กับเพื่อนร่วมงาน ไม่ใช่แค่ว่าทำงานร่วมกัน อยู่ร่วมกันไม่น้อยกว่าวันละ ๘ชั่วโมงทุกวันไม่เพียงแต่พูดคุยกันเรื่องงานหากแต่จะต้องมีความรู้สึกที่ดีต่อกันด้วยแม้จะมีความสัมพันธ์ที่ตึงเครียดสู้ปล่อยตัวให้สบาย สบาย พบกันถือว่ามีวาสนาต่อกันอยู่ร่วมกันก็ยิ่งควรจะเข้าใจให้อภัยและใส่ใจซึ่งกันและกัน
กับลูกน้อง เป็นเพราะรู้จักให้ ผลตอบแทนก็กลับมามากกับลูกน้องไม่ใช่เป็นความสัมพันธ์เฉพาะเบื้องบนกับเบื้องล่างเท่านั้นยังมีความสัมพันธ์ทางด้านหุ้นส่วนอยู่ด้วย รู้จักเข้าใจและให้อภัยซึ่งกันและกันหากรู้จักยอมรับมากกว่าที่จะจับผิด…. ให้รอยยิ้มมากกว่าสายตาอันตำหนิติเตียนผลตอบแทนที่ทั้งสองฝ่ายจะได้รับก็จะยิ่งมากตามไปด้วย…
กับหัวหน้าบางครั้งก็เอาใจเขามาใส่ใจเราบ้าง เขามักจะมาต่อว่ามากกว่าจะมายอมรับสิ่งที่เขาให้ทำก็มักจะเหมือนกับว่าไม่รู้จักจบจักสิ้นหากลองกลับกันให้เราไปอยู่ในตำแหน่งที่เขายืนอยู่ เราคงจะเข้าใจเขาได้ง่ายหน่อย…และให้อภัยเขาได้ กับหัวหน้า...ไม่จำเป็นจะต้องเป็นคู่ปรับกันแต่ต้องรู้จักที่จะแบ่งปัน… เรียนรู้… และเติบโตไปด้วยกัน
กับใครต่อใคร
กับเพื่อนร่วมงาน กับลูกน้อง กับหัวหน้า
เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งเลยค่ะ
ขอต้อนรับสู่โลก Gotoknow ค่ะ
เขียนดีๆแบบนี้ เล่าเรื่องงานที่ทำ พร้อมความคิดเห็นน่าจะมีคนมาร่วมต่อยอดแน่ๆเลยค่ะ
ยินดีต้อนรับสู่ คนเขียน blog ใน มอ.ค่ะ ชอบมุมมองต่อใครๆ ในที่ทำงานค่ะ หากสร้างความสัมพันธ์ที่ดีในที่ทำงาน กว่า 8 ชม.ในทุกวันของเราก็มีความสุขค่ะ ที่สำคัญองค์กรก็สุขด้วย ขอบคุณค่ะ มาร่วมชื่นชม blogger คนใหม่ ของ ชุมชนสารบรรณ ค่ะ