ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา (๑ - ๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๗) ครอบครัวของเราอยู่กันพร้อมหน้า
พร้อมตากันอีกครั้งหนึ่ง...ลุงภัครกลับมาบ้านเพื่อใช้สิทธิ์ในการเลือกตั้ง...เลือกหรือ
ไม่เลือกครอบครัวของเราทราบแต่เพียงว่า..."ต้องใช้สิทธิ์"...ซึ่งเป็นสิทธิส่วนบุคคลที่
พวกเรามีอยู่สัปดาห์นี้ ม. หยุดการศึกษาให้ ๒ วัน ย่าก็เลยได้มีเวลาอยู่กับครอบครัว...
มีความสุขสุด ๆ ไม่มีความสุขใดเท่ากับการที่เราได้อยู่กับครอบครัวของเรา...
วันเสาร์ พ่อเพรียงพาย่า + ฟ้าคราม + แม่อ้อม ไปนาโดยพ่อเพรียงขับรถอีแต๋นพา
พวกเราไปกัน...ต่อให้ชาวนามีปัญหาในเรื่องของการขายข้าว โดยการจำนำ แต่วิถีของ
บรรพบุรุษเรา คือ ทำนา เราก็ยังคงทำนาตามปกติวิสัยของพวกเรา...เพราะคนที่พูด
ส่วนมากก็คือ คนที่ไม่ได้มีอาชีพทำนา พวกเราจึงรู้ดีว่า...มันเกิดอะไรขึ้นกับครอบครัว
ชาวนา...ก็เห็นมาแบบนี้กับ "ราคาข้าว" ตั้งแต่ ย่ายังเป็นเด็ก จนปัจจุบันก็ยังเห็น
ยังรู้อยู่ แต่ผลสุดท้าย ก็ไม่พ้นที่พวกเราต้อง "ทำนา" เพื่อเลี้ยงชีพตัวเองให้อยู่รอด...
เจ้าฟ้าคราม เริ่มเรียนรู้สิ่งต่าง ๆ รอบ ๆ ตัวเรามากขึ้นเรื่อย ๆ ช่างรู้ ช่างถาม ช่าง
สังเกต หนูรู้จัก "ดอกผักบุง" แล้ว เมื่อเทียบกับเด็กวัยใกล้เคียงหนู เขาจะไม่รู้จัก เหตุ
ที่หนูรู้ เพราะหนูถาม พ่อเพรียง แม่อ้อม จึงบอกหนู ๆ จึงรู้ว่ามันคือ ดอกผักบุ้ง และหนูก็
จำ เห็นยามใด หนูก็จะบอกว่า...มันคือ ดอกผักบุ้ง...หนูสนิทกับลุงภัครมาก ๆ ชอบให้พา
ไปบ้านป้าแก้ว + พี่น้ำ + พี่ไลลา หนูชอบไปหาเพื่อนเล่นโดยเฉพาะป้านก...
ช่วงนี้ แก้มหนูเริ่มแตกอีกแล้ว บางคราวเป็นสีชมพูแดงเข้ม ๆ เพราะอากาศเย็น
นั่นเอง...ย่าบอกหนูว่า...เมื่อการเลือกตั้งคราวที่แล้ว แม่อ้อมของหนูเจ็บท้อง หนูเพิ่งจะ
เกิดในตอนเย็นของวันที่ ๓ กรกฎาคม ๒๕๕๔ ซึ่งเป็นวันเลือกตั้งคราวที่แล้วแต่มา
วันที่ ๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๗ หนูเดินไปเป็นเพื่อนย่าเพื่อใช้สิทธิของตัวเองในการรู้จัก
กับคำว่า "ประชาธิปไตย" ที่แท้จริงไม่ต้องให้ใครมาบอก...แต่เราแยกแยะ วิเคราะห์ออก
ว่า "สิทธิ" ของเรา คืออะไร? "ฟ้าคราม" ได้เข้าไปในคูหากับย่า หนูมองโน่น มองนี่
ย่าก็บอกและเล่าให้หนูฟัง ย่าไม่รู้ว่าหนูจะเข้าใจหรือไม่ แต่หนูก็ยิ้ม เป็นครั้งแรกที่หนู
ได้เห็นการเลือกตั้งเป็นครั้งแรกในวัยที่หนูยังมีอายุไม่ถึง ๓ ขวบ...
"ฟ้าคราม" เป็นคนถ่ายรูปให้กับ "แม่อ้อม" ด้วยมือของหนูเอง...
"ดอกผักบุ้ง" ที่หนูเห็นและจำได้ว่ามันคือ "ดอกผักบุ้ง"
ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ
บุษยมาศ แสงเงิน
๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๗
ขอขอบคุณสำหรับดอกไม้กำลังใจจากทุก ๆ ท่านค่ะ