หลับตาราตรี
นิทราราตรีไม่มีเสียง
สำเนียงใดใดให้สดับ
เพียงหริ่งกรีดร้องยังรองรับ
หมาหลับเผลอเห่ามาเบาบาง
หลับถ้วนมวลมิตรมีสิทธิ์ฝัน
ถึงหมื่นคืนวันอันสว่าง
หมอกเถ้าเงาไฟไม่เคยจาง
ฝันกลางความเศร้าอันยาวนาน
ฝันถึงเมืองไทยด้วยใจรัก
ผ่อนพักเพลิงพามาเผาผลาญ
เปลี่ยนเป็นเรื่องราวเคล้าน้ำตาล
น้ำผึ้งซึ้งมานบนลานใจ
ฝันถึงคนร้ายจงหายลับ
การกลับเกินกู่ไม่อยู่ใกล้
ใครทำปะทะประเทศไทย
ผิดแผกแตกไปไม่เหมือนเดิม
ไม่เบื่อเมื่อคราลืมตาตื่น
สดชื่นรื่นใจในยามเริ่ม
ตะวันสว่างยังเหมือนเดิม
สร้างเสริมสุขสันติ์อันสุขแท้
เรื่องเศร้าชาวนามาห่างหาย
ลอยลับกลับกลายปลายกระแส
หน้าที่ของใครให้ดูแล
เพียงแต่ฝันให้ไม่ฝันค้าง
...ไพเราะมากค่ะ ขอบคุณค่ะ ^_^
สวัสดีครับอาจารย์
กลอนยังเพราะเหมือนเดิมครับ
เพียงแต่ ดูเหงาๆยังไงนะครับ
ขอบคุณสำหรับชมพู่เพชร
ดูท่าทางน่ากินจริงๆ
ขอบคุณครับ
ที่แวะเวียนมาหามาเยือนกันเสมอ