"บ้าน"...คำนี้...เป็นสิ่งหนึ่งที่หลายๆคนไฝ่หา..บางคน..อาจ จะ..ตลอดชีวิต..ซึ่งสุดท้าย..กลายเป็นแค่.."รังนอน"..ยามอ่อนล้า..
"หล่อน"..อาจจะเป็นคนๆหนึ่ง..ที่ถูกสาปให้คำๆนี้..หายไป..จากความทรงจำ..ที่ถูกถอดถอน....
(หาก..หลังนี้..เป็น.."บ้าน"..ก็จะดูใหญ่ เกิน.....)
"บ้าน"..คงไม่เป็นบ้าน..ถ้า..โต๊ะอาหารที่ต้องนั่งคนเดียว..ทุกวี่..วัน...
"หล่อน"..อิจฉา..นกคู่นี้...ที่บินคู่กลับรังนอน.......
...อยู่คนเดียวไม่สนุก...แต่ก็สบายนะคะคุณยายธี
..เหงาจัง ...ไม่มีชีวิตชีวา นะคะ
บ้าน คือ วิมานของเรา
สวรรค์อยู่ที่ใจของเรานะครับ คุณยาย
สงบ นะคะคุณยาย