หอศิลป์พิงพฤกษ์

อีกมุมหนึ่งของศิลปะเพื่อชีวิต
ของศิลปินคนเมืองน่าน
ชื่อนามว่า "สุรเดช กาละเสน"
แม้ท่านจะล่วงลับไปแล้ว
แต่ผลงานและความดีงามยังคงปรากฎแก่อนุชนคนรุ่นหลัง...
หอศิลป์แห่งนี้มีชีวิตชีวาราวกับว่า
คุณสุรเดชศิลปินชั้นครูยังคงอยู่
ด้วยเนื้อนาบุญที่คุณโสภา และลูก อันเป็นคู่บุญของศิลปิน
ได้ดูแลและสืบสานไว้เป็นอย่างดี
เป็นบ้านศิลปะเล็กเล็กแต่ยิ่งใหญ่
เรียบง่าย
และน่าอยู่มาก
การได้เสพชมศิลปะและชีวิตที่ธรรมดาและเรียบง่าย
ยิ่งทำให้เข้าใจว่าความสุขแท้อยู่หนใด
ชีวิตแท้จริงต้องการอะไร
และเข้าใจว่า
"ศิลปะนั้นยืนยาว ชีวิตน้ั้นสั้นนัก" สั้นนักจริงจริง

รูปปู่ม่านย่าม่าน

คุณสุรเดช กาละเสน วาดรูปตนเอง

ครัวมะเก่า
ที่หอศิลป์พิงพฤกษ์
แหล่งรวมภูมิปัญญาและวิถีชีวิตแบบโบราณ
ไว้ให้ลูกหลานได้เรียนรู้ ได้ศึกษา
เป็นวิถีชาวบ้านแบบธรรมดา
ที่หาได้ยากยิ่งนักในปัจจุบัน...
ไม่ต้องมาก
แค่พออยู่พอกิน
เกื้อกูลกันไป
คนและธรรมชาติ
ก็แค่นี้แหละชีวิตเรา

ครัวไฟ (ห้องครัว) แบบโบราณที่หาได้ยากแล้วในสมัยนี้

ฮ้านน้ำแบบโบราณ แขกไปใครมาก็แวะดื่มกินได้

..............................................

บ้านศิลปิน
"สุรเดช กาละเสน"
ศิลปะการจัดบ้าน
ที่ธรรมดาและเรียบง่าย
แต่น่าอยู่มาก
ขนาดคนเยี่ยมชมยังสุขใจขนาดนี้...
คนอยู่คงสุขใจไม่น้อย
มีคำถามในใจมากมาย
เป็นคำถามระดับเปลี่ยนแปลงโลก
และเปลี่ยนแปลงชีวิต
คือเรายังต้องการชีวิตแบบไหนกันแน่
ชีวิตแบบไหนที่เป็นสุข
สุขอย่างแท้จริง