เมื่อแม่ตื่น

คนไข้ให้หนังสือเล่มนี้เมื่อเดือนก่อน

 

เมื่อแม่ตื่น

คามิน คมนีย์

ภาพ: www.naiin.com

 

ผมไม่ได้อ่านทันที เพราะกำลังติดพันหนังสืออีกเล่ม และคิดว่า คงเหมือนเรื่องลูกเขียนถึงแม่ทั่วไป เดาทางออก 

 

จนกระทั่งต้นเดือนธันวาคม ถึงได้หยิบขึ้นมา เริ่มดูจากหน้าปก... คุ้นมากเลย ประเภทมาส่งญาติขึ้นรถไฟ เด็กต่างจังหวัดอย่างผม เห็นรูปแบบนี้จนชิน  แล้วเปิดอ่าน... หยุดไม่ได้ อยากอ่านรวดเดียวจบเหมือนอ่านนวนิยายเล่มโปรด แต่สังขารไม่ให้ เลยใช้เวลาก่อนนอนอยู่สามวัน

 

เจ้าของรางวัลวรรณกรรมยอดเยี่ยมนายอินทร์อะวอร์ดถึงสองครั้ง คราวนี้กลับมาจับเรื่องที่เหมือนจะใกล้ตัวแต่กลับให้ความรู้สึกห่างไกล การเดินทางกลับบ้านของลูกที่จากไปแสนนาน อารมณ์นี้จี้ใจดำคนวัยทำงานยุคนี้แน่

 

คามิน คมนีย์สะท้อนอารมณ์ทั้งบวกและลบ อย่างตรงไปตรงมา ไม่ต้องแอ๊บเป็นคนดีเลิศ เป็นลูกกตัญญู เล่าประสบการณ์ที่ต้องกลับบ้านเกิด การกลับไปอยู่กับพ่อที่เป็นอัมพาตเรื้อรัง กับแม่ที่เพิ่งรู้ว่าเป็นมะเร็งปอดระยะท้าย กับการเปลี่ยนแปลงของชีวิตตนเองที่ค่อนข้างกระทันหัน  แค่ได้อ่านประสบการณ์เท่านี้ หนังสือเล่มนี้ก็มีคุณค่ามากพอแล้ว

 

แต่มากกว่านั้น ถ้าจะอ่านเอาความในประเด็นการดูแลผู้ป่วย ถึงจะมีเรื่องราวของหมอ พยาบาล และเหตุการณ์ในโรงพยาบาลไม่มากนัก แต่ภาพการดูแลผู้ป่วยเรื้อรังหนึ่งคน ผู้ป่วยระยะท้ายอีกหนึ่งคน ที่บ้านของครอบครัวในชนบท ถูกบรรยายให้เห็นอย่างมีชีวิตชีวา เปิดมุมมองให้หมออย่างผมได้รับรู้ส่วนที่ขาดหายไป ที่ประสบการณ์ของเราในโรงพยาบาลไม่มี

 

ลองอ่านหน้าที่ผมคั่นไว้

นกอีโก้งเหอ เข้าไข่ในโพรง น้องนึกว่ากา

แล้วฉวยไม้ค้อนซัด นกเหอมันพลัดกันลงมา

น้องนึกว่ากา นิจจานางนก... อีโก้งเหอ

ผมไม่เข้าใจว่าเพลงนกอีโก้งเคยทำให้ผมขำกลิ้ง แต่ยามนี้ฟัง ๆ ทำไมถึงรู้สึกเศร้าสร้อยบอกไม่ถูก พอแม่บอกว่า ตอนแม่เฒ่าป่วยหนักและกำลังจะจากทุกคนไปในวันสุดท้ายนั้น แม่ก็ร้องเพลงนี้แหละกล่อมแม่เฒ่า น้ำตาผมก็ไหลพรากหยาดหยดลงเปียกหมอน

 

เป็น motherpiece ของนักเขียนคนนี้จริงๆ 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เพื่อน PAL



ความเห็น (6)

เป็นหนังสือที่มีคติและคุณค่าจริงๆ ขอบคุณมากครับ

เขียนเมื่อ 

...อ่านแล้วทำให้คิดถึงแม่ค่ะ...

ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆ ค่ะ

ฝากเติมคำสำคัญ "หนังสือเปลี่ยนชีวิต" ในบันทึกนี้ด้วยนะคะ

จะได้อยู่รวมกัน ค้นง่ายค่ะ

และขอส่งเทียบเชิญมากับลิงก์นี้นะคะ

http://www/gotoknow.org/posts/555473

  • ผมว่า คุณพ่อของผู้เขียนเป็นกรณีศึกษาที่อาจารย์สามารถนำไปเป็นบทเรียนสอนนักศึกษาได้เลยครับ

  • ลูกไกลบ้าน จะรู้สึกอารมณ์เดียวกันครับ

  • เติมแล้วนะครับ

หมายเลขบันทึก

555762

เขียน

08 Dec 2013 @ 20:12
()

แก้ไข

08 Dec 2013 @ 20:12
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง
ดอกไม้: 12, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก