การหวัง "ฟลุค" ได้พระหลง ในตลาดพระเก๊ ต้องมีความรู้ "พอใช้" เท่านั้น

ผมเคยอธิบายมาหลายรอบแล้วว่า......

1. พระที่คนขายนำมาวางขายนั้น เก๊ เป็นส่วนใหญ่ 99-100%
ถ้าเขาดูแท้ ถ้าใครจะหยิบละก็ เขาต้องเปิด/ตั้งราคาสูงแน่ๆ

ดังนั้น จะฟลุค ในกรณีนี้คือ เราต้องดูเป็นมากกว่าคนขาย (ทั้งกลุ่ม- เพราะเขาจะช่วยกันดู) จึงจะได้พระแท้ ในราคาพระเก๊

2. ทุกตลาดพระจะมีคนระดับ "เซียน" มาเดินหาพระหลง เสมอๆ
และเขาจะหยิบพระแท้ๆ ที่เขาขายได้ ไปเป็นประจำ พระที่เหลืออยู่มักจะ ไม่สวย ขายไม่ได้ หรือเขาดูไม่ออก (ตีเก๊)

ดังนั้น พระที่ 
ก. คนขายตีเก๊ และ ข. เซียนไม่หยิบ(หรือไม่ทันหยิบ-เราเห็นก่อน) เท่านั้น จึงจะเหลือมาถึงเรา

ดังนั้นเราจะหวังฟลุดได้ ก็ต้อง

ก. ดูพระเป็นกว่าคนขายทั้งกลุ่ม (พร้อมเมื่อไหร่ หวังได้ 30%)
ข. ดูเป็นมากกว่า (หรือเร็วกว่า) เซียน (พร้อมแล้ว หวังได้อีก 30%)

นี่คือความรู้ระดับการ "ดูเป็น" ที่จะสนับสนุนด้วยการ "เห็นทาง" จึงจะมีโอกาสมากขึ้น (อีก 30%)
และถ้ามี "กำลังซื้อ" ช่วยบ้าง โอกาสฟลุคก็จะมากขึ้นไปอีก (อีก 10%)

การหวัง "ฟลุค" ลอยๆ เพ้อๆฝันๆ 100 % แบบไม่มีความรู้ประกอบนั้น 
ฝันไปอีกสัก 10 ชาติ ก็อาจจะได้ อยู่มั้ง ถ้าทำบุญมากๆหน่อย

อิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิ

แต่หวังฟลุคด้วย ความรู้ ตามหลักการ "ดูเป็น+เห็นทาง/กำลังซื้อ" นั้น ชาตินี้ได้แน่นอน 100%

ไม่นานเกินรอ
อิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรียนประวัติศาสตร์จากของเก่า



ความเห็น (1)

เห็นด้วยกับบทความนี้มากครับ อาจารย์

"ดูเป็น" ในระดับหนึ่ง

"กำลังซื้อ" พอมี

"เห็นทาง" นี่ยังไม่แน่ใจ

อาจเป็นเพราัะเรา ยังอยู่แค่แผงล่าง พระแท้มี แต่ซื้อมา-ขายไป ในแค่ระดับล่างๆ

เป็นเหมือน เด็กเดินพระ (ส่วนต่าง)+แผงพระ(ความรู้สำหรับพระพื้นที่ พอๆกันแล้ว/เค้าหาได้เก่งกว่า) มากกว่า

ดังนั้น จึงไม่เหลือพระแท้ และสวยสำหรับเรา (ง่ายสุด รอจากเด็กเดินพระ กลายเป็นรังไปให้เค้าเลย)

ส่วนพระนอกพื้นที่ ยังไม่อยากจะลอง เพราะรู้ๆอยู่ว่า พระนอกพื้นที่ ซื้อ-ขายไม่แรงมากอยู่แล้ว (เว้นแต่จับได้ แล้วประกาศขายบนอินเตอร์เน็ท ก็เป็นอีกทาง แต่ผมยังไม่เคยลองนะครับ)

ตลาดกลางๆก็พอสัมผัสบ้างครับ นิดหน่อย ดูเหมือนตัวเองเป็นนักสะสมมากกว่า

สะสมสำหรับ 20-30 ปีข้างหน้า

ตลาดบนบังไม่เคยสัมผัสครับ เพราะยังไม่มีพระเจ๋งๆ ฮ่า ฮ่า ฮา

ศึกษากับอาจารย์ ได้ความรู้ครับผม แต่ยัง "ไม่เห็นทาง" ที่ชัดเจนนัก ว่า "เราสะสมพระไปเพื่ออะไร"

การสร้างเครือข่าย ก็ค่อยๆเป็น ค่อยๆไป แต่ก็ยังเป็นแค่ระดับล่าง-กลาง ซะมากกว่า

ถ้ามองในแง่ พุทธพานิชย์ อยู่ได้ แต่ไม่รวยครับผม

ขอโทษทุกๆท่าน ที่ติดตามบทความของอาจารย์นะครับ เหมือนบ่นใ้ห้่คนอื่นฟัง

ไม่รู้มีใครเป็นเหมือนผมมั้ย?

ขอโทษอาจารย์ด้วยนะครับ

แต่

ผมมีความสุขทุกครั้งที่ได้ส่ิองพระ และจะส่องต่อไป แต่หยิบพระเก๊ให้น้อยลง

และจะหยิบเฉพาะพระแท้ ที่อยากบูชา และเห็นทางครับผม