กร็อก... กร็อก... เสียงนี้เป็นเสียงที่ทุกคนมักจะได้ยินอยู่บ่อยๆ และเกิดขึ้นกับทุกคน ใช่แล้วครับ เสียงท้องร้องนั่นเอง เสียงที่เป็นดั่งสัญญาณเตือนให้พวกเราว่าร่างกายต้องการพลังงาน ต้องหาอะไรกินเข้าปากเพื่อเพิ่มพลังงาน ในช่วงเวลาค่ำแบบนี้จะเป็นอย่างอื่นไม่ได้นอกจากการกินอาหารเย็นครับ OwO

ในวันนี้ รายการอาหารที่กลุ่มพวกเราทำคือ

1. ผัดผักบุ้งไฟแดง

2. แกงเขียวหวานหมูสับ

โดยรายการที่เราทำเหมือนจะดูร้อนแรง มีความเผ็ดขั้นสุดยอด แต่ที่จริงแล้วพวกเราทำแทบไม่ใส่พริกเลย เพราะเพื่อนในกลุ่มเรามีคนที่กินเผ็ดไม่ได้นั่นเอง ^0^ หน้าตาอาหารจะเป็นอย่างไร มาชมไปพร้อมกันเถอะครับ

(ผัดๆๆ)

(ต้มๆๆ รสชาติอร่อยดีครับหลังจากได้ลองชิมมา)

 

เสร็จสิ้นกระบวนการทำอาหาร หน้าตาอาหารที่ทำเสร็จแล้วเป็นแบบนี้ครับ น่ากินดีใช่มั้ยล่ะครับ เห็นแบบนี้รสชาติก็อร่อยไม่แพ้กันนะครับ มีปลาไข่ทอดด้วยเหมือนในมื้ออื่นๆ ฝีมือคุณยายยังคงอร่อยเหมือนเดิม ^0^/

หลังจากจัดเตรียมอาหารเสร็จ จัดวางในที่ของมัน สิ่งที่เกิดขึ้นตามมาคือ ฝูงแมลง โดยเฉพาะยุง ไม่รู้ว่าวันนี้มาจากไหนเยอะแยะมาก มาตอมอาหารบ้าง เดินอยู่บนพื้นบ้าง มากัดพวกเราบ้าง ตุ่มนี่ผุดกันเป็นหย่อมๆเลย ไม่รอช้า พอทุกอย่างเสร็จสิ้นก็ประเดิมเปิดหม้อข้าวลุยกันอย่างรวดเร็วเลย เพราะถ้ายังชักช้าอยู่ จากอาหารคนจะกลายเป็นอาหารแมลง และสิ้นสุดที่อาหารสุนัข (เต็มพื้นบ้านหมดเลย น่ากลัวแท้ นี่มันกองทัพแมลงโจมตีชัดๆ) เวลาผ่านไปไม่นานก็เกลี้ยงหม้อเกลี้ยงจาน คงหิวกันมากไม่ก็รีบเร่งไม่ให้แมลงมาตอม ของที่ทุกคนกินเหลือก็เป็นหน้าที่ของเจ้ามอมเหมือนเดิม จากนั้นก็ล้างจานเก็บข้าวของ เตรียมตัวอาบน้ำตามปกติ คนที่รอคิวอาบน้ำก็ขึ้นมานั่งทำงานกันต่อหน้ามุ้งของตนเอง งานที่ทำในค่ำคืนนี้คือสรุปและรวบรวมผลแบบสอบถามที่สืบเนื่องมาจากตอนกลางวัน ติ๊กแต่ละข้อด้วยมือของพวกเราเองนี่แหล่ะครับ ไม่ใช้คอมพิวเตอร์เลย เย็บเล่มและระบายสีสมุดแนะนำการปฏิบัติตัวสำหรับผู้ป่วยโรคเบาหวาน ตัดกระดาษเชิญชวนผู้ป่วยโรคเบาหวานมาร่วมทำกิจกรรมขนาดครึ่ง A4 ซึ่งทั้ง 2 อย่างได้ขออนุญาตถ่ายเอกสารจากรพ.แหลมสิงห์ และตัดต่อคลิปวิดีโอที่ไปสัมภาษณ์ผู้ป่วยโรคเบาหวานที่มีภาวะแทรกซ้อนที่หอผู้ป่วยศัลยกรรม รพ.พระปกเกล้าโดยการมาใส่คำบรรยายเพิ่มเติม เพราะบางช่วงของการสัมภาษณ์อาจได้ยินเสียงไม่ชัดหรือดังพอ

บรรยากาศเต็มไปด้วยความสนุกสนานในวงที่ระบายสี และตึงเครียดในวงอื่นๆที่เหลือ ทำงานกันจนดึกดื่นตี 1 ก็ยังไม่ได้นอนกันเลย ทั้งที่วันพรุ่งนี้ก็ต้องไปสำรวจชุมชนกันต่อ เพราะยังมีบ้านที่ยังไม่ได้ไปสำรวจอีกพอสมควร ยังเป็นที่กังวลใจอยู่ว่าผู้ป่วยจะไม่อยู่บ้านเหมือนวันนี้ ทำให้แผนที่เดินดินของเราทำไม่เสร็จสมบูรณ์สักที แต่ไม่เป็นไรครับ เท่าที่ทำได้เต็มที่ของพวกเรา =w=b

ค่ำคืนนี้ยังอีกยาวไกลนัก แต่สำหรับผู้เขียนที่วงจรการตื่นหลับค่อนข้างคงที่ เวลาประมาณนี้แล้วก็ง่วงนอนละ เป็นห่วงเพื่อนๆคนอื่นที่ยังคงทำงานต่อไป ไม่รู้ว่าจะได้นอนกันกี่โมง ขอเป็นอีก 1 กำลังใจที่จะส่งไปช่วยสนับสนุนการทำงานของเพื่อนๆทุกคนนะครับ อย่าเพิ่งป่วยกันซะก่อนล่ะ =w=b คืนนี้ราตรีสวัสดิ์ครับ

「พรุ่งนี้ต้องมีอะไรที่น่าประทับใจรอพวกเราอยู่แน่เลย~」

by Kiba-kun