คำว่า "สนิมกระป๋อง" ที่วงการพระเครื่องใช้เรียก "คราบแดงๆ หนาๆ" ที่พระเนื้อผงปูนเปลือกหอย

ที่มักพบในพระสมเด็จบางขุนพรหม และพระสมเด็จวัดเกศไชโย

แต่กลับไม่ค่อยพบมากในพระสมเด็จวัดระฆัง จะพบก็เป็นจุดเล็กๆน้อยๆ ประปรายตามผิวพระ

ทั้งนี้ผมอนุมานว่า .....

น่าจะเกิดจากกระบวนการสร้าง จำนวนมาก (Mass production)

ที่มีการคลุกเคล้าไม่เนียน ไม่ทั่วถึงไปทั้งหมด

มีการ "กอง" ของน้ำมัน "ตังอิ้ว" เป็นที่ๆ 

เมื่อก้อนน้ำมันกลั่นตัวออกมา ก็จะทำให้เกิด "ก้อนสีแดงๆ" คล้ายก้อนสนิม "กระป๋อง" บนผิวพระเนื้อผงได้อายุ

แต่ถ้าผสมทั่วถึง ก็จะได้เนื้อผงแก่น้ำมันอย่างเดียว ไม่มีก้อนน้ำมันที่ผิว จะมีก็เล็กๆน้อยๆ ตามผิว (สังเกตที่ฐานชั้นล่างพระวัดระฆัง)

ผมว่าน่าจะเปลี่ยนคำว่า "สนิมกระป๋อง" มาเป็น "ก้อนตังอิ้ว" จะถูกต้องกว่าครับ