สวัสดีครับทุกท่าน ช่วงนี้ห่างหายไปจากการอัพบล็อคอย่างที่ตั้งใจไว้ ๑ สัปดาห์พอดีเลยเชียว เหตุด้วยภาระกิจมากมายและด้วยอากาศที่เปลี่ยนแปลง เดี๋ยวหนาว เดี๋ยวร้อน สลับไปมาเลยทำให้รู้สึกได้ว่าหากพักผ่อนไม่พอจะป่วยเอาเจ็บคอและน้ำมูกเริ่ม มาเยือนเสียแล้ว 
วันนี้ก็เลยถือโอกาสอัพบล็อครวมรูปภาพอีกสักครา เป็นภาพที่ผมนำไปลงในเฟสบุ๊กแฟนเพจพร้อมถ้อยคำบ่นพรึมพรำไปตามประสาเหมือนเคย 
ถือสะว่าเป็นการคั่นเวลาดูเพลิน ๆไปก็แล้วกันนะครับ
ถือสะว่าเป็นการคั่นเวลาดูเพลิน ๆไปก็แล้วกันนะครับ
ขอเธออบอุ่นท่ามกลางอ้อมกอดแห่งฝันดี
ราตรีสวัสดิ์ครับ
เหนื่อยกาย...ก็พักกาย
เหนื่อยใจ...ให้หยุดคิด
เพื่อน...ที่เธอมีที่เธอเข้าใจอาจไม่ใช่กัลยาณมิตร
เพราะการชี้ถูกชี้ผิดแก่เธอคือสิ่งสำคัญ
มิใช่คล้อยตามกันไป
ฉันก็หวังว่าเธอจะรู้สึก พอ เสียที ^^
เธอไม่ได้สวยที่สุดหรอก
แต่เธอดีที่สุด และฉันก็เลือกเธอ
ท่ามกลางหน้าที่การงาน ส่วนหนึ่งคือเบิกบานแจ่มใส
หากมัวแต่ทำทำไป ก็จะได้เพียงแค่งานที่เคยเคย
ฉันเชื่อว่า...ความสวยงามที่เราสัมผัสและรับรู้ มีรายละเอียด
ที่มิได้มาจากการสัมผัสด้วยสายตาแต่เพียงอย่างเดียวดอก ^^
มะเขือพวง..มะเขือที่ดอกไม่เหมือนเพื่อนมะเขือด้วยกัน ^^
ไม่จำเป็นสักนิด จะมีใครคิดเข้าใจในตัวฉัน
ชีวิตผันผ่านเนินนานวัน หล่อหลอมฉันให้แกร่งกล้าเกินเข้าใจ
บอกว่าฉันนั้น...ปรัชญา เกินกว่าเข้าใจได้
หากเธอเปิดหัวใจ ปรัชญาไซ้...คือความเป็นจริง
ไม่สำคัญหรอกว่าฉันคือใคร
มันสำคัญตรงที่เธออย่าให้ความสำคัญในตัวฉัน
มากเสียกว่าสิ่งที่ฉันทำและเธอเห็นว่ามันดีงาม
ทุกสิ่งอย่าง มีเวลาเป็นตัวขับเคลื่อนเสมอ
อยู่ที่รู้ตัวหรือปล่อยปะให้เวลาผ่านไปอย่างประมาทและขลาดเขลา
ฉันจำไม่ได้ว่าเคยถ่ายโป๊ยเซียนบ้างไหม
นับเป็นดอกไม้ที่ถ่ายยากเหมือนกัน ^^
เคยไหม...
สนใจ...ในสิ่งที่คลุมเครือ
มากกว่าเชื่อในสิ่งที่ชัดเจน ^^
ความสำเร็จ...ใครๆ ก็ต้องการ
ความเพียรพยายามที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จทั้งปวง
ใครๆเหล่านั้น...พึงมี
.........................................................
ไหน ก็แวะมาลงชื่อไว้สักหน่อยก็ไม่เสียหายอะไร
แม้เจ้าของบล็อคอาจไม่ว่างตอบว่างคุย
แต่มันคือกำลังใจ เพื่อสร้างสรรค์
และหากมีเวลา สัญญาจะไปเยี่ยมเยือนทุกท่าน
บล็อคนี้ก็จบลงแต่เพียงเท่านี้
ขอบคุณสำหรับทุกการติดตาม เยี่ยมชม และทักทาย
ขอให้ทุกท่านมีแต่ความสุข สุขภาพแข็งแรง
ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลง ดูแลสุขภาพกันนะครับ
ราตรีสวัสดิ์ครับ
เหนื่อยกาย...ก็พักกาย
เหนื่อยใจ...ให้หยุดคิด
เพื่อน...ที่เธอมีที่เธอเข้าใจอาจไม่ใช่กัลยาณมิตร
เพราะการชี้ถูกชี้ผิดแก่เธอคือสิ่งสำคัญ
มิใช่คล้อยตามกันไป
ฉันก็หวังว่าเธอจะรู้สึก พอ เสียที ^^
เธอไม่ได้สวยที่สุดหรอก
แต่เธอดีที่สุด และฉันก็เลือกเธอ
ท่ามกลางหน้าที่การงาน ส่วนหนึ่งคือเบิกบานแจ่มใส
หากมัวแต่ทำทำไป ก็จะได้เพียงแค่งานที่เคยเคย
ฉันเชื่อว่า...ความสวยงามที่เราสัมผัสและรับรู้ มีรายละเอียด
ที่มิได้มาจากการสัมผัสด้วยสายตาแต่เพียงอย่างเดียวดอก ^^
มะเขือพวง..มะเขือที่ดอกไม่เหมือนเพื่อนมะเขือด้วยกัน ^^
ไม่จำเป็นสักนิด จะมีใครคิดเข้าใจในตัวฉัน
ชีวิตผันผ่านเนินนานวัน หล่อหลอมฉันให้แกร่งกล้าเกินเข้าใจ
บอกว่าฉันนั้น...ปรัชญา เกินกว่าเข้าใจได้
หากเธอเปิดหัวใจ ปรัชญาไซ้...คือความเป็นจริง
ไม่สำคัญหรอกว่าฉันคือใคร
มันสำคัญตรงที่เธออย่าให้ความสำคัญในตัวฉัน
มากเสียกว่าสิ่งที่ฉันทำและเธอเห็นว่ามันดีงาม
ทุกสิ่งอย่าง มีเวลาเป็นตัวขับเคลื่อนเสมอ
อยู่ที่รู้ตัวหรือปล่อยปะให้เวลาผ่านไปอย่างประมาทและขลาดเขลา
ฉันจำไม่ได้ว่าเคยถ่ายโป๊ยเซียนบ้างไหม
นับเป็นดอกไม้ที่ถ่ายยากเหมือนกัน ^^
เคยไหม...
สนใจ...ในสิ่งที่คลุมเครือ
มากกว่าเชื่อในสิ่งที่ชัดเจน ^^
ความสำเร็จ...ใครๆ ก็ต้องการ
ความเพียรพยายามที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จทั้งปวง
ใครๆเหล่านั้น...พึงมี
.........................................................
ไหน ก็แวะมาลงชื่อไว้สักหน่อยก็ไม่เสียหายอะไร
แม้เจ้าของบล็อคอาจไม่ว่างตอบว่างคุย
แต่มันคือกำลังใจ เพื่อสร้างสรรค์
และหากมีเวลา สัญญาจะไปเยี่ยมเยือนทุกท่าน
บล็อคนี้ก็จบลงแต่เพียงเท่านี้
ขอบคุณสำหรับทุกการติดตาม เยี่ยมชม และทักทาย
ขอให้ทุกท่านมีแต่ความสุข สุขภาพแข็งแรง
ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลง ดูแลสุขภาพกันนะครับ
ขอบคุณครับ