7. กระเตื้องขึ้นนิดหน่อย แต่โดยรวมจิตยังเป็นเดรัจฉาน วันที่ 7 ของสัปดาห์ที่สอง

อันที่จริงต้องเขียนบันทึกนี้ตั้งแต่เช้าโดยจ้อเท็จจริงถือว่า บันทึกล่าช้า สรุปในสัปดาห์ที่สอง ทำวัตรเช้าไม่ขาดตลอด 2 วัน

ทำวัตรเย็นขาดไป 4 วัน สองวันตอนที่ตามครูไปทำงาน อีกสองวันอยู่ที่บ้าน

สองวันแรกที่ละเลยครั้งแรกพลาดเผลอหลับ ในที่ไม่ได้ตั้งใจหลับ สนุกเพลิดเพลินกับwifi ความเร็วสูงในที่พัก หลับไปทั้งๆ ที่อยู่บนโต๊ะในท่าไม่พร้อมหลับ

วันที่สองเป็น ความโง่ที่ถูกจิตท้าทาย แล้วก็พ่าย

พอกลับไปอยู่บ้านเอง ก็เข้ามุมเดิม สภาพเก่าๆ ร่องแห่งความล้มเหลว

3 วันที่การบันทึกและการทำวัตรครบ ข้างในดูจะแน่นและยอมรับข้อบกพร่องได้ดี งอแงน้อย แม้สภาวะปะทุ ของความโกรธเกิดขึ้น แต่มันไม่ถูกสุมต่อให้โต หรือเร่าร้อน

มันมาเป็นพักๆ แล้วก็ เฮ้ย อืม เอาน่า มันเรื่องจริง ก็เปลี่ยนไป ผ่านไปแบบยอมรับว่า เป็นจริง

การติดตามครูไปทำงานรอบนี้ วางสิ่งที่ครูชี้เป็นเป้าหมาย ใจมันจึงตั้งสติทำ

เห็นว่า เมื่อไหร่เผลอให้เป็นไปตามยถากรรม จิตจะเอาภารกิจหรือสิ่งที่ครูชี้ไปยัดใส่คำว่า "ภาระ"

ผลลัพธ์ออกมาเจ๋งกะโบ๋ง

พอวางเป้าหมาย ปุ๊บ ข้างในมันซิกแซกเองได้ แถมระวังจิตข้างในให้ตั้งสติ

แต่ก็ยังถูกกิเลสสัปขาหลอกให้ เคลิ้มไป เช่น ตอนที่ขับรถขาไปสนามบิน และขับขากลับตอนก่อนถึงวัด

โดยรวม จิตข้างในนิ่งกว่าสัปดาห์ที่ผ่านมา แต่ก็ยังหลงอยู่มาก

ถือว่าเป็นมนุษย์มากขึ้น แต่ยังหลงมากแสดงว่า จิตโดยรวมอยู่ในภพของเดรัจฉาน ยังไม่เป็นคนสมบูรณ์ดี

 

ก็ศีลไม่ครบข้อวัตรขาดแหว่ง ศีลขาด ความเป็นคนก็ขาดไปด้วยกัน

การเขียนบันทึกเป็นการเขียน หลักทำวัตรในรุ่งเช้าของอีกวัน

เอาล่ะอาทิตย์ถัดไป ให้ตั้งใจ เขียนก่อนนอน หลังทำวัตรเย็น

แล้วมาดูกันว่า จะมีอะไรแตกต่างกันอย่างได้

เอาหล่ะนี้เป็นการวิเคราะห์สรุปและวิจารณ์สัปดาห์ที่สอง

 

ณ กุฏิแฝดฝั่งไม้ ในสำนักแม่ชี

24 มกราคม 2557

Note เป็นบันทึกที่เขียนล่าช้าไป 18 ชั่วโมง