จากการสังเกตพระเนื้อผงของวัดระฆัง

ที่ส่วนใหญ่จะลงรัก ไม่อย่างใดก็อย่างหนึ่ง เช่น รักดำ รักแดง รักน้ำเลี้ยง และหรือ ชาด

ที่ส่วนใหญ่ที่พบจะเป็นรักที่เกาะแน่น ในร่อง และฝังลึกอยู่ในเนื้อ ทั้งใต้ปูนดิบ และปูนสุก

ที่จะเหลือรอดจาการหลุดร่อน หรือล้างแบบต่างๆ

และในบางกรณีก็มีการปิดทองด้วย ที่จะช่วยให้สามารถสังเกตทองเก่า สนิมทองแดงๆ ได้อีกด้วย

เมื่อสังเกตรักแล้ว ก็จะช่วยให้สามารถดูประกอบกับหลักการงอกของปูนและ ตังอิ้ว 

แล้วก็ไปจบลงที่พิมพ์ ก็จะสามารถฟันธงพระแท้ ได้โดยง่าย

ลองสังเกตดูนะครับ