เช้านี้...

   หลังจากเมื่อคืนมีฝนหลงฟ้าเทลงมาอาบอิ่มพื้นดินที่เคยแห้งผาก เพียงเพื่อให้ระลึกถึงอดีดที่ผันผ่าน หรือเพื่อให้เตรียมรับกับฤดูที่จะพานพบในวันหน้า หรือมีอะไรให้คิดมากกว่านั้น

   เช้านี้...

   แสงแดดก็ส่องสว่างเจิดจรัส ลบเลือนความครึ้มหม่นในวันวาน ที่เพิ่งผ่านไปไม่นานนัก ให้เห็นเงางามของสรรพสิ่งท่ามกลางความเป็นไปของวันเวลา

 

   ในเวลาทำงาน...

   บานประตูปิด บ่งบอกระเบียบแบบแผนที่ตรากันขึ้นมาให้ยึดมั่น คล้ายจะปิดกั้นคุมขังในเสรีภาพที่พร้อมจะโบยบิน

   แต่เช้านี้...

   แสงแดดก็ยังเจิดจรัส

   แม้จะมีเรื่องราวบางอย่างดูอึมครึมก็ตาม

..............

27 พฤศจิกายน 2556

พ.แจ่มจำรัส