ยิ่งห้ามคิดกลับยิ่งคิด                 จิตสับสน

      นี่แหละหนาเรียกว่าคน                 ปนเปื้อน

        ระงับยากห้ามความคิดตน                ให้หยุด

            สิ่งสำคัญใช้สติเตือน                         จิตดู-รู้เท่าทัน

    กาลเวลากลืนกิน                       สรรพสิ่ง

      เปลี่ยนแปลงไปในความจริง          อนิจจัง

         ไม่มีสิ่งใดยั่งยืนยิ่ง                          ยืนยง

             สุข – ทุกข์  สม(ผิด) หวัง                 หมุนเวียน-เปลี่ยนตามกาล...