ก่อนนอนในคืนหนึ่ง รู้สึกใจวุ่นวาย ผมจึงใช้วิธีหายใจเข้าออกยาวๆ ในขณะที่เอามือวางที่หน้าท้อง เพื่อรู้สึกความเคลื่อนไหวขึ้นลงของท้อง

แว็บหนึ่งในความคิด เกิดความเข้าใจว่า แม้เราจะพยายามหายใจให้ยาวๆ แต่เราก็ไม่สามารถหายใจเข้าได้นาน หรือหายใจออกได้นานอย่างที่เราอยากให้เป็น  ในที่สุดเราก็ต้องหายใจออกภายหลังหายใจเข้า  และต้องหายใจเข้าภายหลังหายใจออก

เปรียบเสมือน ธรรมชาติที่เป็นของที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา การที่เราอยากจะให้ทุกสิ่งเหมือนเดิมที่เคยเป็น เป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้

จำได้ว่า ท่าน ป.อ. ปยุตโต เคยสอนว่า สาเหตุใหญ่ที่คนเรามีความทุกข์ในทุกวันนี้ ก็เพราะฝืนธรรมชาติของการเปลี่ยนแปลง เป็นสิ่งปกติที่่ทรัพย์สิน คนรัก ความสุขมีการเปลี่ยนแปลงไปตามธรรมชาติ  ถ้าเราอยากให้ทรัพย์สินมีอยู่เหมือนเดิม คนรักเราเหมือนเดิม หรือความสุขอยู่กับเราตลอดไปเหมือนเดิม แปลว่าเรากำลัง "ฝืน" ธรรมชาติ  วันหนึ่งเมื่อสิ่งต่างๆ เกิดเปลี่ยนแปลงไป เราจึงเกิดความ "ทุกข์" นั่นเอง

การที่เราจะหลีกหนีความทุกข์ ก็คือเราต้องรู้ทันการเปลี่ยนแปลงนี้ แล้วทำความเข้าใจกับมันด้วยปัญญา