เป็นอีกวันหนึ่งค่ะ ที่รู้สึกหัวใจตื้นตัน
อยากพูดอะไรมากมายตามที่ตั้งใจไว้
แต่พูดไม่ออกค่ะ
เมื่อเจอหน้าหนุ่มน้อยคนหนึ่งที่วัด
ได้แต่ยิ้มเฝื่อนๆ ให้
หยิบแว่นกันแดดขึ้นมาสวม
แต่กลับมองอะไรไม่เห็น
เพราะน้ำตามันซึมออกมาเอง
ได้แต่เขียนโน๊ตสั้นๆ ไว้ที่หน้าซองทำบุญสีขาวว่า
I was sorry to hear of your great loss.
your dad was pass away.
If there’s anything I can do, please let me know.
Aunti Orn
ทราบมาว่าตลอดระยะเวลาที่คุณพ่อเขาป่วยด้วยอัมพาตมา4-5 ปี
เขาทำงานไปด้วย เรียนไปด้วย ดูแลคุณพ่อไปด้วย
เขาทำได้อย่างไรในวัย 16 ปีในปัจจุบัน ซึ่งกำลังเรียน ม.4
ชื่นชมที่เขาเป็นเด็กที่จิตใจเข้มแข็งและใฝ่ดี
เป็นเด็กที่สู้ชีวิตและกตัญญูอย่างยอดเยี่ยมค่ะ
พลังใจที่ได้ในวันนี้
ทำให้มองเห็นชีวิตอีกหลายๆ ชีวิต ที่เป็นเพื่อนทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย
ทุกคนต่างมีภาระ หน้าที่ ต่างกรรม ต่างวาระ เป็นบททดสอบชีวิต
ยากบ้าง ง่ายบ้าง
ผลประเมินจะเป็นเช่นไร ไม่สำคัญ
เท่ากับว่าได้ทำบททดสอบนั้น อย่างเต็มใจ เต็มฝีมือ เต็มความสามารถแล้วหรือยังค่ะ
" ดิฉันคงจะบ่นกับตัวเองน้อยลง ว่าเหนื่อยจัง เหงาจัง ท้อจัง เบื่อจัง ... เพราะได้เห็นชีวิตอื่นๆ ที่เขาต้องอดทนมากกว่าเราค่ะ "
เพลงนี้สำหรับเด็กน้อยยอดกตัญญูค่ะ
ความยากลำบากทั้งมวลที่ผ่านมาและในวันนี้
จะส่งผลให้เด็กคนนี้เติบโตขึ้นมาเป็นเด็กมีคุณภาพและประสบความสำเร็จค่ะ
หวังและส่งกำลังใจให้เขาทำให้สำเร็จนะคะ
With love : Bright lily
Nov 9, 2013


เป็นบันทึกที่เป็นการให้กำลังใจคนรอบข้างที่โรแมนติกมาก ชอบอ่านบันทึกทำนองนี้มาก เพลงไพเราะดีมากๆค่ะ ขอบคุรค่ะที่เขียนบันทึกดีๆให้อ่านค่ะ จะติดตามนะคะ ชอบรูปโคมเรือกระทงมากค่ะ
เต็มตื้น และตื้นตันจ้ะ
...พลังใจยิ่งใหญ่นะคะ...เป็นกำลังให้กันนะคะ
ขอบคุณค่ะ คุณสุปัญญา
ภาพโคมไฟสวยๆ นั่นได้จากเพื่อนรักส่งมาให้ดูค่ะ เค้าเป็นต่างชาตินะคะ
แต่ออกแบบมาเหมือนกระทงบ้านเรา วันลอยกระทงใกล้ถึงแล้ว ....ค่ะ
ขอบคุณที่กรุณาให้เกียรติอ่านและติดตามนะคะ
อิ่มอรอ่ยกับมื้อเย็นวันนี้นะคะ
ขอบคุณค่ะ คุณมะเดื่อ
หนุ่มน้อยคนนี้เป็นลูกโทนอายุ 16 ค่ะ
คุณแม่เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งไปก่อนหน้านี้แล้ว
คุณพ่อเป็นต่างชาติ อัมพาตมา 4+ ปีค่ะ
นั่นหมายถึงเค้าสู้ชีวิตมาโดยลำพังตั้งแต่ 12 ค่ะ
เค้าเก่งมาก อดทนมาก ที่เรียนสายสามัญปกติ แล้วเลิกเรียนไปทำงานพิเศษคงถึงเที่ยงคืน ..ดูแลคุณพ่อ .. เช้ามาเรียนค่ะ
ดิฉันเพิ่งเห็นเค้าเมื่อตอนวันฌาปกิจค่ะ ....
เป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนของหลาน...เค้าไปเคารพศพกันแล้วกลับมาบอกกับคุณป้าว่า " ญาติเค้าอยู่ไกล ก็เลยไม่มีใครเลย เค้าวิ่งจัดการทุกอย่างตัวคนเดียว ...ทำทุกอย่างด้วยตัวเอง .....ป้าไปหน่อยนะ " ดิฉันก็เลยไปค่ะ
ณ วันนั้นภาระของคุณพ่อเค้าจบลง ...... แต่ภาระของเด็กตัวคนเดียวกำลังเริ่มต้นอีกครั้ง .....
ดิฉันจึงมี Note นั้นให้เขาไป เผื่อว่า....เขาอาจต้องการคำปรึกษา ....
ก็เป็นเรื่องที่ควรทำค่ะ ก็เลยทำค่ะ
ใช่ค่ะ ท่าน ดร.พจนา
แม้เราเป็นเพียงมดตัวเล็กๆ แต่หากเป็นผู้เริ่มช่วย เป็นผู้เริ่มมอง และมีใจให้
ก็เชื่อว่ามีอีกหลายๆ ท่านให้คำปรึกษาและทำให้เค้าอบอุ่นขึ้นค่ะ
และในวันนั้น ดิฉันก็เห็นว่ามีน้ำใจจากคนใจดีอีกหลายๆ ท่านค่ะ
ที่เมืองไทยเรา ยังไงก็เป็นแผ่นดินที่อบอุ่นเสมอค่ะ
ขอบคุณค่ะ กัลยาณมิตรทุกๆ ท่านที่กรุณาให้เกียรติแวะมาอ่าน และบางท่านได้กรุณามอบกำลังใจไว้ให้ค่ะ
ขอให้มื้อค่ำวันนี้ เป็นมื้อพิเศษที่มีความสุขคะ
ดีใจครับ
ที่มีผู้คนคอยให้กำลังใจผู้อื่น เด็กน้อยคนนั้นคงจะมีเรี่ยวแรงผลักดันชีวิตของตนให้ดีงามยิ่ง ๆ ขึ้น ครับ
ขอบคุณค่ะ คุณคณิน
ทุกคนในสังคมช่วยกันดูแลสังคมเราให้น่าอยู่และอบอุ่น
ความสุขและกำลังใจ อาจทำให้เรื่องยากๆ นั้นง่ายและอบอุ่นขึ้นค่ะ
ร่วมเป็นกำลังใจด้วยค่ะ.....เชื่อว่าความกตัญญูของเขาจะส่งนำทางชีวิตเขาไปในทิศทางที่ดีขึ้นเรื่อยๆค่ะ
ขอบคุณค่ะ ครูนก
พี่ก็เชื่ออย่างนั้นค่ะ
อะไรจะบังเอิญขนาดนั้น ในวันที่ฌาปกิจคุณพ่อของน้องนะคะ
วินาทีที่เค้ากดปุ่มไฟฟ้าสำหรับ... เป็นวินาทีเดียวกันที่ฝนตกลงมาไม่มีปีีมีขลุ่ย ตกหนักเสียด้วย
และเพียงไม่ถึง 20 นาทีฝนก็แล้งเป็นปกติค่ะ
พี่มีความเชื่อว่า ......ท่านไปดีค่ะ .. และเด็กคนนี้ก็จะมีชีวิตที่รุ่งโรจน์ค่ะ
ขอบคุณค่ะ กัลยาณมิตรทุกๆ ท่านที่กรุณาให้เกียรติแวะมาอ่าน และบางท่านได้กรุณามอบกำลังใจไว้ให้ค่ะ
ฝันดีค่ะ
ส่งกำลังใจด้วยค่ะ
ทุกสรรพสิ่งในโลกนี้ล้วนเกื้อกูลต่อกันค่ะ
ขอบคุณมากๆ ค่ะ