GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ความรู้สึกว่า...จะสูญเสียสิ่งที่รักไป

ความรู้สึกของคนเรานี้ละเอียดอ่อน นำมาเขียนเป็นบันทึกได้หลายต่อหลายเรื่อง ที่เป็นความทรงจำที่ดี ขออย่าให้ความทรงจำที่โศกเศร้าได้ย้อนกลับมามีความรู้สึกที่เกิดขึ้นอีกเลย

เมื่อยังเยาว์วัย  ครูอ้อยอายุได้ 4 ขวบ พ่อกับแม่ก็มีน้องใหม่ไล่เลี่ยกัน 2 คน  จากที่พ่อแม่เคยอุ้มชู  ก็เลยกลายมาอยู่กับยายและน้าๆบ้าง  หรืออยู่กับย่าและอาๆบ้าง

ครูอ้อยมีอาผู้ชายหลายคนที่เลี้ยงดูครูอ้อยแบบป้อนข้าวป้อนน้ำ  พาอาบน้ำปะแป้งตั้งแต่ยังจำความไม่ได้  แม่เล่าให้ฟังว่า  ไฟฟ้าสมัยนั้นมันตกบ่อย  คงจะกระแสไฟฟ้าตก  ไฟฟ้าก็ดับ  อาก็ป้อนข้าวใส่ปากหลาน  มองไม่เห็นก็ใช้วิธีมือจับปากหลานและป้อนข้าวเข้าปาก

อาท่านนั้นขณะนี้อายุมากแล้ว  แต่ตอนนั้นอาโสภณเป็นหนุ่มยังไม่มีแฟน  เข้ากรุงเทพฯมาเรียนที่วิทยาลัยวิชาการศึกษาบ้านสมเด็จเจ้าพระยา  ซึ่งจะต้องมาหาพ่อของครูอ้อยเป็นประจำ  พ่อเป็นผู้ส่งเสียเลี้ยงดูน้องนั่นเอง 

ช่วงเวลานั้น  พ่อกับแม่ไม่มีเวลาดูแลครูอ้อย  อาก็จะมาหาที่บ้าน  มาทีไรก็จะซื้อขนมนมเนยมาฝากหลานมากมาย  สอนการบ้านให้หลาน  ครูอ้อยรักอาภณมาก

เมื่อตะวันจะตกดิน  อาภณต้องกลับไปที่พักซึ่งครูอ้อยก็ไม่รู้จักว่าอยู่ที่ไหน  รู้แต่ว่าทำไมอาภณไม่นอนที่นี่  ทำไมอาภณต้องจากไป

เวลาอาภณกลับบ้าน  ต้องใช้ยานพาหนะคือรถบริการของทหารอากาศสมัยนั้น  วิ่งมารับผู้โดยสารและนำไปส่งที่ตลาดสะพานใหม่ยิ่งเจริญในสมัยปัจจุบัน  แล้วอาภณก็จะต่อรถประจำทางเดินทางกลับ

ครูอ้อยร้องไห้ปิ่มว่าจะขาดใจทุกครั้งทีอาภณจะกลับ  อาภณอุ้มครูอ้อย  ครูอ้อยก็จะเอามือโอบคออาภณไว้  อาภณแกะมือออกจากคอได้แล้ว   ครูอ้อยก็เอาขาโอบเอวอาภณไว้แบบนี้ตลอด  ด้วยไม่อยากให้อาภณจากไป

สรุปแล้ววันนั้น   ก็มีคนอื่นมาดึงครูอ้อยไป  และไล่ให้อาภณรีบไปเสีย  ครูอ้อยวิ่งตามอาภณ  วิ่งตามหาเท่าไรก็ไม่เจอ  ครูอ้อยมองเห็นหลังรถบริการคันนั้นคล้อยตาไป

ความรู้สึกตอนนี้เอง  เป็นที่มาของบันทึกนี้  ที่มีความรู้สึกว่า...จะสูญเสียสิ่งที่รักไป

สิ่งที่รัก...ครูอ้อยเปรียบอาภณเป็นสิ่งที่รัก   เพราะไม่อยากใช้คำว่า  "คนที่รัก"  เพราะ  การสูญเสียคนที่รัก  มันเหมือนกับแช่งให้ตายไป  ครูอ้อยไม่กล้าใช้คำนี้  กับอาภณคนที่ครูอ้อยรัก

ความรู้สึกของครูอ้อยตอนนั้น  คือ  ไม่มีใครเอาใจใส่

พอมีอาภณมาหา  ครูอ้อยก็รู้สึกหวงแหน ไม่อยากให้จากไป

เมื่อมาถึงปัจจุบัน  อาภณแก่มากแล้ว  มาตั้งบ้านเรือนอยู่ใกล้ๆบ้านคุณพ่อ  เผื่อว่ามีอะไรจะได้พึ่งพาอาศัยกัน  ครูอ้อยเป็นหลานคนโต  มีหน้าที่ที่จะต้องแวะเวียนไปมาหาสู่อาและน้าทุกคนเป็นประจำ

มารู้ข่าวเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา  ก่อนที่ครูอ้อยจะเก็บกระเป๋าเดินทาง  คุณพ่อเล่าให้ฟังว่า  " อาภณแย่แล้ว "

ครูอ้อยไป  ไปนอนคนเดียว  นอนหงายก่ายหน้าผาก  ร้องไห้เสียใจกับ  การที่ต้องจาก..คนที่รักไป

" ชีวิตของคนเราก็มีเพียงเท่านี้ล่ะ  " คุณพ่อบอก

" ทำไม  ทำไม "  ต้องมีการจากกันด้วย

ครูอ้อยรู้คำตอบแล้ว  และรู้ว่าไม่ควรจะใช้คำถามนี้ด้วย

แต่ไม่มีคำพูดใดใดที่จะเอ่ยได้ชัดเจนที่สุดในเวลานี้  ในชีวิตของครูอ้อยจะต้องสูญเสียคนที่รัก  ซ้ำแล้วซ้ำอีก  มันทรมานใจกันแค่ไหน

ครูอ้อยกะว่าจะไปนอนบ้านในป่าสัก 3 คืน แต่นอนไม่ได้  ต้องรีบกลับ

กลับมาเก็บความรู้สึกช้ำใจ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): siriporndiary
หมายเลขบันทึก: 55696
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 38
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (38)

ได้ครบทุกรสชาติของชีวิตทีเดียวครับ บันทึกที่แล้วคนละอารมณ์กับบันทึกนี้ คล้ายกับการอมลูกอมฮอลล์ แล้วเปลี่ยนไปอมบ๊วย.... รสชาติที่ปลายลิ้นกับความรู้สึกที่ละเอียดอ่อนของคน อาจจะเหมือนกันตรงที่ต้องรับรู้รสชาติหลายครั้ง ซ้ำแล้วซ้ำอีก ทั้งรสหวาน รสขม รสเค็ม และไม่มีรสชาติเลย

คุณบอน

  • ตกลงแล้ว  เข้าใจหรือยัง 
  • ว่าการเขียนนั้นต้องอิงอะไรหลายๆอย่าง 
  • เข้าใจหรือยัง ด.ช.บอน  ครูอ้อยจะถามแล้วนะ ปล่อยให้เธอถามทั้งวัน  ยี้ ยี้

ไม่มีรสชาติเลย  มีด้วยหรือ  อะไรนะ  ไม่มีรสชาติ นี่เป็นคำถามสุดท้าย??????

อืมมม์....

 รสชาดของชีวิตจริง ๆ ครับ...

  • ขอบคุณค่ะ 
  • อย่าลืมโหวดให้ครูอ้อยนะคะ 
  • ครูอ้อยทำวิจัยอยู่ค่ะ   
  • ถาม หรือ ต่อยอดก็ได้ค่ะ

1.ไม่่มีรสชาติ เพราะลิ้นรับรสไม่ได้
2.ไม่มีรสชาติ เพราะดื่มน้ำบริสุทธิ์ ที่ไม่มีการเติมรส

3. ไม่มีรสชาติ คำพูดที่กล่าว เพื่อเป็นการทำลายน้ำใจ สำหรับคนที่ทำอาหารแล้ว รสชาติของอาหารไม่น่ารับประทาน 

4. การเขียนเรื่องราวที่ผู้อ่านเกิดความรู้สึกเข้าถึงอารมณ์ บางคนบอกว่า อ่านได้ึถึงใจ ถึงรสถึงชาติ (คำเปรียบเทียบ)

จะถูกหักคะแนนอีกมั้ยเนี่ย
  • คุณบอน น่ารักอีกแล้ว 
  • อธิบายเสียยืดยาว 
  • ดีแล้ว  คนอื่นที่มาอ่านจะได้เข้าใจด้วย 
  • เพราะเขาอ่านบันทึกครูอ้อยน้อย  ก็จะไม่เข้าใจว่า  เราคุยอะไรกันนะ 
  • การที่เราโพสต์มาเยอะๆ  ดีอย่างนี้ล่ะ  ครูอ้อยคิด 
- ท่านอื่นคงไม่นึกว่า กำลังมีการสอบเก็บคะแนนในบล็อกอยู่นะครับ
- ไม่ใช่ห้องเรียนเสมือน แต่ ดูอีกที ก็นึกว่าใช่นะครับ
- ครูอ้อย สวมบทถนัดของตัวเอง บทบาทครู นายบอนก็รับบทนักเรียนขี้สงสัย
- การที่มาโพสต์เยอะๆ ท่านอื่นไม่งุนงงหรือครับ อาจจะกำลังสงสัยว่า กำลังเรียนวิชาอะไรกันอยู่รึเปล่า มีการให้คะแนน หักคะแนนอีกด้วย!!!

คุณบอน 

  • ครูอ้อยไปอ่านบันทึก 60 อุปนิสัยที่ดีกว่า 
  • และแอบเก็บเอาไปไว้ด้วยล่ะ 
  • ชอบมากค่ะ  ขอบคุณนะคะที่มีสิ่งที่ดีมาฝาก
  • ส่วนใครจะงงก็เรื่องของเขา  ต้องอ่านมากๆก็จะรู้เอง  อ๋อ...ทำนองนี้  ประมาณนั้น อิอิ  ยิ้มยิ้ม
  • ในชีวิตดิฉันนั้น เสียคุณยายก่อน แล้วเสียคุณปู่ แล้วเสียคุณแม่ แล้วเสียคุณย่าค่ะ
  • คุณยาย รักเหลือเกิน เลี้ยงดิฉันมากับมือแต่แรกเกิด จนโตเป็นสาว กิน นอนด้วยกันตลอดมา แต่คุณยายชรา แล้วจากไป เสียใจแต่ทำใจได้
  • คุณปู่ น่ารักมาก เป็นคนแก่ที่น่ารัก ไม่เรื่องมาก ชอบอ่านหนังสือ ชอบเล่านิทาน ชอบสอน แล้วจากไป ทำใจได้ ท่านชรา
  • คุณย่า พูดน้อย ใจดี ทุกครั้งที่ไปเยี่ยม ตอนกลับคุณย่าจะนั่งห้อยขาที่กะได มองส่งหลานจนสุดสายตา ท่านจากไป ทำใจได้ เพราะท่านชรา
  • แต่คุณแม่ จากไปตอนดิฉัน 25 ปี คุณแม่ 44 ปี โหดร้ายเหลือเกิน ทำใจไม่ได้ ตั้งรับไม่ทัน กระทันหัน ยังไม่ได้ตอบแทนอะไรคุณแม่เลย ยังไม่ได้ทำตั้งหลายอย่าง
  • แต่อย่างน้อย ดิฉันก็เป็นเด็กดีที่คุณแม่ไม่เคยต้องทุกข์ใจ
  • ดังนั้น ทุกวันนี้ จึงดูแลคุณพ่อให้ดีที่สุด ให้ท่านมีความสุข และทุกข์ใจกับเราน้อยที่สุดค่ะ
  • ยาวหน่อยนะ คำตอบหรือคำบ่นเนี่ย
  • ไม่ต้องกลัวสิ่งอันเป็นที่รักจะจากไป เพียงทำให้ดีที่สุดในทุกๆ วัน ค่ะ

ขอบคุณค่ะ คุณ Bright Lily

  • เมื่อปีใหม่ครูอ้อยหิ้วกระเช้าของขวัญขนาดใหญ่ไปให้อาภณ  แต่อาภณกลับบอกว่า "ได้อันนี้ 10 อัน  ยังไม่ดีใจเท่าอ้อยมาหาอา"
  • ครูอ้อยไปเยี่ยมท่าน ขาวหล่อเหมือนเดิม  อาภณอาภัพยังน่ารักเหมือนเดิม 
  • ขอบคุณค่ะ  คุณอร  ที่ยังเหมือนเดิม
  • เห็นรูปในบันทึกเทศกาลกินเจชัดเจนเลย  เป็นคนน่ารักนะคะ   เปิดเผยและจริงใจค่ะ

 

เข้ามาอ่านคะครูอ้อย

เดี๋ยวไม่ทันกระแส

  • คุณ sompornp  คะ 
  • ไวเหมือนปรอทเลยค่ะ 
  • น่ารักด้วย 
  • เคยฟังเพลง  " ขอให้เหมือนเดิม " ไหมคะ ครูอ้อยชักลืม ด้วยเหตุร้องเพลงไม่เป็น
  • ช่วยร้องให้ฟังหน่อยค่ะ  อืมมมม.

ครูอ้อยจะเอาเวอร์ชั่นไหนคะ

เวอร์ชั่นสมัยเก่า

เวอร์ชั่นร่วมสมัย

เวอร์ชั่นลูกทุ่ง

หรือว่า Hip Hop อิอิ

ตราบใดคนที่เรารักอยู่ในใจ  อยู่ในความทรงจำ  คนเหล่านั้นก็อยู่กับเราเสมอค่ะ

หลายครั้งที่ต้องสูญเสีย  แต่เมื่อไรที่คิดถึงความทรงจำเก่า ๆ  ก็อบอุ่นเหมือนพวกเค้ายังอยู่กับเราเสมอค่ะ

หลับตาเถอะนะแล้วเราจะพบกัน

  • คิดถึงลูกสาวครูอ้อยจัง
  • สงสัยงานเยอะทั้งราษฎร์ ทั้งหลวง

 

  • คุณ sompornpคะ  เวอร์ชั่นไหนก็ได้ค่ะ 
  • ร้อง...ให้ฟังสักนิดให้หัวใจกระชุ่มกระชวยค่ะ
  • ขอบคุณค่ะกับการขวนขวายเอาใจ 
  • จริงๆแล้วมีหลายเวอร์ชั่นหรือคะ  ครูอ้อยซื่อบื้อเรื่องเพลงมากเลยค่ะ
  • คุณกัลปังหาคะ 
  • เมื่อถึงวันนั้น 
  • ครูอ้อยก็รักและเก็บเขาไว้ในใจค่ะ 
  • ขอบคุณค่ะ
  • คุณ sompornp คะ 
  • น้องกะปุ๋ม 
  • ลูกกะปุ๋ม 
  • คุณกะปุ๋ม 
  • Dr.Ka-poom ของครูอ้อยไปไหนคะ 
  • สงสัยต้องประกาศตามหาอีกแล้วค่ะ อิอิ
  • ครูอ้อยคะ อย่างไรก็ชอบเวอร์ชั่นของสุนทราภรณ์ค่ะ
  • แล้วครูอ้อยรู้ไหมคะว่า ทำไมสาวการบินไทยถึงชอบ "เพลงขอให้เหมือนเดิม"
  • จากการนั่งทางในและการคาดคะเน ตามสภาพลมฟ้าอากาศ

ลูกสาวครูอ้อย

  1. งานหลวงเยอะ
  2. เตรียมโครงการ "เที่ยว"
  3. แอบปลีกวิเวกบ้าง
  4. มีอะไรที่น่าสนใจให้ทำ (...ถ่ายรูป...เอามาฝากพวกเราไง...)
  5. เซ็งอะไร...นิดหน่อย (อิอิ....แอบคิดเอง)

เราแอบนินทาลูกครูอ้อยผ่าน blog ครูอ้อยนี่แหละ ดูว่าจะทนได้ไหม อิอิ

  • คุณ sompornp คะ
  • ไม่ทราบเลยค่ะ 
  • เวอร์ชั่นสุนทราภรณ์ก็ไพเราะจับใจดีนะคะ  ขอให้เหมือนเดิม 
  • เนื้อเพลงเป็นอย่างไรนะ  ใช่...ก่อนจะจากกัน..คืนนั้นสองเรา  ใช่ไหมคะ
  • แล้วสาวการบินไทย  ทำไมจึงชอบเพลงนี้คะ
  • คุณ sompornp คะ 
  • ตั้งแต่ได้พูดคุยกันมา  เพิ่งจะรู้ว่าคุณ sompornp นั่งทางในได้ 
  • งั้นช่วยนั่งดูว่า  " คนที่ครูอ้อยคิดถึง  เธอหายโกรธครูอ้อยหรือยัง "  ดูให้ด้วยนะคะ

 

  • แล้วลูกสาวครูอ้อยเมื่อไรจะส่งรูปโพสต์เอียงคอซ้ายขวามาให้ครูอ้อย  ครูอ้อยจะเขียนบันทึกถึงเธอ 
  • เรื่องไปเที่ยวแล้วถ่ายรูปมาให้ดูนี่ครูอ้อยชอบ 
  • แต่เซ็ง...เซ็งอะไรคะสงสัยว่า  ทำไมต้องมาเซ็งพร้อมๆกับครูอ้อยคะ 
  • สงสัยดวงสมพงษ์กัน อิอิ 
  • แต่มีคนเล่นซ่อนแอบกับครูอ้อยแล้วไม่ออกมาแปะมาโป้งครูอ้อยหลายคนเลย 
  • จุ๊จุ๊  อย่าเสียงดัง  ได้ยินเสียงหัวเราะด้วยล่ะ

เฉลยก่อน เพราะเป็นคนไม่ชอบเก็บ

สาวการบินไทยชอบเพลงขอให้เหมือนเดิม เพราะไม่ต้องรักเท่าฟ้า ไงคะ

 

 

ว้าว  มีมุก ด้วย  แล้วครูอ้อยจะขอเก็บไปทายคนอื่นต่อไป  ขอบคุณค่ะ

หาเนื่อเพลงให้ครูอ้อยก่อน

ก่อนจากกันคืนนั้นสองเรา
แนบซบเนาเคล้าคลอพ้อพลอดภิรมย์
หวานล้ำบำเรอเธอให้ชิดชม
ฉันกอดเล้าโลมชื่นใจ
บ้านคนรักสุนทราภรณ์ websuntaraporn.com
จูบแก้มนวลช่างยวนเย้าตรึง
จิตคะนึงถึงวันรักซ่านฤทัย
หอมหอมนวลปรางมิสร่างหายไป
ถึงห่างแสนไกลยังติดหัวใจมิเลือน
บ้านคนรักสุนทราภรณ์ websuntaraporn.com
ยามรักร้างแรมกัน
เพ้อทุกคืนวันติดตรึงใจฝันเตือน
มาเจอกันแล้วไยเฉยเชือน
ฉันมาเยี่ยมเยือนอย่าง เคย
บ้านคนรักสุนทราภรณ์ websuntaraporn.com
สุดที่รักลืมแล้วหรือไร
โปรดเห็นใจขอให้สมจิตชิดเชย
หวานซึ้งอันใดจงอย่าร้างเลย
ขออย่าเฉยเมยรักเอยขอให้เหมือนเดิม

ครูอ้อยจะร้องคลอไปด้วยก็ได้เปิดเวบนี้นะคะ

http://www.thaiinfonet.com/user/999999999/kauhaimeundeum.html

ว้าว  สุดสุดค่ะ  คืนนี้จะเปิดฟังและทำการบ้านไปด้วย ครูอ้อยยึดครองเครื่องคอมแล้ว  เย้

ขอบคุณค่ะ คุณ sompornp  แล้วนั่งทางในให้ครูอ้อยหรือยังคะ คุณ ดีเจน้อยของครูอ้อย

  •  ตั้งแต่ได้พูดคุยกันมา  เพิ่งจะรู้ว่าคุณ sompornp นั่งทางในได้ 
  • "นั่งทางใน" เป็นคำพูดให้ดูโก้เก๋ อิอิ
  • งั้นช่วยนั่งดูว่า  " คนที่ครูอ้อยคิดถึง  เธอหายโกรธครูอ้อยหรือยัง "  ดูให้ด้วยนะคะ
  • กำลังคิดว่าใครจะโกรธครูอ้อยได้ลง
  • แล้วลูกสาวครูอ้อยเมื่อไรจะส่งรูปโพสต์เอียงคอซ้ายขวามาให้ครูอ้อย  ครูอ้อยจะเขียนบันทึกถึงเธอ 
  • ลูกสาวครูอ้อยจ๋า  ครูอ้อยถาม......
  • เรื่องไปเที่ยวแล้วถ่ายรูปมาให้ดูนี่ครูอ้อยชอบ 
  • หนูก็ชอบ
  • แต่เซ็ง...เซ็งอะไรคะสงสัยว่า  ทำไมต้องมาเซ็งพร้อมๆกับครูอ้อยคะ 
  • ศิลปินไงคะครูอ้อย

 

 

Oh! It's a very clearly answer.

มีคนโกรธครูอ้อยคะ  อิอิ  และไม่คุยกับครูอ้อยอีกเลย  คิดว่าจะทำโทษครูอ้อยลามั้ง  ครูอ้อยก็เจ็บ

ครูอ้อยคะ

  • ต้องไปประชุมก่อนนะคะ
  • แล้วก็มีงานเลี้ยงขอบคุณด้วย
  • จะทานเผื่อนะคะ
  • แต่....ช่วงนี้ทานเจ อืม..ไม่ใช่ มังสะ....
  • ไม่อ้วนแน่ค่ะ
  • แล้วจะตาม blog  ครูอ้อยคืนนี้ค่ะ

JOOP  JOOP  (ฮิตตามเด็ก อิอิ...จะลากันทีไรต้องบอก คำนี้ค่ะ)

  • ค่ะ  โชคดีค่ะ  ดีเจน้อยของครูอ้อย ฟังเพลงเป็นเพลงบรรเลงครูอ้อยชอบค่ะ  ขอบคุณค่ะ
  • ครูอ้อยฟังเพลงเพลินไหมคะ
  • ขอให้ครูอ้อย...และทุกคนที่(หลง)เข้ามาฟัง...มีความสุขค่ะ
  • ขอบคุณค่ะดีเจน้อยของครูอ้อย
  • อีกไม่นานจะไปหาที่เชียงใหม่
  • รอรับครูอ้อยนะคะ

ด้วยความยินดีค่ะ

จะรอรับนะคะ

คุณ sompornp คะ

  • ครูอ้อยเกือบโชคร้ายค่ะ  เนื่องจากครูอ้อยทำงานจนลืมวันที่  เกือบลืมส่งหนังสือห้องสมุด  ครูอ้อยขับรถจนถึงทางแย  ตีไฟซ้ายจอดรถ  เอือมหนังสือที่อยู่เบาะหลัง  พบว่า  หนังสือของครูอ้อยหมดเวลาวันนี้
  • เลยตีไฟซ้ายเลี้ยวรถมาถนนรามคำแหงเลยค่ะ
  • จอดรถได้ที่ร่มด้วย  และรีบเอาหนังสือไปคืน  คืนเสร็จแล้วยืมอีกเป็นครั้งที่ 3  อิอิ  ขยันมากเลยแม่อ้อยของหนูๆ  อ่านไม่เข้าใจสักที
  • แล้วก็มาที่ตึกเรียน  ขึ้นมาชั้น 4 เข้าห้องคอมพิวเตอร์  เปิดเครื่องและเข้ามาหาหนูๆเลยค่ะ  ดีใจที่พบคุณ sompornp เป็นคนแรก
  • เพลงพี่อืมมมม.เมื่อคืนนี้ตอนทำงานสังเกตพฤติกรรมบนรถเมล์
  • ขอบคุณมากนะคะ

จะไม่เปิดบันทึกใหม่ในวันนี้  เลยขอเขียนต่อบันทึกนี้  เนื้อเรื่องคล้ายๆกัน ที่ว่าคล้ายกันคือความสูญเสีย  เปล่าค่ะ  ยังไม่มีใครเสียชีวิต  มีแต่ครูอ้อยสูญเสียเพื่อนที่ดีไปในคราวเดียวกันถึง 2 คนใน 1 เดือนที่ผ่านมา

เป็นเพื่อนหญิง 1 คน และเพื่อนชายอีก 1 คน  กะเทยยังไม่เสีย

เพื่อนหญิงเป็นเพื่อนที่เรียนด้วยกัน  ร่วมใจกันเรียนตั้งแต่วันแรกที่ซื้อใบสมัคร  สมัคร  สอบสัมภาษณ์  ตลอดเวลาโทรศัพท์คุยกันแบบนอนคุยกันเลย

ที่สำคัญ  เรียนอยู่สาขาเดียวกันด้วย  คิดดูเจ็บปวดแค่ไหน  สาขาเดียวกัน  เรียนด้วยกัน  แต่ไม่พูดกัน.... เฮ้อ

สาเหตุ  อย่าเพิ่มเข้าข้างครูอ้อยหรือเข้าข้างใคร  ให้ครูอ้อยเล่าและสาบานว่าทุกคำพูดที่กดลงบนแป้นพิมพ์นี้เป็นเรื่องจริง..  สาบาน....

วันหนึ่ง  ขณะพักผ่อนตอนเบรค กินกาแฟกัน  ครุอ้อยได้ยินเพื่อพูดและชี้มาที่หน้าครูอ้อยว่า  " คนนี้  ไม่ใช่เล่นนะ  มีชื่ออยู่ในเว็บไซต์ของมหาวิทยาลัย  เป็นครูดีเด่น  วิทยานิพนธ์ดีเด่นประจำปี  ได้รับรางวัลมากมาย  แบบนี้ติ๋งกลัว  ติ๋งไม่กล้าคบแล้ว "

จากนั้นมาจวบจนบัดนี้  เราก็ไม่พูดอะไรกันเลย...

ถามว่า  "ครูอ้อยผิดอะไร  ครูอ้อยผิดที่ไหน  " 

จบเรื่องเพื่อนผู้หญิง

คราวนี้เพื่อนผู้ชาย

เขาเป็นเพื่อนในเว็บไซต์ที่มีชื่อเสียงและครูอ้อยเข้าไปแลกเปลี่ยนเรียนรู้ประจำ  เขาเป็นนักศึกษาไปทำแล็บที่ต่างประเทศ  เขาดีกับครูอ้อยมาก  สอนให้ครูอ้อยเรียนแบบนั้นแบบนี้ตามประสาคนเก่งสอนคนไม่เก่ง  จนครูอ้อยเกือบจะเก่งตามเขาแล้ว  เขาแนะนำเรื่องเรียน  ตรวจการบ้าน  และให้ข้อเสนอแนะ  จนครูอ้อยเกือบจะพูดได้ว่า  ไม่ไปเว็บไซต์ไหนเลย

จู่จู่  เขาก็พูดว่า  " 

  • สงบนิ่ง แล้วมองใจตัวเองให้ดีครับ ครูอ้อยต้องตามจิตใจของครูอ้อยให้ทันครับ เพื่อที่จะเข้าใจให้ได้ว่า ครูอ้อยกำลังคิดอะไร กำลังเรียกร้องอะไร และเพื่ออะไร
  • การที่เราจะเลือกคบใครสักคน เราก็ควรจะยอมรับเขาทั้งสองด้านอย่างที่เขาเป็น ไม่ใช่เรียกร้องให้เขาเป็นเหมือนอย่างที่เราอยากให้เขาเป็น "
  • จากนั้นมาจวบจนบัดนี้  ครูอ้อยก็ไม่ได้พบตัวอักษรที่เกิดจากการกดแป้นพิมพ์คุยกับครูอ้อยอีกเลย

    ครูอ้อย เสียใจที่เสียเพื่อนไปแบบไม่รู้ตัวว่าทำผิดอะไร

    เพื่อนผู้หญิง   ไม่ชอบครูอ้อยเพราะครูอ้อยเก่ง

    เพื่อนผู้ชาย  จนป่านนี้  ไม่รู้เลยว่าอะไร เขาจึงเปลี่ยนไป 

    ควรจะเปิดบันทึกใหม่หรือไม่

    ควรจะ.....

     

    ครูอ้อยคะ

    • ทำตามใจในสิ่งที่เราอยากทำคะ
    • แล้วเราจะมีความสุข
    • นะคะ  นะคะ  นะคะ

    สวัสดีค่ะ

    ขอบคุณค่ะ  ครูอ้อยทำแล้วค่ะ

    • ตามมาบันทึกนี้อีก
    • ครูอ้อยรู้แล้วเหตุผลของเขา....มีคนห้ามไว้ไม่ให้พูดกับครูอ้อย
    • เพราะ....ไม่รู้อีกแล้ว