
" ครู " คำสั้น ๆ ที่มีความหมายมากมาย คนเป็นครู อาจจะเหมือน หรือ
แตกต่างจากคนที่มี " อาชีพครู " ก็ขึ้นอยู่กับจิตสำนึกของแต่ละบุึคคล

คนที่มีอาชีพครูไม่น้อยเลยที่ อาจจะทำงานตามกำหนดเวลา หมดเวลา
ก็เก็บของกลับบ้าน พรุ่งนี้ ได้เวลาทำงานก็มาสอนใหม่ เหมือนกับงาน
ราชการ หรือบริษัทห้างร้านทั่วไป

แต่สำหรับ...คนที่เป็นครู เฉกเช่น คุณครูนิเวศน์ เปรมปรี อดีตครู
คนหนึ่งของโรงเรียนคุณมะเดื่อ เป็น ครูด้วยจิตวิญญาณ คุณครูนิเวศน์
ได้เออรีรีไทม์ ไปตั้งแต่ปี 2553 พร้อม ๆ กับท่านผู้บริหารคนก่อน
แต่ ด้วยจิตวิญญาณแห่งความเป็นครู ที่มีอยู่ทุกเวลา ทำให้เมื่อมี
เวลาว่างคุณครูนิเวศน์ ยังคงไปช่วยสอนเด็ก ๆ ให้กับโรงเรียนเสมอ

นอกจากช่วยสอน ในบางวันที่ครูหลาย ๆ คนต้องไปอบรม หรือไป
ราชการ ก็ยังช่วยทำสื่อ ช่วยเขียนป้ายต่าง ๆ เพราะคุณครูนิเวศน์
เป็นคนลายมือสวยชนิดหาคนที่เขียนได้แบบนี้ยากแล้วในยุค IT นี้

หลังเลิกเรียน คุณมะเดื่อจะสอนพิเศษให้กับเด็ก ๆ ตั้งแต่ ป.1 - ป.6
ที่ผู้ปกครองขอให้ช่วยสอน ซึ่งปัจจุบันมีนักเรียนที่เรียนตอนเย็นนี้เกือบ
40 คน คุณครูนิเวศน์จะมาช่วยสอนคัดลายมือให้กับเด็ก ๆ

คุณครูนิเวศน์ ไม่ได้เรียนสายครูโดยตรง ท่านเรียน พกศ. แล้วสอบ
บรรจุได้ที่โรงเรียนบ้านท่าฝาง แล้วสอบ พม. จากนั้นท่านก็เรียนต่อ
ปริญญาตรี ได้ปริญญา 2 ใบ 2 สถาบันคือ ราชภัฏเพชรบุรี และ
มสธ.
ก่อนที่ท่านจะสอบบรรจุครูได้ ท่านเคยสอนนักธรรม ( พระ-
สามเณร) และบวชหลายพรรษาจึงมีความรู้ด้านธรรมะอย่างมาก จึง
สามารถสอนธรรมะให้เด็ก ๆ ได้อีกด้วย


" ความเป็นครู " อยู่ในจิตวิญญาณของคุณครูนิเวศน์ตลอดเวลา ท่าน
ไม่ได้เป็นคนที่เคยมีอาชีพครู แต่มีความเป็นครูอยู่ในจิตสำนึก ....
ถ้าจะถามว่า...ก็ในเมื่อคุณครูนิเวศน์ยังรักที่จะเป็นครู ยังรักงานสอน แล้ว
ทำไมจึงเออรี่...ไปเล่า...?
คำตอบ..ก็คงจะเหมือน ๆ กับคุณครูผู้มีจิตวิญญาณครูอีกมากมายหลาย
คนที่ตัดสินใจเออรี่ไปก่อนเวลาเกษียณนั่นคือ..
..........เบื่อระบบงาน...เบื่อนโยบายไร้สาระซ้ำซาก...เบื่อที่จะทำงาน
ตามคำสั่งที่ไม่ได้เื้อื้อผลประโยชน์แก่เด็กและโรงเรียนอย่างแท้จริง
เลย...เบื่อที่จะต้องทำงานเอกสารเพื่อสนองนโยบายไร้สาระ..เบื่อผู้
บริหารที่มุ่งแต่ผลสัมฤทธิ์ที่เป็นตัวเลขที่สวยหรูซึ่งไม่คำนึงว่าจะเพิ่ม
เปอร์เซ็นต์ได้ด้วยวิธีใดแต่ขอให้เพิ่มเป็นพอ..จน..เด็กหัวโตแต่สมอง
ลีบช่วยตัวเองไม่ได้ แก้ปัญหาไม่เป็น
...เบื่อ...เบื่อ...เบื่อ....ฯลฯ.....
แต่ไม่เคยเบื่อเด็ก ๆ กลับห่วงใยยิ่่ง


และ...เหตุผลเดียวกันนี้...แบบนี้...อย่างนี้แหละ....ที่คุณมะเดื่อจะใช้
ในการตัดสินใจ จองโควต้าเออรี่รีไทม์ รอบหน้านี้....
..............................................
ถ้าอยู่ใกล้ๆ คงไปกอดให้กำลังใจคุณครูคนนี้แล้วล่ะค่ะ
อาชีพอันยิ่งใหญ่นี้ น่าภาคภูมิใจนะคะ
หวัดดีจ้ะคุณอรคนงาม
เรือจ้างกำลังอ่อนล้า อยู่ด้วยแรงศรัทธาที่มีเท่านั้นจ้ะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะจ๊ะ
...เป็นกำลังใจนะคะครูมะเดื่อ...
คุณพี่มะเดื่อ ทำให้ผมนั่งนึกคำเพื่อสรรเสริญ ให้กำลังใจเหล่าท่านคุณครู อาจารย์ผู้มีใจอันประเสริฐทั้งหลาย นั่งนิ่งนึกอยู่นานนนน ก็ยังไม่เป็นที่พอใจที่จะเทียบเคียงกับคุณความดีของท่านได้
ผมเชื่อว่าคุณความดีของท่านนั้นมีหลายคนเห็น เทอดทูน ไม่ว่าจะเป็นศิษย์โดยตรงหรือไม่
เหนืออื่นใดคงไม่มีอะไรเกินความเคารพนับถือในตนเอง ทำในสิ่งที่ดี ที่ถูกต้อง เกียรติ์ของท่านสูงส่งยิ่งนัก
ขอกราบที่หัวใจทุกดวงของท่าน ถ้าแม้นว่าจะพอเสริมกำลังใจแก่ท่านได้บ้าง
สวัสดีจ้ะท่าน ดร.พจนา
ขอบคุณสำหรับกำลังใจจ้ะ
สวัสดีจ้ะคุณยรรยง
...รู้ถูกรู้ผิด มีชีวิตที่ก้าวไกล เป็นคนที่ดีให้ได้...นั่นคือรางวัล..ให้ครู...จ้ะคุณยรรยง ขอบคุณแทนคุณครูผู้มีวิญญาณครูทุกๆ คนในโลกนี้จ้ะ
สวัสดีค่ะ ครูมะเดื่อ
- มาให้กำลังใจ ท่านผู้เป็น "ครูด้วยหัวใจ" นะคะ///
- ท่าน อย่า พึ่ง ถดถอย ถอดใจ ไปเลย ... เหนื่อย +เบื่อ...วันใด ท่าน พักสักครู่ ครู่เล็ก ครู่ใหญ่ ไม่เป็นไร ...
- เติมพลังใจ เต็มแล้ว...กลับมาใหม่ สร้างสรรค์ ความเป็นครูด้วยหัวใจต่อไป....เด็ก ๆ ยังรอท่านอยู่....อีกมาก
ให้พลังใจท่านด้วยความเคารพค่ะ
พี่ขอคารวะครู ๒ คนในบันทึกนี้ค่ะ คือ คุณครูนิเวศน์ เปรมปรี กับ ครูมะเดื่อ ค่ะ
ครูแบบนี้ ชาติต้องการค่ะ
ใสเจียนะน้อง เออลี่รีไทร์ จบโครงการไปแล้วค่ะ (พี่ก็รอเก้อเหมือนกัน)
อย่าเพิ่งเบื่อเลยนะครับครูคุณมะเดื่อ
สู้ สู้ ครับเพื่่อเด็กน้อยเยาวชนของเราครับ
สวัสดีจ้ะคุณจอย
ขอบคุณมากมายสำหรับกำลังใจนะจ๊ะ
จริงเหรอจ๊ะพี่นุ้ย..??
ที่ว่าเออรีรีไทม์จบโครงการไปแล้วน่ะ ... แล้วที่แว่ว ๆ ว่า ปี 58 จะกลับมาอีกน่ะ...ไม่ใช่เหรอ...โธ่..! ข่าวเศร้าเลยนะเนี่ยะ...เฮ้อ...!
หวัดดีจ้ะคุณพิชัย
สู้...จะไม่ไหวแล้วจ้ะ...ขอนั่งพักยาวววว ละกันนะจ๊ะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจมากมายจ้ะ
คุณครูขา ใจเย็น ๆ
สวัสดีจ้ะคุณหมอธิรัมภา
ก้อ...เย็นมาหลายสิบปีแล้วอ่ะนะ อิ อิ ขอบคุณที่มาให้กำลังใจจ้าาาา