การทำงานในทุกวันนี้...ช่างมีแต่ปัญหามาให้ฉันแก้ได้ เรียกว่า "ไม่เว้นในแต่ละวัน"
ไม่เรื่องหนึ่งก็เรื่องหนึ่ง...ถ้ากำลังใจพร้อม ร่างกายพร้อม ก็ O.K. อยู่หรอก...มีสติพร้อม
การรับรู้และลงมือแก้ไขปัญหาให้ผ่านพ้นไป...แต่บางวัน กำลังใจไม่พร้อม ร่างกายไม่พร้อม
นี่สิ!!! เกิดอาการเหนื่อย ท้อ เสียจริง ๆ...ไม่ว่าสภาพจิตใจ ร่างกายของฉันจะเป็นเช่นไร...
ฉันก็สามารถแก้ไขให้มันผ่านพ้นไปได้ในแต่ละวัน...
ฉันจึงเชื่อว่า "ทุกปัญหามีทางที่จะแก้ไขมันให้สำเร็จไง"...เช่น วันนี้ น้อง ๆ เจ้าหน้าที่
รับสมัครงานอยู่ ผู้สมัครงานก็ช่างหลากหลายความคิด จิตใจ เอกสารครบบ้าง ไม่ครบบ้าง
ต่อรองบ้าง เอาแต่ใจตนเองบ้าง มากมายสารพัด...เนื่องจากวันนี้วันสุดท้ายของการรับสมัคร
คนมากเป็นพิเศษ เพราะเป็นวันปิดรับสมัครแล้ว...
มีอยู่คนหนึ่งเข้ามาสมัคร บอกว่า ไม่พอใจน้องเจ้าหน้าที่ที่รับสมัครจะทำเรื่องร้องเรียน
พอเรียกน้องเขา ๆ บอกว่า...ไม่รู้ตัว แถมทำท่า...งง ๆ ว่าคืออะไร? พอฉันเล่าให้ฟัง...
น้องเจ้าหน้าที่ก็บอกว่า...ไม่ได้รู้ตัวเลยว่า...ทำกิริยาอะไรอย่างที่เขาบอก...พร้อมกับบอกว่า
"ไม่มีเจตนา" และขอโทษเขาด้วย...แต่คนที่มาสมัครงาน...ไม่พอใจ พร้อมกับบอกว่า...
จะทำเรื่องร้องเรียน...เออ!!! ดูสิหนอ...คนเรา "เขาขอโทษ พร้อม ๆ กับบอกว่า ไม่ได้มี
เจตนาร้ายหรือรู้ตัว" ก็ยังไม่มีน้ำใจให้ "อภัย" เลยหนอ...
จิตใจช่างไม่มีจิตเมตตาเสียจริง ๆ...สุดท้าย ฉันก็บอกกับเจ้าหน้าที่ที่รับสมัครไปว่า
เอา "ร้องก็ร้อง" ดีเหมือนกัน จะได้รู้ว่าเป็นอย่างไร? เพราะฉันรู้จักนิสัยของน้องคนนี้ดีว่า
เขาเป็นคนเช่นไร...เราทำหน้าที่ของเราดีที่สุดแล้ว...
คนสมัยนี้ พูดยากเสียจริง ๆ...แม้แต่คนเขาขอโทษแล้วก็ยังไม่ให้ "อภัย" ช่างแล้งน้ำใจ
กันเสียจริง ๆ...ทั้ง ๆ ที่ เจ้าหน้าที่เขาก็ไม่ได้มีเจตนาไม่ดี...มนุษย์หนอมนุษย์...ทำให้ฉัน
เห็นถึงพฤติกรรมคนสมัยนี้ แปลก ๆ จริง...
มีใครเคยบอกว่า เด็กทุกวันนี้กินนมวัว ไม่ได้กินนมคน จึงไม่ค่อยจะเข้าใจคน
ท่าจะจริงแหะ...
เป็นกำลังใจให้นะครับ
ก็แก้กันไปก่อนจะกว่าจะหมดยุคคนโกงชาติ
ผมมักจะพูดว่า "ทุกอย่างแก้ไขได้" เสมอเมื่อมีปัญหาหรือมีคนมาปรึกษาในเรื่องใดๆ ปัญหาเกี่ยวกับงานยังไม่สำคัญเท่าปัญหาของคนเลยนะครับอาจารย์ อิอิอิ