ช่วงนี้ (เกือบเดือน) ที่รอนแรมไปต่างจังหวัดภาคอีสานไปไหว้พระธาตุพนม เพื่อเปิดโลกทัศน์บ้างว่า ปัจจุบันชาวบ้านเป็นเช่นไร

จึงไม่เห็นบันทึกของผม วันนี้มีโอกาสมาเข้าเน็ตจึงขอแจ้งความเป็นไปบ้าง ตอนนี้อยู่สกลนคร  ขออภัยเพื่อนกัลยมิตรทุกท่านนะครับ

วันนี้โพสต์เรื่อง  ชีวิต คือ การแสวงหาช่องทาง เพื่อหาจุดยืนของชีวิต แล้วฝังชีวิต (อาชีพ) จนกระทั่งเกษียนตัวเอง  แต่ชีวิตจริงๆ ไม่มีเกษียน ยังคงดำเนินไปตามเส้นทางของมันเองจนจบสิ้นลมหายใจ  อยู่ที่ว่าใครจะเลือกหรือตัดสินใจไปเส้นทางใด อนึ่งชีวิตมีมิติบางๆที่คอยควบคุมกากระทำของเราอยู่เบื้องหลังการกระทำด้วยเรื่อง ผลกรรมที่ลิขิตชีวิตเรา จริงอยู่แม้กรรมปัจจุบันจะมีแรงส่งทีมีพลวัตรมากก็ตาม เราจะเห็นว่าเส้นทางชีวิต โชคชะตานั่นคือ ผลกรรมที่ลิขิตเรา ศึกษาลึกๆ ก็จะเข้าใจว่า สัตว์โลก ล้วนดำเนินไปเส้นทางนี้

แต่อย่างไรก็ตาม พุทธศาสนาก็สอนให้เอาชนะกรรมด้วยเจตนาดี มีปัญญาที่หนักแน่น ความเข้าใจที่เข้มข้น การมุ่งมั่นที่แข็งแกร่ง คือ พลังที่จะเอาชนะกรรมอดีตได้

ดังนั้น กรรมปัจจุบัน จึงเป็นกรรมที่เสี่ยงระหว่างกรรมส่งผล และกรรมนำพา ขอให้เราอยู่ด้วยความเชื่อมั่นว่า ชีวิตอยู่ในกำของกรรมของเรา มิใช่ให้คนอื่นหรือพระเจ้า พระพรหมที่ไหนไม่รู้มากำกับให้เป็นไปเหมือนปล่อยปลาตายให้ไหลไปตามกระแส  เราควรเป็นปลาเป็นที่ทวนกรรม ทวนกระแสใจเราบ้าง

วันนี้เดินทางไปหลายๆที่ ย่อมเห็นวิถีชีวิตมีความแตกต่างกันที่เหมือนกัน คือ ต่างกันในแง่พฤติกรรม แต่เหมือนกันในกรอบมีกรรมกันทุกคน บ้างติดในตนเอง ในสังคม ในวัฒนธรรม ความเชื่อ ศาสนา ทัศนะ สารพัดที่ขีดเส้นทางหรือลิขิตตนเองไป  แต่สุท้ายปลายทางคือ จุดจบ

สวัสดีครับ