เข้ามาดูผลงาน..ก็เลยได้งานกลับออกไป..แปลกจริงๆเชียว ชอบคิดไปเรื่อย เหมือนนักวิชาการระดับสูงของการศึกษาไทยเลย..พับผ่าสิ

ถึงโรงเรียนล่าช้าไปหน่อย..ท้องฟ้ามืดครึ้มไปทั่ว อากาศน่านอนมากกว่าจะทำงานใดๆ แต่ใจมันโลดแล่นไปถึงโรงเรียนอยู่ทุกขณะ มีงานที่ต้องทำ แม้จะไม่เร่งรีบมากนัก แต่อยากทำไปเรื่อยๆ เปิดเทอมที่ ๒ ของการศึกษาไทย..ไม่มีอะไรแน่นอน ต้องพร้อมรับทุกสถานการณ์ มีอะไรใหม่ๆจากสมองผู้บริหารระดับสูง  คิดแล้วโยนทิ้งลงมาสู่ระดับรากหญ้าอยู่เสมอๆ บางเรื่องไม่อยากทำเลย แต่อยากจะ"ขำกลิ้ง"มากกว่า

.

ไม่ทันแล้ว..ขับรถเข้าประตูรั้วโรงเรียน เห็นช่างไม้ ลงจากบันได หลังจากซ่อมหลังคาอาคารเรียนเป็นที่เรียบร้อยโรงเรียนบ้านหนองผือ ช่างบอกมีรอยรั่ว ๒ รู ไม่เล็กไม่ใหญ่ พอว่าน้ำซึมและหยดได้ อยู่ตรงกับห้องป.๑ และห้องพักครู ใช้กระเบื้องหมดไป ๓ แผ่น อย่างไรก็คุ้มค่ากับการรอคอยช่าง ที่ช่วยขึ้นหลังคาให้ ขอบคุณกันเสร็จสรรพช่างขอตัวกลับบ้าน ก่อนเข้ามาโรงเรียนอีกครั้งในวันศุกร์..เพื่อปูกระเบื้องหน้าห้องอนุบาล..ช่างขับรถออกไป เห็นหลังไวๆ ฝนก็เทลงมาอย่างหนัก อากาศหนาวเย็นจับใจ..แต่พอทนไหวเพราะไออุ่นจากภาระงานที่สำเร็จ..นึกท้าทายนิดหนึ่งว่า ..ฝนจ๋า..ตกลงมาเลย หนักกว่านี้ก็ไม่กลัวแล้ว.....

.

ฝนหยุดตก..มีชายหนุ่มผู้ปกครองนักเรียน มาตัดหญ้าที่สนามฟุตบอล จริงๆแล้วก็ตัดมาหลายสัปดาห์แล้วล่ะ แต่ตัดได้ทีละหน่อยและขออนุญาตผมว่า ขอตัดเองคนเดียวทั้งหมด แบบเหมาแต่ไม่ต้องจ่าย คิดว่าช่วยโรงเรียนและเขาก็ได้ประโยชน์ ก่อนจะกลับ..เขาเข้ามาในห้องพักครูเพื่อบอกว่า ผมคงตัดได้อีกครั้งสองครั้งเท่านั้น เพราะหญ้ามันเริ่มแก่ วัวเริ่มจะกินไม่อร่อยแล้ว ดังนั้นที่เหลืออีกราว ๒๐ เปอร์เซ็นต์ ผมก็คงต้องจ้างคนตัดต่อไป

.

เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาและเรี่ยวแรงของผม ซึ่งกำลังจะตกแต่งสวนหย่อมหน้าห้องสมุด ด้วยกรรไกรตัดหญ้าเล็กๆ ที่จะต้องเอาหญ้าญี่ปุ่นออกก่อน แล้วค่อยจัดวางต้นไม้ ทันใดนั้น..ก็เลยออกปากขอแรงเขาทันที ช่วยตัดหญ้าให้หน่อยสิ เขาทำให้ด้วยความยินดี ใช้เวลา ๑๐ นาทีก็เรียบร้อย เขาขนหญ้าขึ้นรถ ผมเองก็เพิ่งรู้ว่า วัวมันก็กินหญ้าญี่ปุ่นเหมือนกัน

.

ช่วงบ่าย..คิดถึงต้นอัญชัน..ได้น้ำฝนแบบนี้ เป็นอย่างไรกันบ้าง ผมเป็นคนที่ชอบดอกอัญชันสีม่วง และคณะครูก็ชอบนำดอกอัญชันไปทำน้ำผสมว่านหางจระข้ จำหน่ายในห้องสหกรณ์ แทนน้ำอัดลม ขายดีกว่าอะไรทั้งหมด พอหยุดขายไปพักหนึ่ง นักเรียนหลายคนถามหา บอกว่าครูทำอร่อย หอมหวาน ผมก็เลยบอกนักเรียนว่าเธอก็ช่วยกันรดน้ำที่ต้นอัญชันหน่อยสิ จะได้สวยงามและกินได้ด้วย

.

พอเดินไปถึงรั้วสมุนไพรสีแดงกระจ่างตา พบต้นอัญชัน กำลังเลื้อยตั้งลำ ทำท่าจะไปได้สวย ถ้าขึ้นงามเต็มพื้นที่บริเวณรั้วด้านล่าง คงดูดีมิใช่น้อย ขอเก็บภาพในระยะแรกนี้ไว้ก่อน...จากนั้นก็เดินดูต้นตะไคร้ ใบชะพลู กระเพรา ย่านางและต้นมะกรูด ทุกอย่างกำลังเจริญงอกงาม ไปพร้อมๆกับความใส่ใจของครูและนักเรียน

.

ความคิดมาหยุด..สะดุดลง ตรงที่คิดได้ว่า สวนสมุนไพรที่ยืนอยู่ตรงนี้ ยังไม่ได้ต่อท่อน้ำจากประปาโรงเรียนเข้ามาเลย มิฉะนั้น..หน้าแล้ง จะลำบากมาก..ไม่ได้การแล้ว รีบปรึกษาช่างดีกว่า

.

เข้ามาดูผลงาน..ก็เลยได้งานกลับออกไป..แปลกจริงๆเชียว ชอบคิดไปเรื่อย เหมือนนักวิชาการระดับสูงของการศึกษาไทยเลย..พับผ่าสิ

 

                                                                 ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

                                                                     ๑๗ ตุลาคม ๒๕๕๖

                                                            www.bannongphue.com

.