ดอกไม้ใบหญ้า...ที่หน้าบ้าน

aruay
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
ยามเราเหี่ยวเฉาเราไม่ดูแล เขาก็เหี่ยวเฉา ยามเราสดชื่นก็ดูแล เขาก็สดชื่น

สังเกตเห็น ต้นกล้วยไม้เริ่มเหี่ยวเฉา เริ่มย้อนคิดว่า เหี่ยวเฉาตั้งแต่เมื่อไรกัน ทำไมความเหี่ยวเฉาของกล้วยไม้ ถึงได้ทำให้รู้สึกได้ถึงเพียงนี้ ไม่เฉพาะกล้วยไม้ ดอกไม้ต้นไม้อื่น ๆ ที่หน้าบ้าน มันเหี่ยวเฉา เศร้าสร้อย ไม่มีชีวิตชีวา และน่าสงสารยิ่งนัก

แต่ละวันที่ผ่านมา ไม่เคยคิดที่จะดูแล แต่วันนี้กลับรู้สึกราวกับว่า เขาเฝ้ามองเราเดินผ่านหน้าวันแล้ววันเล่า และถามว่า “นี่ท่านเจ้าของบ้านทั้งหลาย ท่านเห็นเราไหม เราอยู่ตรงนี้ มานานแล้ว เราหิว เราเหนื่อย และเราอยากให้ท่านดูแล” เป็นความรู้สึกที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน วันนี้มันก่อตัวขึ้นอย่างน่าแปลกใจ ใช่แล้ว ! ความเป็นดั่งกันและกันเริ่มปรากฏขึ้น ระหว่างดอกไม้ใบไม้กับเราที่หน้าบ้าน

การดูแลและเอาใจใส่กันและกันเริ่มต้นขึ้น ความชุ่มชื่นเริ่มเกาะตามดอกและใบกระจายไปทั่ว ความชุ่มฉ่ำก็เริ่มก่อเกิดไปทั่วตัวผมอย่างน่าอัศจรรย์ใจ “ใบไม้ชุ่มชื่นตัวเราชุ่มฉ่ำ ทั้งสองต่างเชื่อมโยงกัน” ผ่านไปไม่กี่วันความชุ่มชื่นได้กระจายเข้าสู่ภายใน ต้นไม้ ผลิใบ ออกดอก สวยงามอย่างน่าพิศสมัย รูปลักษณ์ภายนอกเมื่อวันวานสวยงามไม่ต่างกับวันนี้ แต่ทำไมวันนี้ถึงดูสวยงามกว่าเมื่อวานยิ่งนัก คุณค่าทางจิตใจวันนี้กับวันวานหาได้เทียบเท่ากันไม่ 

ทุก ๆ วัน คอยรดน้ำเพื่อหล่อเลี้ยง ทุก ๆ วันคอยสอบถามความรู้สึก ทุก ๆ วันคอยบอกว่า“ขอบคุณน่ะ ที่ออกดอกให้ได้ชื่นใจ ดอกที่เธอสร้างขึ้นมานั้นสวยจังเลย...” ความสวยงามไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะกับกล้วยไม้และใบหญ้า แต่ความสวยงามนั้นได้ถูกปลูกในใจไม่ต่างกัน มันเกิดขึ้นพร้อม ๆ กัน เหมือนจะรับรู้ถึงความห่วงใยนี้ กล้วยไม้แตกดอกออกมาอย่างมากมาย ต้นเล็กแค่นี้ไม่น่าจะออกดอกได้มากขนาดนี้ มากจนแทบจะไม่เห็นใบ ทั้งดอกบานดอกตูม ดอกเล็กดอกน้อย ต่างเติบโตขึ้นมาอย่างน่าอัศจรรย์ใจ     

ยามเราไม่ดูแลเขาเหี่ยวเฉา ยามเราดูแลเขาสดชื่น “ยามไม่ดูแลเขาเราเหี่ยวเฉา ยามดูแลเขาเราสดชื่น” ไม่ใช่ความหมายนั้นแต่เป็นความหมายนี้ “ยามเราเหี่ยวเฉาเราไม่ดูแล เขาก็เหี่ยวเฉา ยามเราสดชื่นก็ดูแล เขาก็สดชื่น” เราและเขาเป็นดั่งกันและกัน เขาเหมือนเป็นกระจกส่องภายในใจเรา มันสัมพันธ์เช่นนี้

เฝ้าดูดอกไม้ใบหญ้าที่หน้าบ้าน เพื่อส่องดูใจเรา ความชุ่มชุื่นหรือเหี่ยวเฉา ปรากฏบนต้นไม้และใบหญ้า เฝ้าดูเขาเพื่อเฝ้าดูเรา หมั่นรดน้ำพรวนดินให้ชุ่มชื่น หมั่นบ่มเพาะอย่าให้เหี่ยวเฉา เราและเขา เขาและเรา

ดูแลดอกไม้ใบหญ้าหน้าบ้านอย่างไร ก็ดูแลคนข้างกายอย่างนั้น เราชุ่มชื่นก็ดูแลเขาแบบชุ่มชื่น เราเหี่ยวเฉาก็ดูแลเขาแบบเหี่ยวเฉา ความชุ่มชื่นและความเหี่ยวเฉาแผ่กระจายสู่คนข้างกาย มองดูดอกไม้ใบหญ้าที่หน้าบ้าน ดั่งเป็นกระจก เมื่อเขาเหี่ยวเฉา เราเติมความชุ่มชื่น ทั้งเราและเขา

ดอกไม้ใบหญ้าสดชื่น คุณนายตื่นสายเริ่มออกดอก หอยทากตัวใหญ่มากินจนเกลี้ยงไม่เหลือต้น! หอยทากมาจากไหน ?? ทำไมกัดกินจนไม่เหลือซาก ความอุดมเกิดผู้ไม่ได้รับเชิญย่อมมี เมื่อก่อนคงโกธรหอยทาก แต่ตอนนี้เข้าใจหอยทาก ปล่อยให้กัดกินจนอิ่ม เฝ้ามองหอยทากอย่างเป็นปกติธรรมดา เฝ้าระวังคุณนายตื่นสายให้แตกกิ่งก้านใหม่ ให้หอยทากได้กินหมุนเวียนเปลี่ยนไป หอยทากคุณนายตื่นสาย ต้นคุณนายตื่นสายหอยทาก

หอยทากออกลูกเป็นร้อยใต้ต้นจันผา ตัวเล็กกระจ่อยน่าเอ็นดู ภายใต้พื้นที่แห่งนี้ตรงหน้าบ้าน วัฏจักรแห่งชีวิตถือกำเนิด ชีวิตใหม่ แหล่งอาหาร ที่พักพิง สมดุลแห่งธรรมชาติที่จริงแท้ สัมผัสอบอุ่นเชื้อเชิญแม่หอยทากและลูกเข้ามา เฝ้ามองลูกหอยทากอย่างเป็นธรรมชาติ ขอบคุณที่มาอยู่อาศัย เชิญน่ะ! ถ้ารู้สึกปลอดภัย

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน Learning Point



ความเห็น (1)