ผมรู้สึกอบอุ่นเมื่อนั่งมองใครบางคน...


คนนั้น คือ ภรรยาของผมเองครับ...

ภรรยาของผมทำงานวุ่นทั้งวัน...เป็นพยาบาลในตึกศัลยกรรมชาย

ต้องก้มๆ เงยๆ กับบาดแผล...ล้างแผล...และคุยกับผู้คนทั้งวัน

แต่ยังยิ้มแย้มราวดอกทานตะวันบานจ้ายามเที่ยง...

 

อยู่บ้าน...ยังต้องมาดูแลผม...และลูกชายแสนล้านคำถามที่พรั่งพรู...

โทรศัพท์คุยกับคุณตาและคุณยายของลูกชาย...ที่อยู่ไกลกันทุกๆ วัน

ผมไม่เห็นเขาเหนื่อยกับการทำงาน...การใช้ชีวิต

ตอนที่ทำสวน และรดน้ำต้นไม้...ผมแอบมองอย่างชื่นชม

แต่ผมไม่ได้เอ่ยชมภรรยาเลย...

ถ้าเขาได้มองลึกๆ เข้าไปในสายตาของผม

จะรับรู้ถึงสิ่งเหล่านั้นแน่นอน...

 

ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา...ที่แสนหนาวเย็น...

ผมเห็นภรรยานั่งทอผ้าพันคอผ่านบล็อกไม้...

มือ และนิ้วทำงานประสานกันอย่างลงตัว....สวยมาก....มหัศจรรย์ใจกับผมมาก...

ตลอดสัปดาห์ยามค่ำคืน....

ทำได้ 3 ผืน...

 

ผ้าพันคอผืนแรก สีเขียวเข้ม เขามอบให้คุณแม่ของผม...แม่พันคอไว้ทั้งวันทั้งคืน

ผืนที่สอง สีเขียวปนขาว...มอบให้ผม...

ผืนที่สาม...สีแดงปนขาว...มอบให้หลานสาววัยห้าเดือน...พันคอแล้ว...อบอุ่นเหมือนใกล้แสงตะวัน

 

ผมบอกภรรยาว่า...จะขอจีบให้ไปช่วยทำค่ายเด็กของผม

เพราะค่ายเรา...ฝึกอาชีพ และงานอดิเรก คือ ดอกไม้ประดิษฐ์ และเหรียญโปรย แล้ว

ให้มาช่วยแนะนำเด็กทำผ้าพันคอ...

จะขอทุนผู้ใหญ่ใจดี...

บล็อกไม้ 50 บาท

เข็มทอง 20 บาท

ไหมพรมม้วนละ 20 บาท 3 ม้วน

เด็กคงสนุกไปกับกิจกรรมนี้...

 

 

 

 

 

 

หมายเลขบันทึก: 557280เขียนเมื่อ 24 ธันวาคม 2013 22:00 น. ()แก้ไขเมื่อ 24 ธันวาคม 2013 22:00 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (6)

เป็นกิจกรรมที่ดีและน่าสนใจมากๆ นะคะ

เป็นบันทึกที่น่ารักมากค่ะ คงต้องบอกว่าคุณโชคดีที่มีภรรยาที่แสนดีอยู่ข้างๆค่ะ

ฝากกิจกรรมด้วยนะคะhttp://www.gotoknow.org/posts/556411

น่าสนุกมากๆนะครับ

นักเรียนที่โรงเรียนก็ทำ

ทำไม่ยากสวยด้วย

มาให้กำลังใจคนข้างตัวด้วย 555

ขอบคุณครับ

โห...ประทับใจมากๆๆ เลยค่ะ

น่ารักจัง

แค่ชื่อ..ก็ โรแมนติกมาก เลยครับคุณหมอ ^_^

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี