เด็กชายเก่ง เป็นเ็ด็กที่ติดเชื้อเอชไอวีจากแม่ แม่เสียชีวิตที่ 10 กว่าปีก่อน เข้าสู่ระบบบริการยาต้านไวรัสเอดส์ เมือ สิงหาคม 2547 เก่งเป็นหลานคนแรกของบ้าน อยู่้กับย่า พ่อ อาและพี่สาว 3 ปีที่ผ่านมาพ่อแต่งงานใหม่ย้ายครอบครัวไปอยู่อีกหมู่บ้านหนึ่ง 2 ปีก่อนพี่สาวแต่งงานมีครอบครัว ปีที่ผ่านมา อาแต่งงานมีครอบครัว และเก่งต้องอยู่กะย่า 2 คน ซึ่งย่าแก่มาแล้ว ตามใจหลานทุกอย่าง ...เมื่อย่างเข้าสู่วัยรุ่นตอนต้น ตามกระแสของวัยรุ่นเก่งต้องออกจากโรงเรียนแค่ ม.2 เทอมต้น จากเหตุทะเลาวิวาท และออกมาเที่ยวเตร่ติดเพื่อน ตามประสาวัยรุ่น ไม่มีคนดูแล แล้วเธอก็หายไปจากระบบ แบบไม่สามารถติดต่อได้
2 ปี 2 เดือนที่เธอหายไป ไม่เจอกันเลย มาวันนี้เธอเป็นหนุ่มหล่อ ยิ้มแย้มแจ่มใส ดูเหมือนมีความสุขตามประสาวัยรุ่น แต่เธอผอมแห้ง เหลือแต่กระดูก แผลตามตัวเป็นบางที่ ผิวหนังดูคล้ำลง..สิ่งแรกที่เราทำ คือ เดินเข้าไปบอกว่า..."ขอกอดที"ดูท่าทีหนุ่มน้อยเขินอาย หน้าแดงเราเข้าโอบกอดและบอกว่า "ดีใจมากเลยที่ลูกกลับมา " เธอก็ได้แต่ยิ้ม ก็ถามต่อว่า แล้วใครบังคับมาหรือเปล่า เธอบอกไม่มีครับ..สบายดีนะ.เธอยิ้มอย่างเดียว และหลังจากนั้น เราก็เริ่มต้นการตรวจเลือดใหม่ คัดกรองโรคฉวยโอกาสใหม่ ..และก็พาไปเยี่ยมเด็กชายวัยรุ่นคนนั้น...
จากการเยี่ยมผู้ป่วยชายวัยรุ่นคนนั้น ไม่ต้องพูดและอธิบายอะไรมาก ทุกอย่างฟ้องด้วยภาพ...และเด็กชายก็บอกเองว่า .."ผมจะกินยาครับ ผมไม่อยากเป็นเหทือนพี่เขา" ถ้าไม่อยากเป็นแบบนั้นก็ต้องมาตามที่น้าหมอนัดทุกครั้งนะ
...จากเด็กชายตัวดำแกรนเมื่อ 10 ปีก่อน ตอนนี้เป็นหนุ่ม มีคำหน้านายเต็มตัว...เด็กคนนี้จะอยู่กับเราได้อีกกี่ปี..
โปรดติตามเรื่องราวของเด็กคนนี้ คราวต่อไป
จะติดตามตอนต่อไป และเป็นกำลังใจให้คะ
น่าสงสารจังค่ะ คุณเข็มสิริน่ารักมาก อนุโมทนาค่ะ
ขอบคุณสมาชิกที่ติดตามเรื่องราวชีวิตของผู้ติดเชื้อ...เด็กที่ติดเชื้อจากแม่สู่ลูกอีกหลายราย..ที่น่าสงสาร.สุดท้ายเราก็ต้องดูเด็กอย่างใกล้ชิดและต่อเนื่อง เพราะเค้าเหล่านั้นเข้าสู่วัยรุ่นแล่วค่ะ