โคลง ขนด กลอน ๔ : ฝนหนาวสาวครวญ

ภาทิพ

โคลง ขนด กลอน ๔  : ฝนหนาวสาวครวญ


 โคลงสี่สุภาพ

ฝน         ชวน     ลม     ห่าง     ฟ้า            จำ      พราก
หนาว     หนุ่ม    โลม   กลาง   ฟาก          กอด    เสื้อ
สาว       รุม       หนัก    คืน      จาก           จร       ผ่าว     สาว  ตรม
ครวญ    รัก       ชาย    หนาว   เนื้อ          กล่าว   โอ้       สุด   ตรอม

อ่านจากบนลงล่าง ๙แถว เป็นกลอน๘

ฝนหนาวสาวครวญชวนหนุ่มรุมรัก  
ลมโลมหนักชายห่างกลางคืนหนาว
ฟ้าฟากจากเนื้อจำกอดจรกล่าว     
พรากเสื้อผ่าวโอ้สาวสุดตรมตรอม

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ร้อยกรอง...ของภาทิพ

คำสำคัญ (Tags)#ร้อยกรอง

หมายเลขบันทึก: 56080, เขียน: 27 Oct 2006 @ 17:43, แก้ไข, 04 Jun 2012 @ 12:37, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (2)

  • ขอบคุณสำหรับการถ่ายทอดให้เห็นถึงความมหัศจรรย์ทางภาษาค่ะ
  • เรียกว่าเสน่ห์ของภาษาไทยดีกว่านะคะ
  • ชอบมาก ๆ ขอบพระคุณมากนะคะ
อิอิ
IP: xxx.123.239.237
เขียนเมื่อ 02 Sep 2009 @ 21:09

สุดยอดครับ