ร่วมแรงร่วมใจ..ขันแข็ง
อื้อหือ..เปียกๆ..เละๆ..นะ
ดู จริงใจ..เมื่อ..สัมผัส
ปั้นกันใหญ่เลย...เป็นก้อน..ๆ..เล็กๆ..พอมือ..ก็พอ..เดี๋ยวเสร็จ..เอ.ง.....
ปั้นไปยิ้มไป..เสร็จละ..ทีนี้..หลวมตัว..มาแล้ว..อ้ะะๆ
ร่วมแรงร่วมใจ..ขันแข็ง
อื้อหือ..เปียกๆ..เละๆ..นะ
ดู จริงใจ..เมื่อ..สัมผัส
ปั้นกันใหญ่เลย...เป็นก้อน..ๆ..เล็กๆ..พอมือ..ก็พอ..เดี๋ยวเสร็จ..เอ.ง.....
ปั้นไปยิ้มไป..เสร็จละ..ทีนี้..หลวมตัว..มาแล้ว..อ้ะะๆ
...ปั้นดินแบบนี้ ....น่าปั้น นะคะ .... ปั้นอย่างมีความสุข....ดูจากรอยยิ้ม นะคะ
การแลกเปลี่ยนเรียนูร้มีอยู่ทุกแห่งหนนะครับ
-สวัสดีครับ..
-กิจกรรมน่าสนุกมาก ๆ ครับ..
-อยากได้สักหลัง 555
-ขอบคุณครับ
ชีวิตเปื้อนดิน...ดูมีความสุขตามธรรมชาตินะครับคุณยายธี
คงจะเย็นสบายนะคะ
เป็นกำลังใจ ให้ยายธี ที่แสนอารมณ์ดีคะ
บ้านดิน...ที่แสนอบอุ่นด้วยมือที่ร่วมกันปั้น
น่าสนุก อบอุ่นด้วยรอยยิ้ม และมิตรภาพ ที่จริงใจนะจ๊ะ
ปั้นด้วยใจ ปั้นด้วยรัก ปั้นด้วยสามัคคี
คิดถึงค่ะ ยายธี ดึกแล้วหนอ ..ขอไปนอนก่อนค่ะ
...คุณยายธี...อยากทราบว่า...คนวัยไหนมีจิตนาการปั้นดินมากที่สุดค่ะ...
สวัสดี..เจ้าค่ะ..คุณดร. พจนา..แย้มนัยนา...(เป็นคำถาม..ที่ตอบไม่ได้..เจ้าค่ะ...)แต่. อยากจะบอกให้..ทุกๆคนทราบว่า.."หล่อน"..เกลียด..ดิน..มั้กกกๆ..อ้ะะๆๆ....ในอดีต ไปจับดินเริ่มเรียน ในเมืองหนาว..ลองคำนวนดูว่าดินมันเย็น ขนาดไหน..เมื่อนอกห้องเป็นน้ำแข็ง...(แล้วเราอยู่กับความอบอุ่นของแสงแดด..มาตลอด...)..มือมันแข็งเป้กเย็นจี๋...๕๕๕๕..(จินตนาการแข็งเด่..๕๕๕...ตอนนั้อายุ..ยี่สิบห้า..อ้ะะ)....."แล้วก็อาชีพ..ปั้นดิน..ไม่เคยอยู่ใน..จินตนาการเลยอ้ะะ"..เพราะเป็นอาชีพ..ที่เรียนแล้ว..อด..ตายได้..อิอิ..(ตอนเรียน..ต้องเซ็นต์..ชื่อกำกับไว้..ว่าเรียนแล้ว..ไม่มีงานทำอ้ะะ..(ดูซิว่า..รัฐ..ของเยอรมันมี..ความจริงใจ..ขนาดไหน..อิอิ..ถ้าเทียบกับของเรา....)...
ชอบบ้านดิน แต่ไม่ชอบปั้นดิน เพราะเป็นคนอาภัพเล็บไม่แข็งแรง
สวมถุงมือก็ทำได้ลำบากเพราะอบเล็บอ่อนแอ ท้ายที่สุดได้แต่มองกองดิน
ขอเป็นกำลังใจให้ใบหน้าสดใสของทุกคนที่รักบ้านดิน และปั้นดินทำบ้านอยู่ค่ะ