หลายครั้ง ที่ข้าพเจ้าลอบสังเกตดูพฤติกรรมของแม่
หลายอย่างเปลี่ยนแปลงไปมาก
อะไรทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงขนาดนี้ได้
เป็นเรื่องที่ไม่มีคำตอบ
ข้าพเจ้าเข้าใจเอาเองว่า อาการสมองเสื่อม คือการสูญเสียระบบความจำ
ซึ่งไม่น่าเกี่ยวข้องอะไรกับพฤติกรรม
แต่ข้าพเจ้าเข้าใจผิด เพราะพฤติกรรมหลายๆอย่างของแม่ ไม่เหมือนเดิม
แม่เริ่มทานอาหารยากขึ้น
"ยาก" ในที่นี้ นอกจากจะหมายถึง เคี้ยวยาก กลืนยาก แล้ว
แม่ยังเลือกทานมากขึ้น
แม่ไม่สามารถทานทุกอย่างได้เหมือนเมื่อก่อน แม้ว่าจะเคยชอบทานมากก็ตาม
สารพัดผักที่แม่เคยทานได้ทานดีทานเก่ง แม่กลับไม่ชอบทานแล้ว
อาหารรสเผ็ดจัด ที่แม่เคยโปรดปรานอย่างมาก แม่ทานไม่ได้แล้ว
ถั่วงอกที่แม่เคยทานได้ง่ายๆ ตอนนี้ทานยากขึ้น
เพราะแม่จะตัดหางถั่วงอกออกทุกเส้น โดยเอาปลายช้อนตัดออกแล้วค่อยทาน
ก๋วยเตี๋ยวหนึ่งชามของแม่จึงใช้เวลานานมากกว่าปกติมากนัก
ข้าพเจ้าจึงต้องสั่งก๋วยเตี๋ยวไม่งอกไม่ผักให้แม่ เพื่อให้แม่ทานได้ง่ายขึ้น
ผักใบเขียวที่เคยชอบทาน ก็ไม่ทาน เขี่ยออก หรือเคี้ยวแล้วคาย
อะไรที่เคยชอบทาน แม่ไม่ชอบทานอีกต่อไป
ยกเว้นสารพันของหวาน ทุเรียน มะม่วงสุก ไอศครีม เค้ก ฯลฯ
ที่แม่จะตาเป็นประกายและยิ้มแป้นทุกครั้งที่หยิบยื่นให้
แม่ทานอย่างมีความสุขจริงๆ
ที่ว่ากันว่า ยิ่งอายุมากขึ้นและเป็นโรคนี้ พฤติกรรมจะเปลี่ยนไปเหมือนเด็กนั้น
ไม่ผิดเลยจริงๆ
