เชื่อหรือไม่ว่าความตายอยู่ใกล้ตัวเราเหลือเกิน ........ หลายสัปดาห์ก่อนผู้เขียนแอบยินดีกับเพื่อนที่พบว่าตนเองกำลังตั้งครรภ์ได้ 4 สัปดาห์ แต่ยังไม่ทันข้ามคืนเพื่อนคนนี้ได้โพสเฟซบุ๊กว่าตนเองต้องไปตรวจว่าตั้งครรภ์นอกมดลูกหรือไม่ หรือจะอยู่ในภาวะแท้ง ??? เราได้แอบติดตามเขาด้วยความเป็นห่วง ผลสรุปสุดท้ายคือเขาได้สูญเสียลูกที่อยู่ในครรภ์เพียง 4 สัปดาห์  และเชื่อไหมคะว่า เขาดูดีกว่าที่คิด ดูสุขภาพจิตดีมากหลังจากผ่านเหตุการณ์นี้ ......แต่ประโยคที่เขาโพสต์ต่อมาคือ .....อาจจะเพราะในอดีตเขาเคยผ่านเหตุการณ์เลวร้ายมามากกว่านี้ก็ได้

credit : http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=kawaka&month=09-2011&date=04&group=102&gblog=4

         ขอย้อนเหตุการณ์ไปในสมัยที่เป็นนักศึกษากิจกรรมบำบัดชั้นปีที่สอง ระหว่างที่พวกเราอยู่ในช่วงปิดเทอมภาคฤดูร้อน จึงชักชวนกันหาอะไรที่ท้าทายทำโดยการออกค่ายเพื่อเรียนรู้ชุมชนชนบท เป็นเวลาหนึ่งเดือน ที่สำคัญคือมันได้ค่าตอบแทนด้วย พวกเราได้ใช้ชีวิตร่วมกันเป็นเวลาถึงหนึ่งเดือน ซึ่งอาจจะไม่มากแต่ก็ได้ทำงานร่วมกัน  แบ่งกันเป็นหัวหน้ากลุ่มเตรียมอาหาร เดินทางไกลขึ้นดอยเพื่อสำรวจข้อมูลในชุมชน ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมากพอสมควร..... พอถึงวันสุดท้ายที่กลับเข้ามาในเมืองเพื่อกลับมาทำรายงานต่อในออฟฟิศ เพื่อนได้กลับบ้านโดยการขับมอเตอร์ไซค์ประสบอุบัติเหตุชนต้นไม้ ต้องเข้าห้องฉุกเฉินและรับการผ่าตัดด่วน ดิฉันซึ่งเคยไปเยี่ยมเขาได้เห็นสภาพศีรษะบวมต้องถ่ายเลือดออกจากศีรษะ ภาพแรกที่เห็นและความคิดอัตโนมัติตอนนั้นคือ เขาจะรอดไหม?? หลังผ่าตัดแล้วเขาจะเป็นอย่างไรต่อยิ่งเกี่ยวกับสมองด้วย (ในใจตอนนั้นคิดไปต่างๆนาๆ) สุดท้ายแล้วเพื่อนคนนี้รอดชีวิต แต่ต้องดรอปเรียนเป็นเวลาถึงหนึ่งปี สิ่งนี้กระมังที่ช่วยเตือนสติเขาให้ผ่านเรื่องร้ายๆในครั้งนี้ไปได้ ทำให้เขามีภูมิคุ้มกันอะไรบางอย่าง

         ในการเผชิญสถานการณ์ที่เลวร้ายโดยไม่ทันตั้งตัว เช่น การสูญเสียคนรักจากอุบัติเหตุ ภัยพิบัติต่างๆ บางคนสามารถฟื้นจิตใจได้ไว บางคนจมอยู่ในเหตุการณ์นี้ซ้ำๆ เหมือนฝันร้าย กว่าจะผ่านเรื่องราวต่างๆไปได้เชื่อว่ามันไม่ง่าย และขอเป็นกำลังใจให้กับทุกคนที่ผ่านเหตุการณ์ที่เราไม่อยากให้เกิดแบบนี้ ให้ก้าวข้ามผ่านไปให้ได้

credit : http://beyondthinkinglikealawyer.com/?p=296

         การอยู่กับปัจจุบัน here and now โดยไม่ได้โทษอดีตหรือกังวลกับอนาคตที่ยังมาไม่ถึง เป็นอีกวิธีหนึ่งที่ทำให้เราจดจ่ออยู่กับปัจจุบันที่กำลังเกิดขึ้น พร้อมกับการใช้ชีวิตแต่ละวันอย่างมีคุณค่า บางวันอาจจะจริงจังบ้าง บางวันได้อนุญาตให้ตัวเองไร้สาระบ้าง บางวันก็ปล่อยไปบ้างเพราะมันควบคุมไม่ได้....แต่เราสามารถควบคุมใจเราได้

        เชื่อไหมว่าเพื่อนคนนี้เหมือนกระจกสะท้อนให้ดิฉันตระหนักและรักตนเองมากขึ้นตั้งแต่สิบปีที่แล้ว สอนให้ทำอะไรที่อยากจะทำก่อนตาย เพราะความตายอยู่ใกล้ตัวมากจริงๆ .....สุดท้ายนี้ขอให้ทุกท่านไม่ประมาทในการใช้ชีวิตค่ะ

                                                                                          ขอบคุณเพื่อนมากค่ะ