....วันหยุด ที่ผ่านมา  ผัน ตนเอง เป็น  “ซังกุง  ห้องเครื่อง”      ทดลองทำเมนู ง่าย ๆ ด้วยตนเอง นำมาอวด พี่น้อง ผองเพื่อน Gotoknow  ที่เคารพรัก


เริ่มต้นจาก เจ้า "ปูเค็ม" ทีแม่หอบหิ้ว มาจาก “วัดโสธร” จังหวัดฉะเชิงเทรา เมื่อ สัปดาห์ก่อน  ปูเค็มที่นี่  ตัวโตน่ารับประทาน  (ไม่เค็ม ตามชื่อ)  แต่ไหง เรียกปูเค็ม หว่า.....????. น่าจะเป็น การถนอมอาหาร ปู แบบหนึ่ง......ปูอะไรก็ไม่รู้  ตัวดำ ดำ .... ขนาดพอเหมาะ เท่าอุ้งมือ เล็ก ๆ...


แม่แบ่งมาให้ 2 ตัว กำลังดี...เริ่มตัน  จัดแจง วัตถุดิบ ประกอบด้วย  มะม่วง (เปรี้ยวจี๊ดสะใจ วัยเก๋า ) / หัวหอมแดง (แม่บอกว่า  “หัวหอมแขก” ราคาถูก หัวโต หั่นง่าย เหมาะกับ แม่ครัวมือใหม่..อย่างเรา.55555...) // พริกขี้หนูสวน/   เท่านั้นเอง


ซอย ๆ  สับๆ ทั้งสามอย่าง รวมกันไป มั่วๆ ๆ ...555... จับเจ้า “ปูเค็ม” หักคอ  แยก ส่วน ยิบย่อย  ....ด้วย สิบนิ้วของเราเอง (สวมถุงพลาสติด เพราะกลัว ก้ามปูตำนิ้ว...555....) ขยำ คลุก เคล้า ...ปรุงรสด้วย  น้ำตาลปี๊บ  น้ำปลา  ....เป็นอัน เสร็จพิธี.... ได้หนึ่งจานกำลังดี ...เปรียว หวาน มัน เค็ม  ตามชอบ...รับประทาน กับ “กระถิน”   ( ริมรั้วข้างบ้าน : คุณพ่อปลูกไว้  แถมดูแล ตัดแต่ง  เผื่อแผ่ ให้ชาวบ้านในละแวก  เก็บรับประทาน  กัน ทั่วหน้า....)  “ปูเค็ม เต็มใจ” หรือ “ยำปูเค็ม”...รับประทาน กับข้าวสวย แถม ไข่ต้ม 1 ฟอง....อร่อยจังฮู้ว....


“...ดูเจ้า ปูเค็ม  ตัวเต็ม  แปดขา    
 หอบหิ้วเจ้ามา  ลา  ฉะเชิงเทรา 
ถึงบ้าน เข้าครัว กลัวเจ้าอับเฉา     
ได้การแล้วเรา เครื่องเครา พร้อมเพรียง
เมี่ยงเมี่ยง มองมอง ทดลอง เรียบเรียง  
คลุกเคล้า เครื่องเคียง  ปูเค็มเต็มใจ...”


ขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติ เข้ามาอ่าน
จอย  ทองกล่อมสี
๒๑  กันยายน  ๒๕๕๖