บันทึกแรก...

บรรยากาศนี้ ฉันเคยเดินผ่านมา วันนี้ฉันก็กำลังเดินในเส้นทางเดิม แต่มีบทเรียนเล่มเดิมที่ฉันต้องอ่านมันอีกรอบ ภาพนี้มันคือความสุข มิตรภาพความอบอุ่น กับห้องเรียนการเมือง ของคนเรียนรัฐศาสตร์อย่างพวกผม ทุกคนมีหนึ่งสิทธิ์หนึ่งเสียงเท่าเทียมกัน ทุกคน ทุกคณะ จะคณะเล็ก คณะใหญ่ จะการเมืองระดับชาติหรือการเมืองของนิสิต สิ่งที่ทุกคนต้องตระหนักคือศักดิ์ศรีและความเท่าเทียม ไม่มีคณะเขา ไม่มีคณะเรามีแต่สายสัมพันธ์หมั่นแก่น ของพี่และน้อง ชาวมหาสารคาม มอน้ำชี ...

28 มกราคม 2557

 

 

"กิจกรรมนิสิตควรเป็นของนิสิต โดยนิสิต เพื่อนิสิต โดยให้นิสิตมีส่วนคิด และกำหนดทิศทางของมหาวิทยาลัยด้วยพลังนิสิต หยุดฉ้อฉล หยุดแทรกแซง ให้โอกาสทุกคนอย่างเท่าเทียม ให้การเลือกตั้งของนิสิต เป็นพลังที่สร้างสรรค์ เปรียบเสมือนโรงเรียนการเมือง ที่สอนให้เรายึดมั่นในกติกาของสังคม...." 

29 มกราคม 2557

 

 

"จริงอยู่ที่หลายคนบอกว่า คนเกิดก่อน ย่อมอาบน้ำร้อนมาก่อนแต่ใช่ว่าน้ำทุกบ่อที่เขาอาบมาจะร้อนกว่าน้ำที่คนรุ่นหลังอาบเสมอไป จุดหมายก็ไม่ได้สำคัญไปกว่าระยะทางที่เผชิญ คนจะแกร่งได้อยู่ที่ระหว่างทาง ไม่ใช่เป้าหมาย หากจะมีเสียงบ่นด่าก็ถือว่าเป็นเพียงเศษทรายที่กระเด็นเข้ามาในรองเท้า เราไม่จำเป็นต้องตัดขาเราทิ้งแล้วหยุดเดิน เพียงแต่ถอดรองเท้าเคาะทรายออก แล้วก็เดินต่อไป"

 

24 กุมภาพันธ์ 2557

    

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ตามองดาว เท้าติดดิน



ความเห็น (1)

แวะมาให้กำลังใจน้องชายคนเก่ง