ก่อน ...

 

รถเครื่อง คือ พาหนะหลักที่มีความชำนาญการมาเกิน ๒๐ ปี
ราคาเหมาะสมกับฐานะและการทำงานอย่างยิ่ง

มีใครหลายคนที่ "เป็นห่วง" แทนในเรื่องความสะดวกสบาย
การกันฟ้า กันฝน แต่สิ่งที่เขาไม่เคยคิด คือ มนุษย์เงินเดือน
จะเอาเงินที่ไหนมาซื้อ ฤาต้องยอมอดทนไปอีกหลายปี
ด้วยการผ่อนชำระเป็นงวด ๆ ไป ที่เรียกว่า "หนี้"

แต่ผมก็ไม่เคยบอกว่า จะไม่ีมี แต่บอกว่า สักวันจะมี
เมื่อวันถึงพร้อม และเหมาะสม

 

 

การตัดสินใจ ...

 

มีเหตุผลหลายข้อ

๑. เวลาพ่อกับแม่มาเชียงใหม่ พ่อจะไ้ด้ไม่ต้องขับรถมาเองให้เหนื่อย
แต่ให้มาเครื่องบินมา แล้วเอารถคันนี้ไปใช้ได้เลย

๒. เห็นความลำบากของใครบางคน แล้วรู้สึกว่า น่าจะถึงเวลาแล้ว เท่านั้นเอง

๓. เพราะเห็นใจกัลยาณมิตรหลายท่านที่มาเยือน ผมไม่สามารถดูแลต้อนรับได้ดีนัก
หากเขาเข้าใจว่า ผมเป็นคนฐานะไม่มั่นคง เขาคงเข้าใจ แต่วันหนึ่ง ผมคงดูแลเขาได้บ้าง
ก็แค่นั้นเช่นกัน

๔. สำหรับตัวเอง ... นานแล้วใช่ไหมที่เรายังขาดทักษะด้านนี้ ควรใ้ช้ชีวิตให้คุ้มค่ามากขึ้น
และเวลานี้น่าจะทำได้แล้ว

 

จริง ๆ ผมเห็นพ่อขับรถอยู่มาเป็นสิบ ๆ ปี เหมือนผมซึมซับแบบไม่รู้ตัว
ผมเคยไปเรียนขับรถที่เชียงใหม่ครั้งแรก แต่นั่นมันก็เกือบ ๒๐ ปีแล้ว
ผมทำได้นะ ... แต่โอกาสที่จะได้จับต่อจากนั้นมันไม่มี
เป็นไปตามฐานะการเงินของตัวเองก็ไม่ผิดนัก

ดังนั้น ผมจึงตัดสินใจไปเป็นนักเรียนอีกครั้งหนึ่ง ๑๐ ชั่วโมง
เป็นการเริ่มต้นเรียนรู้ใหม่อีกครั้ง ... ถึงจะดูไม่ค่อยคุ้มกับเงินที่เสียไป
แต่ก็ ... ได้อะไรบ้าง

 

 

การเลือก ...

 

ต้นปี จัดการเรื่องบ้านเสร็จแล้ว
ปลายปี จัดการเรื่องรถ ...

ด้วยสถานะของตัวเอง บวกกับ ความไม่่ชำนาญ

ผมเลือก "รถมือสอง" ก่อน
เพราะเงินที่เหลือจากค่าบ้าน มันได้อยู่
อีกทั้งพ่อกับแม่ก็ช่วยส่วนหนึ่งด้วย

เพื่อไม่ให้ใครเดือดร้อนไปมากกว่านี้
วิธีนี้น่าจะโอเคที่สุด

"รถมือสอง" เอาไว้ฝึกหัดขับให้เก่ง ๆ
เพิ่มทักษะตัวเองไปเรื่อย ๆ

ดีกว่าใช้ชีวิตอยู่เฉย ๆ

หารถจาก Dealfish.com ที่เชียงใหม่
ที่น่าตลกคือ รถที่เจ้าของขายอยู่
จอดไว้ที่สนามกีฬาเทศบาล
ใกล้มหาวิทยาลัยมาก ๆ

เจ้าของรถก็รักรถมาก
ต่อให้ได้ราคาที่สมควรกับรถ

ชวนพี่อาจารย์ไปช่วยดูให้

 

 

ในที่สุด ...

 

๑ ตุลาคม ๒๕๕๖

รถคันนี้ก็เดินทางมาถึงผม ณ มหาวิทยาลัย
จัดการเรื่องเงินและเอกสารเรียบร้อย

แต่รถก็ยังไม่ได้กลับบ้าน

เพราะนำไปเคลียร์ ทำความสะอาด ติดฟิล์ม
ทำเครื่องเสียง (ถูก ๆ) และติดแก๊ส LPG
เพื่อประหยัดค่าใช้จ่ายระยะยาว

 

 

จนกระทั่ง ...

 

๑๑ ตุลาคม ๒๕๕๖

น้อง ๆ ช่างที่ร้านก็ขับรถมาส่งให้ถึงที่บ้าน
พร้อมมาให้คำแนะำนำการใช้งานเบื้องต้น

 

ผมตั้งชื่อเล่นให้มันว่า

 

"เจ้าจิ๊บเล็ก"

"A Little Jeep"

 

 

 

 

แต่วันนี้ ... ก่อนที่รถเดินทางเข้ามาถึง มันเป็นวันสุดท้ายของการได้ยินเสียง "ใครบางคน"
จากการได้ยินของเขามานานนับปี ... แค่ "การจากลา" ที่เธอบอกว่า สักวันผมจะเข้าใจ
คนหนึ่งเดินทางไปแสวงหาบางอย่าง อีกคนหนึ่งหยุดเดินทางไปแล้วเมื่อพบใคร
และไม่เคยเคลื่อนไหวจากไปไหนเลย ... ยังคงอยู่เพื่อรอเธอเสมอ

ชีวิตเรื่องนี้อาจจะหยุดลง แต่ชีวิตด้านอื่นต้องดำเนินต่อไป ...

 

 

ผมเริ่มนำรถออกไปทำธุระใกล้ ๆ ในหมู่บ้านนี่แหละ เช่น ส่งผ้ารีด, ไปกดน้ำ เป็นต้น

แต่เวลาไปทำงานก็ยังรถเครื่องอยู่ก่อนแหละ ... รอเวลาว่าง ๆ จะขับให้ไกลกว่านี้

 

 

ซื้อรถให้แมวนอน ...

 

เช้าวันหนึ่ง (๒๐ ตุลาคม ๒๕๕๖) ...

 

 

 

 

หลังคารถ ... ถูกใจ "ไอ้หมาจิ้ม" เอามาก ๆ ... ดูหน้ามันสิครับ 555

 

 

ผจญภัยบนท้องถนนเป็นครั้งแรก

 

๒๙ ตุลาคม ๒๕๕๖

 

ตัดสินใจเอารถไปมหาวิทยาลัย เนื่องจากปัญหาการใช้แก๊สแล้วสตาร์ทไม่ติด
ประตูหลังก็แข็ง เปิดยังไม่ออก ... เอาไปให้ช่างดูดีกว่า

ออกซะตอน ๐๖.๐๐ น. รถไม่ค่อยเยอะ พอมั่นใจ ไปถึงจนได้
ใช้เวลาครึ่งชั่วโมง ๒๐ กิโลเมตร

แต่ตอนสอนเสร็จแล้วเอาไปร้านซ่อมสิ ... รองเท้าผ้าใบที่เอาไปดันพื้นหลุดพอดี
ใช้รองเท้าแตะ ... แหม ไม่มั่นคงเอาเสียเลย

ทุลักทุเล กว่าจะถึงบ้าน ... ตลกดี มาถึงไ้ด้ไงเนี่ย

"หัวใจล้วน ๆ" 555

กะว่าจะออกเร็วก่อนบ่ายสามโมง ที่ไหนได้โดนบ่ายสามโมงพอดี
รถเพียบ ... แอบสงสารรถคันที่ตาม อยากให้แซงไปทุกคันแหละ
ถ้าถนนมันกว้าง อิ อิ

 

แล้วก็ไปเติมน้ำมันเองเป็นครั้งแรกด้วยนะ

 

๑๗ ลิตร ๘๒๐ บาท ... บัตรเครดิตได้ทำงานแล้ว ;)...

 

 

 

บทเรียน ...

 

ทุกครั้งที่ผมเอารถออกไป

ผมจะทบทวนตัวเองเสมอว่า ...

เราลืมอะไรไหม
เราทำอะไรผิดขั้นตอนไหม
ครั้งหน้าเราควรแก้ไขอย่างไร
เท้าที่สัมผัส กับ มือที่ขยับพวงมาลัย ควรไปด้วยกันอย่างไร

นี่เค้าเรียกว่า "ทักษะพิสัย"

Psychomotor Domain

อยากจะเรียนรู้อะไร มันต้องฝึกและทำซ้ำ ๆ จนเกิดเป็นทักษะติดตัว

 

ผมกำลังทำมันอยู่ ...

 

ใครอยากไปกับผม

ผมขอเตือนว่า ขึ้นรถแดงไปเถอะ อิ อิ

ผมขึ้นดอยได้เมื่อไหร่ ค่อยขึ้นครับ ;)...

 

เก็บบันทึกนี้ไว้ในความทรงจำต่อไป
ชีวิตมันก็ต้องก้าวเดินแบบนี้
ถึงจะไม่ร่ำรวย หรือ ดีเท่ากับคนอื่น
ก็ไม่เป็นไร ...

 

ความดีงาม คือ สิ่งที่เราควรทำ มิใช่หรือ
หาใช่ ความร่ำรวย ไม่

 

บุญรักษา ทุกท่านให้ปลอดภัยครับ ;)...