
จากการปิดคอสของรายวิชามหัศจรรย์แห่งความหลากหลายทางชีวภาพ ได้สิ้นสุดลงในคาบเรียน ที่ 6 – 7 ของเมื่อวาน (18 ส.ค.56) ได้สร้างความตื่นเต้นซาบซึ้งให้กับครูหยินอีกครั้ง...ด้วยผลิตภัณฑ์ภูมิปัญญาในท้องถิ่น.....
เมื่อสิ้นสุดคาบเรียนนักเรียนคนหนึ่งชื่อเด็กชายสราวุธ ทองศรี
ชั้นม.2/1 บอกว่าครูครับตะกร้านี้คุณทวดบอกว่า ให้ครูครับ (งงมาก ๆ ให้ครูทำไม)ครูหยิน รู้สึกเขินและงงมาก จึงซักถามต่อด้วยความอยากรู้ที่มา..มิใช่ซื้อมาหรอกหรือ(สวยมาก)
สราวุธ ตอบ... ไม่ครับ ทวดผมทำเอง ครูหยินชี้ส่วนประกอบแต่ส่วน และถามถึงที่มานักเรียนบอกว่าคุณทวดจัดหาด้วยตัวเองทุกอย่าง
จึงมีการสนทนาเพิ่มเติมเล็กน้อย(ซ่อนร่องรอยของความตื่นเต้น+ประทับใจ)
ครูหยิน ทวดอายุเท่าไหร่
สราวุธ อายุ 82 ปีครับ ทวดบอกว่าให้ครูครับ
ครูหยิน ขอเปลี่ยนเป็นซื้อได้ไหม(ประเมินราคาไม่ได้)
สราวุธ ไม่ได้ครับทวดบอกว่าให้ครับ(คนใต้พูดห้วน ๆ และสั้น)
ครูหยิน ถ้าให้ครู ครูก็เอาน่ะเพราะสวยมากถูกใจครูมาก แต่พรุ่งนี้ต้องมาเอาของ
ฝากจากจากครูไปให้ทวดด้วย
ครูหยินเอาของที่นักเรียนให้ต่อหน้านักเรียนทั้งชั้นเรียน ก็น่าอายเหมือนกัน วางตัวไม่ค่อยถูก(ความอยากได้ก็มีเพราะเป็นของที่ถูกใจ) จึงขอบันทึกภาพเก็บไว้กับผู้ให้เพื่อบันทึกความทรงจำดี ๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิตของการทำงาน
ความสุขหาได้จากรายทางจริง ๆ แค่นี้ก็อิ่มอกอิ่มใจจนล้นปรี่ วันนี้ 19 ส.ค.56 จึงฝากผ้าโสร่ง(ผ้าถุง) กับผ้าขาวม้าไปให้คุณทวดแทนคำขอบคุณ และจะไปเยี่ยมเยียนเพื่อค้นหาภูมิปัญญามาบันทึกในโอกาสต่อไป
เหตุการณ์แบบได้เกิดขึ้นบ่อยครั้ง ได้รับของฝากจากครอบครัวของนักเรียนทั้งที่ไม่รู้จักกัน..จึงคิดไปเองว่าเป็นอิทธิพลมาจากตัวนักเรียนที่สอน แล้วเกิดอาการที่ปลื้ม ครูกลับไปเล่าให้พ่อแม่ภายในครอบครัวฟังทำให้สมาชิกภายในบ้านเกิดความปลื้มและศรัทธาตามไปด้วย...จึงมีของฝากมาให้ครู
หรือเป็นเพราะครูหยินให้บริการน้ำดื่ม ผลไม้จากสวน เช่น กล้วย ระกำ สละ
มะเฟือง วางไว้ที่โต๊ะทำงาน ที่นักเรียนมาส่งขยะ สำหรับแขกที่มาใช้บริการห้อง
ครูหยิน หรือนักเรียนที่มาส่งขยะได้กินฟรีทุกรายการ(สดจากสวน)
ครูหยิน ..บัง วอ อยากกินน้ำชุบลูกกำ ต้นริมครัว
.... มะเฟือง .... น่าทานมากนะคะ .... มีวิตามิน C สูง มากๆ ด้วย นะคะ
สวัสดีค่ะ ครูหยิน
- สราวุธ ทองศรี / ได้ทำหน้าที่ ถ่ายทอด สิ่งดีงาม ที่ได้รับ โดยไม่รู้ตัว...
...จากสิ่งที่ได้รับจากครู ถึง "ครอบครัว"
ส่งผ่าน สิ่งดีงาม จากครอบครัว "ถึงครู"
...มนต์เสน่ห์...แห่ง "ครูไทย" โดยแท้...
เป็นความสุขที่หาได้ไม่ยากนะครับ
ยินดีด้วยครับ
ต้องทำน้ำปลาหวานนะ หรอย ๆๆๆๆ
น้ำใจจากคุณทวด...งดงามนะคะ