ใต้ฮ่มไม้ 
กกใหญ่ใบหนา
ฝูงนกกาอาศัยเนาว์ 
อยู่เย็นเป็นบ้าน
คนก็อาศัยซ้น 
ฮ่มเงาเป็นที่เพิ่ง
คิดเบิ่งคุณค่าได้ 
เหลือแท้แก่เฮา

ไม้คุณมีเป็นเค้า 
เว้าว่าคณาหลาย
คนยังหมายทำลาย 
ล้างลงดงด้าว
เทิงจูดเผาบุกรุกล้ำ 
ทำสวนนาเป็นไฮ่
หมู่สัตว์ใหญ่ตายเกี้ยง 
สัตว์น้อยกะบ่เหลือ

ท่านเอ้ย อนุรักษ์ก่อเกื้อ 
ป่าเครือดงดอน
ก่อนสิลับดับสูญ 
เป่าแปนปงปิ้น
ดินบ่มีต้นไม้ 
คนบ่มีผ้านุ่ง
ความยุ่งยากทุกข์ฮ้อน 
สินำต้อนเมื่อลุน แท้นา

โสมคำปัญญา ลือนาม 
6 มกราคม 2556