ความน่ารักของเด็กๆ สร้างความสดชื่นหัวใจให้กับคนใกล้แก่อย่างผมมาก

   

 

         ผมมาอยู่ที่ชลบุรีก็ร่วม 9 ปีแล้วละครับ ใช้ชิวิตอยู่ที่ทำงานเป็นส่วนใหญ่ ตอนเลิกงานหรือวันหยุดก็จะอาศัยในห้องเช่าเล็กๆ ที่ห่างจากที่ทำงานประมาณ 4 กม. เขาเรียกกันว่า "บึงสามง่าม" ครับ อาโกเจ้าของบ้านเช่าและเหล่าน้องๆ หลานๆ ต่างให้ความเป็นกันเองกับผู้เช่าอาศัยอย่างผมเสมือนหนึ่งเป็นญาติ อบอุ่นครับ

        บ้านนี้มีซุปตาร์ตัวน้อยอยู่คนนึงเป็นสีสันของบ้าน น่ารักน่าชังครับ ขวบห้าเดือน พูดได้เป็นคำๆ แต่เดินปร๋อเลยครับ ซนเป็นลิง

      ตอนเย็นหลังเลิกงานผมต้องกลับมาอุ้มและพูดคุยประสาเด็กกับเค้า พาดูนกดูแมว จิ้งจก ผีเสื้อ ตามหลังบ้าน ก็คุยให้ฟังไปเรื่อยเล่าไปต่างๆนานา เค้าก็ฟังอ้อแอ้ตามน่ารักครับ พอวันหยุดงานของผมเค้าก็จะมาคุยมาเล่นกับผมแต่เช้าเลย เสียงกระดิ่งข้อเท้าจะบอกถึงการมาของเค้า

 

      เมื่อวานวันเสาร์ร้อนมาก ประมาณบ่ายสามโมงจึงพากันไปทะเลที่แหลมแม่พิมพ์ เด็กๆ 5 คน ก็เตรียมการลงเล่นน้ำอย่างเต็มที่ครับ ทะเลงามมากคลื่นก็ไม่แรง คนเยอะไปหมด แรกไปถึงผมอุ้มพาเค้าไปดูปูตัวเล็กตามชายหาด เค้าเดินจะจับปู ปูก็มุดลงรู เสียงหัวเราะสนุกสนานก็ตามมา ตอนแม่เค้าพาลงเล่นน้ำเค้าวิ่งลงทะเลเร็วมากตกอกตกใจกันยกใหญ่ ก่อนที่พี่ๆเค้าจะล็อกตัวไว้ได้

      ความน่ารักของเด็กๆ สร้างความสดชื่นหัวใจให้กับคนใกล้แก่อย่างผมมาก ทุกวันนี้ผมมี "น้องน้ำชา" เป็นยาดมหลอดใหญ่ทำให้ระบบหายใจคล่องตัวขึ้นมากครับ คลายเครียดคลายกังวลดี กลับไปบ้านต่างจังหวัดผมก็มีหลานชายตัวน้อยคอยยอกเย้าเล่นกัน นี่กระมังครับความสุขของคนที่เป็นปู่ ย่า ตา ยาย บั้นปลายของชีวิตผมเริ่มคิดแล้วว่า อยากกลับบ้านไปเลี้ยงหลานท่าจะสุขใจดี