น้องปอบอกว่าตัวใหญ่กว่า..วีออส..มากมาก ผู้เขียนจึงบอกไปว่าน่าจะตั้งชื่อแม่พันธุ์ว่า..แคมรี่..

  

   ขณะที่ผู้เขียนเดินออกไปหน้าบ้านเพื่อจะรดต้นไม้ และบวบ ฝนฝอยเล็กๆก็หยดลงต้องตัวหยุบหยิบๆ ผู้เขียนลังเลจะรดน้ำด้วยสายยางจากปะปาดี หรือจะรอเทวดาจากฟากฟ้าโปรยปรายลงมา

   ตัดสินใจเดินเข้าบ้าน สักพักใหญ่ๆฝนก็เทลงมา แม้จะไม่นานนักแต่ก็คงทำให้ตันไม้ใบหญ้า รวมถึงบวบ ชุ่มชื้นด้วยสายน้ำฝนจากธรรมชาติรินรด

..........

   "ลูกสาวโทรมา บอกว่ามีข่าวดีจะบอก อาจารย์ที่ปรึกษาพาไปเลี้ยงสุกีอีกแล้ว" คุณแม่บ้านเล่าถึงน้องปอที่เพิ่งโทรฯมาก่อนที่ผู้เขียนจะกลับถึงบ้าน เธอตอบกลับไปว่าเชิงแหย่นิดๆ..พ่อกับแม่กินแกงถุงกับไข่เจียว...

   "แล้วพ่อจะมางานเกษตรฯวันไหน"คุณแม่บ้านเล่าว่าลูกสาว ถามคำนี้บ่อยมาก ตั้งแต่เปิดเทอมและกลับไปเรียน น้องปอก็ต้องฝึกจูงวัว และจะโชว์ในวันงาน

   " วัวชื่อวีออสค่ะพ่อ " น้องปอเคยบอก และในวันหนึ่งต่อมาได้จูงวัวแม่พันธุ์ น้องปอบอกว่าตัวใหญ่กว่า..วีออส..มากมาก ผู้เขียนจึงบอกไปว่าน่าจะตั้งชื่อแม่พันธุ์ว่า..แคมรี่..

   "แล้วพ่อจะมาได้เหรอวันเสาร์นั้นน่ะ..."คุณแม่เล่าต่อว่า ลูกสาวยังคงย้ำคำเดิมแทบทุกวันว่าพ่อจะไปงานเกษตรแฟร์ที่ ม.เกษตรกำแพงแสนหรือไม่ โดยในวันเสาร์ที่ 7 ธันวาคม น้องปอจะจูงวัวโชว์

   เป็นคำถามที่ลูกบ่งบอกถึงความต้องการกำลังใจ ขณะเดียวกันความต้องการนั้นก็เป็นกำลังใจให้พ่อแม่ไปพร้อมๆกัน

...........

   หลังกลับจากทำงานในทุกๆวันแม้จะดึกเพียงใด คุณแม่บ้านก็จะเล่าถึงการได้คุยกับน้องปอ เรื่องราวต่างๆที่ถามไถ่กัน ได้เป็นกำลังใจแก่ผู้เขียนให้หายเหนื่อยจากการทำงานในทุกค่ำคืน

   เหมือนดั่งเป็นน้ำทิพย์ชะโลมให้ชุ่มชื้นระรื่นใจได้เป็นอย่างดีกว่ายาวิเศษขนานไหนๆในโลกใบนี้

   เฉกเช่นเดียวกับสายฝนในค่ำคืนนี้ที่ยังคงรินหลั่งปรอยๆ รินรดต้นไม้ใบหญ้าให้ฉ่ำเย็นจากสายน้ำฝนธรรมชาติ

  ปลายเดือนพฤศจิกายนในเมืองกรุงคืนนี้...  ขณะในบางท้องที่ดูเร่าร้อนอึมครึม

  แม้จะไม่มีสายลมหนาวมาโบยโบก...

  แต่ก็ยังมีฝนชื่นฉ่ำเย็นโปรยปราย...

...........