ผมเคยอธิบายมาหลายรอบแล้วว่า......

1. พระที่คนขายนำมาวางขายนั้น เก๊ เป็นส่วนใหญ่ 99-100%
ถ้าเขาดูแท้ ถ้าใครจะหยิบละก็ เขาต้องเปิด/ตั้งราคาสูงแน่ๆ

ดังนั้น จะฟลุค ในกรณีนี้คือ เราต้องดูเป็นมากกว่าคนขาย (ทั้งกลุ่ม- เพราะเขาจะช่วยกันดู) จึงจะได้พระแท้ ในราคาพระเก๊

2. ทุกตลาดพระจะมีคนระดับ "เซียน" มาเดินหาพระหลง เสมอๆ
และเขาจะหยิบพระแท้ๆ ที่เขาขายได้ ไปเป็นประจำ พระที่เหลืออยู่มักจะ ไม่สวย ขายไม่ได้ หรือเขาดูไม่ออก (ตีเก๊)

ดังนั้น พระที่ 
ก. คนขายตีเก๊ และ ข. เซียนไม่หยิบ(หรือไม่ทันหยิบ-เราเห็นก่อน) เท่านั้น จึงจะเหลือมาถึงเรา

ดังนั้นเราจะหวังฟลุดได้ ก็ต้อง

ก. ดูพระเป็นกว่าคนขายทั้งกลุ่ม (พร้อมเมื่อไหร่ หวังได้ 30%)
ข. ดูเป็นมากกว่า (หรือเร็วกว่า) เซียน (พร้อมแล้ว หวังได้อีก 30%)

นี่คือความรู้ระดับการ "ดูเป็น" ที่จะสนับสนุนด้วยการ "เห็นทาง" จึงจะมีโอกาสมากขึ้น (อีก 30%)
และถ้ามี "กำลังซื้อ" ช่วยบ้าง โอกาสฟลุคก็จะมากขึ้นไปอีก (อีก 10%)

การหวัง "ฟลุค" ลอยๆ เพ้อๆฝันๆ 100 % แบบไม่มีความรู้ประกอบนั้น 
ฝันไปอีกสัก 10 ชาติ ก็อาจจะได้ อยู่มั้ง ถ้าทำบุญมากๆหน่อย

อิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิ

แต่หวังฟลุคด้วย ความรู้ ตามหลักการ "ดูเป็น+เห็นทาง/กำลังซื้อ" นั้น ชาตินี้ได้แน่นอน 100%

ไม่นานเกินรอ
อิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิ