ปรัชญาการศึกษาลัทธิสารัตถนิยม (3) :
ครู/ผู้สอนของลัทธิสารัตถนิยม(Essentialism)
ลัทธิสารัตถนิยม(Essentialism) ได้ให้ความสำคัญกับผู้สอนมากที่สุดหมายความว่า ผู้สอนจะเป็นผู้นำในการเรียนของเด็กหรือผู้เรียน บทบาทของผู้สอนนั้นก็คือเป็นผู้เชื่อมโยงผู้ใหญ่กับโลกของเด็กเข้าด้วยกัน ซึ่งการที่จะทำหน้าที่นี้ได้อย่างสมบูรณ์ ผู้สอนจะต้องได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดีเพราะฉะนั้นผู้สอนจึงเป็นผู้ที่เหมาะสมกว่า ที่จะเป็นผู้นำในการสร้างพัฒนาการให้แก่เด็กยิ่งกว่าที่จะให้เด็กนำตัวเอง
ลัทธิสารัตถนิยม ให้ความสำคัญกับผู้สอนว่าต้องเป็นผู้ริเริ่มต่อการเรียนรู้ของเด็ก เพราะผู้สอนได้ผ่าน หรือได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ มามาก มีประสบการณ์มากกว่าผู้เรียน การเรียนจึงต้องยึดเอาตามแนวทางของผู้สอนเป็นหลัก ผู้สอนก็จะเป็นผู้นำทางวินัยและทางสติปัญญาของเด็ก
ลัทธิสารัตถนิยมเห็นว่าการเรียนการสอนที่ดีจะต้องเป็นการเรียนการสอนที่ยึดผู้สอนเป็นจุดศูนย์กลาง และเห็นว่าผู้สอนเป็นผู้ควรจะถ่ายทอดความรู้โดยตรง โดยเป็นแบบการบรรยาย ดังที่ลัทธิสารัตถนิยม กล่าวไว้ว่า
“ผู้สอนเป็นผู้ที่มีอำนาจมากในการให้ความรู้ และผู้สอนไม่จำเป็นว่าต้องเป็นครูเท่านั้น แม้แต่คำแนะนำของปราชญ์ ก็สามารถช่วยให้ผู้เรียนพ้นจากทุกข์เข็ญที่เกิดขึ้นจากการกระทำที่รู้เท่าไม่ถึงการณ์”
นอกจากนั้นแล้วลัทธิสารัตถนิยมยังเห็นว่าผู้สอน นอกจากจะเป็นผู้ที่ให้ความรู้แล้ว ต้องเป็นผู้มีศีลธรรมอันดีงาม อยู่ในตัวและมีความสามารถ สามารถชักนำผู้เรียนให้พ้นจากความทุกข์หรือเข้าถึงสิ่งที่ดีงามนั้นด้วย ลัทธิสารัตถนิยมไม่เพียงแต่เน้นว่าผู้สอนเป็น ผู้ที่มีความสำคัญต่อผู้เรียน เพียงอย่างเดียว แต่ผู้สอนจะต้องมีคุณสมบัติที่ถึงพร้อม หรือเป็นผู้ที่ได้รับผลจากสิ่งที่สอนนั้นด้วย ไม่เพียงแต่สอนผู้อื่นว่าดีอย่างไร เท่านั้น แต่ผู้สอนจะต้องทำสิ่งที่สอนนั้นได้ด้วย หรือเข้าถึงความจริงนั้นๆ ก็คือการเข้าความจริงอันสูงสุดหรือความจริงอันเป็นนิรันดร
โดยสรุปสำหรับประเด็นเรื่องผู้สอนนี้ลัทธิสารัตถนิยมเห็นว่า ผู้สอนต้องเป็นจุดศูนย์กลางในการเรียนการสอนและจะต้องเป็นผู้ที่ เป็นนักปราชญ์ หรือผู้รู้ และต้องสามารถสอนให้ผู้เรียนได้รับผลอย่างที่ตนได้รับนั้นๆด้วย
ด้วยเมตตาธรรม
ปล.เป็นส่วนหนึ่งในวิทยานิพนธ์ ป.โท
ภาพวาดของ ศ.ดร.สมภาร พรมทา
เป็นสิ่งที่โบราญตั้งกติกาไว้..ว่า "ผู้ใหญ่อาบน้ำร้อนมาก่อน" ปราขญ์ที่มีจรรยาสมบัติใช้ใหมครับพระอาจารย์
สาธุ...เห็นด้วยกับคุณโยม.
อ.ของอาตมาเคยบอกไว้น่าคิดด้วยว่า
อย่าหลงของเก่า
อย่าเมาของใหม่
...เป็นคติที่เห็นว่านำมาใช้ตลอดเวลาเมื่อจะทำการใดใด
...สิ่งสรรพประดับเด่นด้อย......ธรรมดา
ผู้ปราชญ์ฉลาดเลือกหา.........คิดใช้
เหมาะควรค่าเพ-ลา..............ชน,ที่
เจริญสติตริตรองให้..............กระจ่างแจ้งปริศนา