แสงประพาฬเคลื่อนสู่สวรรคา

ดุสิตาแดนสถิตย์บพิตรสงฆ์

บทพระธรรมนำน้อมกล่อมพระองค์

บังคมลงส่งเจ้าแห่งสังฆา

  จึงสำรวมสรวมกุศลที่สั่งสม

แปรเป็นพรมปูลาดปรารถนา

ให้พระองค์ทรงดำเนินสวรรคา

สุดสิ้นเขตแดนฟ้ามหาชัย

 แม้นโอกาสวาสนาภายหน้านี้

ทรงปรานีชี้แแจงแต่งนิสัย

ได้สดับรับฟังทานมัย

ชี้โทษภัยแห่งสังสารประทานมา

 คงเป็นบุญหนุนจิตอธิษฐาน

ประสบการณ์ปฏิบัติแห่งวัตถา

เกิดชาติใดได้ประสงค์ตรงเวลา. 

เจ้าประคุณเมตตาส่องสันดาน

 อัตภาพจำกัดมิอาจฝืน

ได้ชมชื่นชั่วยามตามสังขาร

เสด็จลับกลับไกลไร้วันวาน

สวดเพียงบทนมัสการส่งพระองค์

ล

ตันติราพันธ์/25ต.ค.2556