อ่านหรือยังค่ะ เรื่อง เพราะอะไรลูกจึงพูด "ไม่" เสมอๆ เวลาที่เราบอกให้ทำอะไรๆ  ของคุณหมอมินบานเย็น จิตแพทย์เด็ก ที่แบ่งปันไว้ในบันทึกอันก่อนอยากให้อ่านเพราะมีประโยชน์มาก ๆ เป็นวิธีการที่คุณหมอมินแนะนำ 

 ถึงลูกแม่ดาวจะพ้นวัย แต่ก็ยังมีคำว่า "ไม่" อยู่ฮ่าๆๆ การให้ทางเลือกเชิงบวกช่วยได้เยอะในเรื่องนี้ เช่น แทนที่จะถามว่าทานผลไม้ไหม ให้ถามว่า ลูกอยากทาน กล้วย หรือส้ม ดีค่ะ (หมายถึงที่เรามีอยู่ที่บ้านเนอะ) 

มีเรื่องเล่า... มีเด็กหญิงวัยอนุบาลคนหนึ่ง พ่อเขาก็มารับกลับบ้าน ส่วนมากก็จะเห็นเด็กน้อยนั้นขอเล่นก่อนกลับบ้านก่อนทุกครั้งที่เจอ และก็จะได้ยินเสียงจากผู้เป็นพ่อประมาณว่า
พ่อ ไปลูก ได้เวลากลับบ้านแล้ว กลับบ้านกันเถอะ เย็นมากแล้ว
ลูก ไม่ 
พ่อ เร็วลูก พ่อรีบนะ เร็ว 
ลูก ไม่กลับ จะเล่นต่อ
พ่อก็พูดวน ๆ สักพักเริ่มอารมณ์หงุดหงิด
พ่อ จะกลับหรือไม่กลับ (นี่คือการเปิดช่องให้ความโกรธประทุกว่าเดิม)
ลูก ไม่กลับ (นั่นไง...เพราะถามว่าจะกลับหรือไม่กลับ ลูกเลือกชัดเจน)
พ่อ ถ้าไม่กลับ พ่อจะทิ้งไว้ที่นี่ล่ะนะ 
ลูกไม่สนใจยังคงเล่นต่อไป ครั้งแรกที่เห็นแม่ดาวแอบเดาในใจว่าเหตุการณ์แบบนี้คงเคยเกิดขึ้น ประโยคคำถามนี้พ่อคงคงพูดมาก่อนแน่ ๆ เพราะลูกนิ่งมาก ไม่มีอาการใด ๆ ไม่ร้อนรน เล่นสนุกเพลิน
พ่อ ไม่กลับใช่ไหม ดี..(เสียงแบบโกรธ) งั้นพ่อไปล่ะ (และทำท่าเดินจากไป)
ลูกไม่มีแม้แต่จะหันมาดู ไม่มีอาการร้อนรน ยังเล่นต่อ สักพักพ่อเดินไปแอบมองเห็นนิ่งเดินกลับมาใหม่และถามประโยคเดิม

พ่อ จะกลับหรือไม่กลับ พ่อจะไปจริง ๆ แล้วนะที่นี้

เหมือนดูหนังวน ฉายวนอีกรอบ พ่อเริ่มหัวเสียกว่าเดิม สักพักคงคิดได้ ก็เลยเปลี่ยนใหม่เป็นจูงใจโดยใช้ดอกไม้สีชมพูที่ลูกชอบมาเบี่ยงเบน ให้ลูกสนใจ ถ้าอยากได้ดอกไม้สีชมพูนี้ให้เดินตามพ่อมา และสำเร็จค่ะ เด็กน้อยเดินตามดอกไม้สีชมพูกลับบ้าน

และแม่ดาวก็ยังเคยเจอเหตุการณ์ของสองพ่อลูกนี้อีก 2 -3 ครั้ง แบบเดิม ๆ แทบทุกครั้ง แต่ตอนจบนี่บางทีก็น้ำตาแตก คือพยายามดึงตัวอุ้มกลับบ้าน บอกตามตรงว่า แม่ดาวเข้าใจและเห็นใจ แต่ไม่กล้าเสนอหน้าไปแบ่งปัน เพราะถือคติ หากเขาไม่ถาม หรือขอความช่วยเหลือ เราควรนิ่งไว้ก่อน เคยมีประสบการณ์มาแล้วยุ่งเรื่องของเขาเราเดือดร้อนฮ่าๆๆๆๆๆ แต่ไม่ใช่ว่าเข็ด แค่เรียนรู้ไว้ ว่า เราหวังดี แต่ต้องมีจังหวะฮ่าๆๆๆๆๆ ใจคนยากแท้หยั่งถึง 

เหตุการณ์แบบนี้ แม่ดาวเองก็เคยเป็นนะคะ ก่อนที่จะได้เรียนรู้จากครูใหม่ครูหม่อม ก็ทำสงครามกันไปหลายรอบ พอได้วิชามาก็ใช้ ใช้และชอบ เพราะมันเห็นผล เพียงแค่เราเปลี่ยนวิธี คิดใหม่ทำใหม่เนอะ ส่วนตัวแม่ดาวจะใช้การตกลงก่อนที่เขาจะเล่น เช่นถามเขาว่า ลูกจะเล่นอีก 15 หรือ 20 นาทีก่อนกลับบ้านดีครับ และเตือนเขาเมื่อใกล้เวลา เช่นเหลืออีก 5 นาทีนะครับ ถึงเลขนี้แล้วคือครับเวลากลับบ้านกัน ประมาณนี้ 

แบ่งปัน แบ่งกันจ้า

พรุ่งนี้วันพระ ตั้งใจว่าจะถือศีลอุโบสถ ทุกวันพระ หากไม่มีเหตุสุดวิสัย ดังนั้นคิดว่าวันพระอาจหายไปเนอะ เอ....ปกติก็หายบ่อย ๆ ฮ่าๆๆๆๆ แต่หากใครมีเรื่องร้อนใจ ไม่มีปัญหานะคะยังส่งข้อความถึงกันได้ วันพระก็ตอบให้ได้ แค่อาจไม่เข้ามาคุยเล่นกันเท่านั้นเนอะ