ลวดลายปูนปั้นวัดนางพญา คุณแห่งความวิจิตรบรรจง ของช่างชั้นครู

เมื่อกลางเดือนสิงหาคม 2556 ได้มีโอกาสไปร่วมงานที่ทางคณะฯจัดขึ้น ชื่อว่างานเสริมฐานงานศิลป์ ทางศิลปกรรม และหัตถกรรม ในแถบจังหวัดพิษณุโลก และ จังหวัดสุโขทัย

สมัยที่ข้าพเจ้ายังเป็นนักศึกษาในวิชาประวัติศาสตร์ศิลป ได้มีโอกาสมาเรียน และทำรายงานที่วัดนางพญาจังหวัดสุโขทัยแห่งนี้ จึงได้เกิดความประทับใจในความสวยงาม วิจิตรบรรจง ของลวดลายปูนปั้นที่นี่มาก

หวน กลับมาในครั้งนี้ ก็เห็นความทรุดโทรมไปตามกาลเวลา เนื่องจากลวดลายปูนปั้นวัดนางพญา ถือว่ามีความสำคัญทางศิลปกรรมมาก จึงมีผู้เขียน บทความและนำเสนอไว้มากมาย

แต่โอกาสนี้ ถือว่าเป็นการนำเสนอบันทึกภาพ ร่องรอย ตามระยะเวลา ที่ได้ไปบันทึกภาพ ณ เดือน สิงหาคม 2556 ก็แล้วกันนะครับ

วัดนางพญา ตั้งอยู่ใกล้กับกำแพงเมืองศรีสัชนาลัยด้านทิศใต้ มีเจดีย์ประธานเป็นทรงลังกา

ด้านหน้าเป็นวิหาร ก่อเป็นผนังเจาะช่องแสง มีลวดลายปูนปั้นประดับตกแต่งอย่างสวยงามเป็นฝีมือชั้นครู

ลวดลายส่วนใหญ่ที่ปรากฏเป็นจะเป็นลวดลาย พรรณพฤกษา และลายเทพนม

ลวดลายส่วนหนึ่ง เป็นรูปกึ่งมนุษย์กึ่งวานรกำลังวิ่ง ซึ่งปัจจุบันชำรุดหายไปมาก

ลักษณะลวดลายเป็นศิลปะสมัยอยุธยาตอนต้น

.... ว่ากันว่า ลายปูนปั้นที่วัดนางพญาแห่งนี้ ได้เป็นแรงบันดาลใจให้ช่างฝีมือท้องถิ่นนำไป

พัฒนาเป็นลวดลายเครื่องประดับเงินและทอง ที่รู้จักกันในนาม "ทองโบราณศรีสัชนาลัย"