ปรัชญาการศึกษาลัทธิพิพัฒนาการนิยม (Progressive) :
สถานที่เรียน
ลัทธิพิพัฒนาการนิยม(Progressive) ได้ให้ความสำคัญถึงสถานที่เรียนว่า ควรเป็นสถานที่ ที่ช่วยให้เกิดความร่วมมือกัน ไม่ใช่แข่งขันกันเอาชนะและเอาแพ้กัน
มนุษย์นั้นโดยธรรมชาติย่อมจะไม่อยู่โดดเดี่ยว หากแต่จะอยู่กันเป็นหมู่เป็นคณะที่เรียกว่าสังคม และความพอใจสูงสุดของมนุษย์นั้น ก็ได้มาจากการที่ได้มีความสัมพันธ์และการพึงพาซึ่งกันและกัน ดังนั้น แนวคิดของนักการศึกษาฝ่ายพิพัฒนาการนิยมจึงเชื่อว่า ความรักก็ดี การช่วยเหลือเกื้อกูลซึ่งกันและกันก็ดี จะเป็นที่เหมาะสมที่ควรยิ่งกว่าการแข่งขันเพื่อให้ได้มาซึ่งประโยชน์ส่วนตน
สถานศึกษาเป็นสถานที่เพื่อ สร้างสรรค์ประสบการณ์ เป็นเครื่องมือที่จะสร้างสรรค์ธรรมชาติของมนุษย์ เพื่อให้อยู่ในสังคมอย่างมีความสุข นั่นก็คือ ให้มนุษย์รู้จักร่วมมือกัน ถ้านักเรียนจะมีการแข่งขันซึ่งกันและกัน ก็เป็นการแข่งขันที่จะสร้างพัฒนาการที่ดีงามให้เกิดแก่ตน อย่างไรก็ตาม นักการศึกษาฝ่ายพิพัฒนาการนิยมก็ยังยืนยันอยู่นั่นเองว่า ความร่วมมือกันนั้นเป็นลักษณะเหมาะสมกับหลักความจริงตามธรรมชาติทางด้านชีววิทยา และทางด้านสังคมของมนุษย์มากกว่าการแข่งขัน
.jpg?1390714620)
ลัทธิพิพัฒนาการนิยม เล็งเห็นว่า สถานที่เรียนไม่จำเป็นว่าเป็นอาคารสถานที่ แต่การเข้ามามีส่วนร่วมของชุมชนก็เป็นส่วนหนึ่ง ที่เด็กสามารถกระทำกิจกรรมตอบสนองได้ สถานที่เรียนจึงมิได้เน้นในด้านสถานที่เพียงแห่งใดที่หนึ่งแต่ถือว่าโลก และชุมชนก็เป็นห้องเรียนได้
ลัทธิพิพัฒนาการนิยมจึงต้องการเน้นสาระของสถานที่ว่า ต้องมีการเกี่ยวข้องปฏิสัมพันธ์กับชุมชน โรงเรียน และตัวผู้เรียนให้มาก
สถานที่เรียนในแนวคิดของพิพัฒนาการนิยมจึงไม่เพียงว่าต้องมีสถานที่อย่างเป็นรูปแบบที่ชัดเจน หมายถึงสถานที่แห่งหนึ่งแห่งใด แต่ทุกแห่งหรือว่าโลกทั้งโลกคือโรงเรียนห้องใหญ่ ที่ผู้เรียนควรให้ความสนใจด้วย หรืออาจจะให้ความสนใจมากกว่า เพราะแนวคิดของลัทธินี้ต้องการชี้ให้เห็นถึงเป้าหมายหรือประโยชน์ การเรียนต้องได้ประโยชน์ ใช้ได้อย่างทันที การศึกษาต้องสามารถให้ผู้เรียนรู้สึกว่าการเรียนของเขานั้นไม่ได้สูญเปล่า ไร้สาระ ไม่สอดคล้องสัมพันธ์กับวิถีชีวิตที่เป็นอยู่
เมตตาธรรมค้ำจุนโลกา
