...เป็นคืนที่สองแล้วสินะที่ฝนยังไม่หยุดตก แม้จะซาไปบ้างแต่ก็ยังทิ้งร่องรอยโปรยปรอยเป็นฝอยฝุ่นฟุ้งตัดกับแสงไฟที่สาดส่องเป็นลำลงมาจากเสาต้นซอยนั้น

...คงไม่ใช่ความผิดของฝนหรอกนะที่่ทำให้ถนนในหมู่บ้านเงียบเหงา ด้วยผู้คนเอาแต่ขังตัวอยู่ในบ้าน

เช่นกันคงไม่ใช่บุญคุณของฝนหรอกนะที่ทำให้ครอบครัวได้อยู่ใกล้ชิดกันอบอุ่นกว่าทุกๆวัน

ในวันนี้วันสุดสัปดาห์...

...กลับมาดูบ้านอีกหลังหนึ่งนาม Gotoknow ก็ไม่ต่างจากบ้านที่เงียบเหงาอยู่ในขณะนี้ ด้วยเหตุที่ไม่สามารถเข้าระบบได้เมื่อ3ชั่วโมงที่ผ่านมาหรือเปล่า ก็มิอาจให้เหตุผลที่ยากจะคาดเดาได้อย่างถูกต้อง

...ณ ขณะนี้สามารถเข้าระบบได้แล้วก็ยังดูเงียบๆอยู่ แม้นว่าจะพยายามกระซิบบอกเหล่ากัลยาณมิตรเบาๆทาง "อนุทิน" ว่า เข้าระบบได้แล้วก็ตาม หรือกัลยาณมิตรหลับไหลกันหมดแล้ว กระนั้นหรือ

ตื่นกันขึ้นมาเถิด...

มาแลกเปลี่ยนเรียนรู้...

มาเขียนบันทึก...

มาเก็บอนุทิน...

เพื่อจะได้ส่งและรับดอกไม้แห่งน้ำใจและกำลังใจซึ่งกันและกัน

เพื่อบ้านหลังนี้จะได้ครึกครื้น ด้วยดอกไม้และน้ำใจแห่งมิตรไมตรี

อย่าได้ให้บ้านหลังนี้เงียบเหงาไปกว่านี้อีกเลย

แม้นบ้านที่อาศัยอยู่จริงนี้จะเหงามากกว่าสักเพียงใด

ก็...ขอให้กลับมา

................

ขอบคุณทุกท่านที่กลับมาติดตาม

ในค่ำคืนแห่งสายฝนที่ไม่เข้าใจถึงความเงียบ

4 ตุลาคม 2556

พ.แจ่มจำรัส