ตอนนี้ผู้เขียนอยู่ที่จังหวัดตรัง  บ้านครูหยิน มีนิสิตจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสน

มาด้วยมีอาร์ม กล้วยไข่ แพร ว่าน ดรีม นัท ที่ตรังมีอัญและทรายอยู่แล้ว วันนี้เราอยู่ที่สวนพี่

ครูหยินกันบังวอญ่ามาถึงแล้ว

 

เรานั่งกินข้าวกันเป็นอาหารพื้นบ้านอร่อยมากๆ มีผักเนาะ น้ำชุบ ยอดหัวครก ผักเสี้ยน

ดอง555  ใครรู้ภาษาใต้ช่วยแปลด้วย 555 ลองไม่แปล 555

 

บังวอญ่าเล่าเรื่องนิทานพื้นบ้าน และคำทายภาษาใต้ให้ฟัง สนุกมากๆ....

 

พี่ครูหยินให้เสื้อสองตัว เป็นเสื้อรักโลก...ตั้งใจว่าจะใส่ตอนไปทำกิจกรรมในที่อื่นๆ....

ตอนนี้เอาภาพมาให้ดูก่อน พี่ครูหยิน และบังวอญ่า ฝากคิดถึงสมาชิกทุกๆคน...

 

 

 

 

วันรุ่งขึ้นมาที่พัทลุงมาบ้านบังเพื่อนั่งเรือไปหมู่เกาะสี่เกาะห้า เป็นสถานที่ที่รัชกาล 5 เสด็จ

ได้เรียนรู้เรื่อง ประวัติศาสตร์ในท้องถิ่น เรื่องภูมิปัญญาในท้องถิ่น เพิ่มเติม ผู้เขียนพบว่าที่

หมู่เกาะสี่เกาะห้านั้น มีผลประโยชน์อย่างมหาศาลในการเก็บรังนกตามหมู่เกาะ

 

มีพื้นที่เกาะที่น่าศึกษาหาความรู้ ได้ครูสมพร สุวรรณศรี ช่วยอธิบายประวัติความเป็นมา

 

ทีมเราเดินไปทั่วเกาะเลยได้ปีนถ้ำด้วย

 

 

ถ้ำกระจกสะท้อนเงา

 

ตอนเย็นกลับมาที่ตรังเพื่อนชาวฝรั่งมาเยี่ยมคือ Mikeและน้องชายชื่อ Eric มาร่วมด้วย

สองพี่น้องขับมอเตอร์ไซด์มาจากพงัน  Mike เคยสอนหนังสือกับผู้เขียนที่มหาวิทยาลัย

เกษตรศาสตร์  ตามไปช่วยทำค่ายหลายที่ ส่วน Eric น้องชาย Mike นั้น เป็นครูสอน

ภาษาอังกฤษอยู่ในจังหวัดตรัง เมื่อมีเวลาว่างก็เรียนมวยไทย กับลูกชายของ พุฒ ล้อเหล็ก 

 

ขอบคุณพี่อร ที่ฝากขนมไว้ที่บังและขอบคุณสมาชิกทุกๆท่านที่เข้ามาอ่านครับ...

วันที่ 3 ไปดูซาไกครับ พื้นที่ที่ซาไกอยู่นั้น เป็นพื้นที่อุดมสมบูรณ์มากๆ มีแหล่งน้ำและ

ต้นไม้ที่สูงใหญ่ ซาไกกลุ่มนี้อยู่กันประมาณ 10 กว่าคน มีชีวิตที่เรียบง่าย ชาวซาไกสาธิต

การเป่าไม้ไผ่ที่ล่าสัตว์ให้ดู  เขาเป่าได้แม่นยำมากๆ ขนาดเป้าที่ใช้เป่าอยู่ค้อนข้างไกล 

 

จะมาเขียนรายละเอียดเพิ่มนะครับ....ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน...