ปิติสุขอีกแล้ว...ในวันนี้
เมื่อได้มีโอกาสนั่งลงและฟังเรื่องเล่าจากวิสัญญีพยาบาล เล่าถึงการพัฒนางานที่เป็นระบบเป็นวิชาการ
ข้าพเจ้านั่งฟัง..และเอ่ยถามถึงข้อมูลและฐานแนวคิด ซึ่งพี่อ้อยก็เล่าถึงที่มาที่ไปได้ชัดเจน
และมีการเก็บข้อมูลเชิงวัดผลลัพธ์อย่างเป็นระบบ
ข้าพเจ้าก็ทักไปว่า นี่...มันคือผลงาน R2R นี่นา
พี่อ้อย...ยิ้มหัวเราะอย่างสดชื่น
ข้าพเจ้า..ขอบเรื่องหนึ่งมาก สืบเนื่องมาจากว่า พยาบาลวิสัญญีนั้นต่างคนต่างเตรียมยา และเมื่อตอนเย็นก่อนจะลงเวร พบว่ามียาเหลือกองเต็มหรือทางครั้งจนล้นถาด...
จากการแนวคิดเรื่อง LEAN มาใช้...มาปรับกระบวนการใหม่ ออกแบบรูปแบบการทำงานแบบใหม่
มอบหมายให้วิสัญญีพยาบาล ๑ คนทำหน้าที่เตรียมยาให้กับทุกๆ คน แล้ว...มีเพิ่มกระบวนการ Dubble Check อีกครั้งเพื่อป้องกันความผิดพลาดหรือความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น จากนั้นก็มีการ check อีกรอบ...ในพยาบาลวิสัญญีที่เป็นผู้ใช้ยาที่เตรียมนั้น
เมื่อลงมือเก็บข้อมูลพบว่า...
ยาที่เหลือเป็นกองล้นถาดนั้นลดลงไม่ถึงครึ่ง ...เป็นการลดต้นทุนจากการใช้
ลดขั้นตอนในการเตรียมยา...ลดระยะเวลาในการทำงาน ทำให้ทำงานได้สะดวกรวดเร็วขึ้น
จากกระบวนการทำงานเช่นนี้ที่มีการตรวจสอบกันหลายรอบลดความเสี่ยงและความผิดพลาดจากการเตรียมยาได้ด้วย นำไปสู่ความปลอดภัยในผู้ป่วย
ซึ่งฟังดูแล้ว...
มีกระบวนการและขั้นตอนเปรียบเทียบวิธีเดิมและวิธีเก่าแบบเห็นผลลัพธ์ชัดเจน
และเกิดประโยชน์ต่อการทำงานประจำได้มาก
ที่สุดส่งผลแก่ผู้ป่วย และคนทำงานก็มีความสุข
นี่เป็นเพียงตัวอย่างเรื่องเดียว...และมีอีกหลายเรื่องมาก ทั้งมีเรื่องของพี่เล็กจาก OR แทรกเข้ามาคุยเป็นระยะ นำมาซึ่งความสนุกสนาน และข้าพเจ้าประทับใจในผลงานพี่เล็กอยู่แล้ว ที่มีลักษณะเด่นทำเรื่องยากให้ง่าย ทำเรื่องง่ายให้ง่ายยิ่งขึ้น
http://www.gotoknow.org/posts/563435
การเรียนรู้ที่ไม่ได้นำระเบียบวิธีวิจัยหรือสถิติมาเป็นตัวตั้ง
หากแต่นำกระบวนการเรียนรู้ และการพัฒนามาเป็นหัวใจของการขับเคลื่อนพัฒนาคนทำงาน
มันทำให้เกิดพลังเชิงสร้างสรรค์มากมาย...และเป็นพลังที่ยิ่งใหญ่
งานวิจัยที่ดีไม่ใช่การมีสถิติที่อลังการ หากแต่...เป็นงานวิจัยที่สะท้อนถึงกระบวนการทางปัญญาที่บ่มผ่านการเรียนรู้ของคนทำงานนั้นๆ ออกมา ดังนั้นแม้งานชิ้นนั้นผลการวิจัยจะเป็นเพียงสถิติร้อยละ หากแต่นำมาสู่การเปลี่ยนแปลงที่แผ่กว้างและลึกซึ้ง ก็ถือได้ว่างานชิ้นนั้นมีคุณค่า
...
๒๔ มีนาคม พ.ศ.๒๕๕๗
