๏มิได้ก่อกรรมทำเข็ญให้เป็นเหตุ
ไยอาเพศพบพิบัติซัดกระหน่ำ
พวกนายทุนกินป่าพาชนช้ำ
ผู้ก่อกรรมกลับสุขซุกเงินงาม
มองมิเห็นรวงข้าวเฝ้ารอเกี่ยว
พืชผักเขียวม้วนวนน้ำล้นหลาม
หมูวัวควายแตกคอกออกเขตคาม
จระเข้แตกฟาร์มกระจัดกระจาย
โบราณสถานผ่านร้อนหนาวถึงคราวทรุด
เกินยื้อยุดฉุดรั้งดังใจหมาย
โครงการหลวงดอยคำถูกทำลาย
สถานที่หลากหลายล้วนจ่อมจม
สี่สิบหกจังหวัดถูกซัดโศก
วิปโยคหยิบยื่นความขื่นขม
จะเยียวยากี่ฝนพ้นระทม
จะปลุกปลอบกี่ลมจึงลืมเลือน
ขอพบเพียงอุทกภัยทำไทยช้ำ
ไทยอย่าซ้ำฆ่าไทยด้วยใจเถื่อน
หากไทยแตกแยกกอต้องขอเตือน
ภัยพิบัติเยี่ยมเยือนเกินเยียวยา ๚
