เพียงเพราะใจดำเนินไปตามทางฝัน
ไม่มีวันหยุดยั้งไว้ในวิถี
ไม่มีทางผูกรั้งไว้ในทันที
และไม่มีทางใดที่จะควบคุม
จะบังคับอันใดให้เดือดร้อน
เพียงบั่นทอนกำลังใจให้สับสน
จะขู่เข็ญเฉกเช่นทาสอารมณ์ตน <p align="left">คงไม่พ้นต้องแพ้พ่ายมลายไป…</p><p>
</p><p> ชีวิตดำเนินมาเพียงเพราะเรายังดำเนินอยู่ลมหายใจที่เข้าออกยังบอกเราอยู่เสมอว่า ความดีงามในหัวใจจะค่อย ๆจืดจางลงเพียงเพราะเราเหนื่อยเหลือเกินที่จะเดินต่อไปข้างหน้า</p><p> บางอย่างเกิดขึ้นมาแล้วสิ้นสุดลงตรงที่ที่หนึ่งในระยะเวลาอันสั้นแต่หลายอย่างที่ดำเนินต่อไปอย่างไร้การควบคุม</p> <p> หัวใจ เป็นกล้ามเนื้อเพียงส่วนเดียวที่เราไม่อาจควบคุมได้เพราะนอกเหนือการบังคับให้เร็ว ช้า หรืออ่อนล้าจนหยุดนิ่ง</p><p> ยิ่งบังคับกลับฝืนธรรมชาติเกินไปชีวิตจึงอยู่ภายใต้การบงการของหัวใจ </p><p> วลีง่าย ๆ ว่า ตัวยังอยู่นี่แต่ใจไปถึงที่หมาย แล้วนั้น </p><p> เพราะหัวใจเคลื่อนไหวเร็วกว่าแสงและเสียง</p> เพราะจิตคิดเร็ว ดำเนินเร็วหัวใจจึงอ่อนล้าได้ง่ายโดยไม่รู้ตัว <p> คุณเคยสงสารหัวใจของคุณบ้างไหม ?</p> 
<p> เยื่อบางๆที่ห่อหุ้มให้กล้ามเนื้อนี้ยังอบอุ่น</p> <p> เส้นเลือดมากมายที่ถ่ายเทหล่อเลี้ยงส่งไปยังส่วนต่าง ๆของร่างกาย แค่ต้องทำหน้าที่ปัจจุบันให้ดีก็นับว่าเหนื่อยมากแล้ว</p> <p> กายเนื้อในส่วนที่เรียกว่าหัวใจไม่เคยอ่อนแอเพราะการทำหน้าที่แต่ที่ต้องอ่อนแรงอย่างที่สุดเพราะส่วนของจิตใจที่มีความสัมพันธ์อย่างแนบแน่นนั้นทำงานหนักเกินไป</p> <p> หัวใจดวงน้อยๆที่ทำงานหนักอยู่แล้วเลยต้องรับกรรมกับความทะเยอทะยานของจิตใจ </p><p> หากเรามีสติรู้เท่าทันและรู้จักดูแลจิตใจของตนเองแล้ว</p><p> หัวใจของเราซึ่งไม่เคยมีปากมีเสียงหรือเรียกร้องอันใด </p><p> คงทำหน้าที่ต่อไปได้อย่างสงบสุขมากกว่านี้… </p><p> </p><p> </p><p>Cute picture from http://www.bluemountain.com/category.pd?adisplay=2&path=35511</p>
ชอบมากค่ะ
กรี๊ดค่ะ ชอบมากเช่นกันค่ะ