลองใส่ให้ผมดูเธอดูสวยจริงๆ….ผมอยากเป็นคนใส่ให้คุณเป็นคนแรกมาก และไม่ต้องสงสัยเลยว่ามือของผม
จะได้สัมผัสกับสิ่งนั้นก่อนที่จะได้เห็น และเมื่อใดก็ตามที่คุณถอดมันออก อย่าลืมเป่ามันซะก่อนที่จะเก็บ
เพราะว่ามันจะชื้นและจะทำให้คุณคันขณะที่สวมใส่….คุณลองคิดซิว่าผมจะ“จูบ” มันสักกี่ครั้ง ในปีใหม่
ผมหวังว่าคงได้เห็นคุณใส่มันในวันศุกร์ที่จะถึงนี้นะครับ”
ด้วยรักอย่างยิ่ง
ปล.แบบใหม่ล่าสุดที่ผมซื้อให้ใส่เสร็จแล้วพับลงโชว์ให้เห็นขนเล็กน้อย…….จะเซ็กซี่มาก
ทำอะไรพึงรอบคอบเข้าไว้
นายกำจัด คงหนู
ผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต ๑
