จิตในการให้บริการที่ดี

      นับจากที่สมรรถนะกำหนดให้บุคลากรภาครัฐ ได้คำนึงถึงสิ่งหนึ่งที่อยู่ในหน้าที่ที่ได้

มอบหมายให้ปฏิบัติงาน นั่นคือ บุคลากรควรมีจิตในการให้บริการที่ดี...เมื่อเช้าวันนี้

(๒๗ มค.๕๗)ฉันและน้อง ๆ (เจ้าหน้าที่ในกองฯ) ได้พูดคุยกันถึงเรื่อง...มีหน้าที่ให้บริการ

กับผู้มาติดต่องานโดยเจ้าหน้าที่ ฯ ได้ทำหน้าที่รับสมัครบุคลากรภายในและภายนอก

มหาวิทยาลัย ที่มาติดต่อเพื่อสมัครเข้าทำงานในมหาวิทยาลัย...

       พวกเราคำนึงและระลึกนึกอยู่เสมอว่า...ทำอย่างไร? ที่จะให้บริการต่อผู้ที่มาติดต่อ

ให้ดีที่สุด เท่าที่พวกเราจะทำได้ เพื่อการบริการสู่ความเป็นเลิศ...แต่วันนี้พวกเราได้พูดคุย

ถึงปัญหาที่พวกเราได้เผชิญและรับทราบเรื่องอยู่ คือว่า...ใจของพวกเราตั้งมั่นที่ยินดีที่จะให้

บริการด้วยใจอยู่แล้ว...แต่ผลที่พวกเราได้รับตอบกลับมา ณ ขณะนี้...เวลาพวกเรารับสมัคร

งานจากบุคลากรนั้น สิ่งที่เป็นปัญหาสำหรับพวกเรา และระหว่างตัวของพวกเขากับเรา

นั่นคือ การมาสมัครงานแต่นำเอกสารมาไม่ครบ...

      เรียกว่า...อ่านประกาศ แต่อ่านแบบรวก ๆ ไม่ละเอียดรอบคอบว่า ม. ต้องการให้นำ

หลักฐานมานั้นมีอะไรบ้าง? พอไม่อ่านให้ละเอียดก็นำมาไม่ครบ...แต่ประกาศก็ต้องว่าด้วย

ประกาศว่าต้องนำอะไรมาให้กับ ม. บ้าง...ถ้ามาวันแรก ๆ ที่มีการเปิดทำการรับสมัคร ก็ยัง

ไม่ค่อยเท่าไร? เพราะกลับไปแล้วนำมาสมัครวันถัดมาก็ได้...แต่มาสมัครในวันสุดท้ายนี่สิ!!!

ปัญหามันก็เกิดขึ้นมาล่ะ...ทำมาเป็นการเจรจาต่อรองบ้างล่ะ...เล่นท่าโน้นท่านี้บ้างล่ะ...

ต่อว่าเจ้าหน้าที่บ้างล่ะ...ถามเจ้าหน้าที่ว่า...จะรับหรือไม่รับ (เรียกว่า ทำเสียงขึ้นจมูกไม่

พอใจเจ้าหน้าที่)...ทั้ง ๆ ที่ลืมนึกไปว่า...ไอ้ทั้งหลายทั้งปวงนั้น "สาเหตุมันเกิดจากที่คุณ

ลืมนำหลักฐานมาให้กับเจ้าหน้าที่...เป็นความผิดของคุณ ไม่ใช่ความผิดของเจ้าหน้าที่เขา"

      เพียงแต่เจ้าหน้าที่ เขาต้องปฏิบัติตามประกาศ ซึ่งเป็นระเบียบของ ม. กำหนดให้

เจ้าหน้าที่ได้ปฏิบัติ...รู้หรือไม่? ก็ไม่ทราบ...แบบนี้ไงที่เขาเรียกว่า...ความผิดของตัวเอง

ไม่เห็น แต่โยนความผิดไปให้ผู้อื่นรับผิดแทนตนเอง...ซึ่งคุณอาจยังไม่ทราบว่า...จะมี

คณะกรรมการอีกชุดหนึ่งทำการตรวจสอบคุณสมบัติคุณทั้งหมดอีกครั้งหนึ่ง...ถ้าเอกสาร

หลักฐานไม่ครบ คณะกรรมการพิจารณาแล้วมีสิทธิ์ไม่ให้คุณเข้ารับการสอบในครั้งนี้ได้...

แล้วก็จะทำให้คุณขาดโอกาสในการมีสิทธิ์สอบในครั้งนี้ รู้หรือไม่?...

      พวกเราคุยกันไป แล้วก็หัวเราะกันไป...ขำในกิริยาของผู้ที่มาสมัคร...ไม่ได้ ไม่ดีก็โทษ

เจ้าหน้าที่ว่า...ไม่มีจิตในการให้บริการ...แต่กลับไม่มองตนเองว่า..."คุณนั่นแหล่ะที่ไม่นำ

เอกสารมาให้ครบเอง"...แล้วแบบนี้จะมาโทษหาว่า เจ้าหน้าที่เขาไม่มีจิตในการให้บริการ

ไม่ได้หรอกค่ะ...

      ทำให้ฉันมองมุมกลับว่า...เครื่องมือสมรรถนะตัวนี้ ก็ควรต้องให้ความเป็นธรรมต่อ

เจ้าหน้าที่ที่ให้บริการด้วยว่า...ถ้าขืนผู้มาสมัครร้องเรียน มันก็จะไม่เป็นธรรมสำหรับเจ้าหน้าที่

เช่นกัน...ฉันถึงบอกว่า...ไม่มีเครื่องมือใดในการประเมินผลการปฏิบัติงานแบบใดหรอกค่ะ

ที่สมบูรณ์ที่สุด และได้ผล ๑๐๐ % เพราะทุก ๆ เครื่องมือจะมีดี มีเสียในตัวของมันเอง...

ต่อให้คิดแบบประเมินแบบใดก็ตาม...

       พวกฉันวิจารณ์กันเสร็จ ก็หัวเราะเป็นกำลังใจให้กันและกัน นี่คือ...หัวอกของคน

ทำงานในด้านการให้บริการ ฯ

 

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ...

บุษยมาศ  แสงเงิน

๒๗ มกราคม ๒๕๕๗