นานกี่ปีกี่ชาติยังวาดหวัง

พวกที่นั่งในสภาจะกล้าหาญ

สู้ยืนหยัดสัตย์ซื่อถือผลงาน

อุดมการณ์คมเข้มอย่างเต็มคน

     พูดเช่นไรทำเช่นนั้นหมั่นยึดถือ

     คอยยื่นมือมารับใช้ไม่หวังผล

     สร้างภาพลักษณ์การเมืองใหม่ให้น่ายล

     หน้าที่ตนเติมคุณค่าใช่น่าอาย

ภาพซ้ำซากที่เห็นเป็นตัวอย่าง

เก้าอี้ขว้างกลางสภาน่าใจหาย

ใช้คำพูดโต้ตอบชอบหยาบคาย

อภิปรายแต่เรื่องเก่าน่าเศร้าใจ

      เท่าที่เห็นและเป็นอยู่อดสูนัก

     แจ้งประจักษ์จะอาสามาทำให้

     นั่งประชุมชมคลิ๊ปโป๊โชว์ทั่วไทย

     เอาแต่ใจจนร้าวฉานงานผลาญเงิน

อยากจะเห็นผลงานเล่าขานไว้

ยิ่งคิดใหม่สวยหรูดูขัดเขิน

ความพอเพียงที่หวังยังห่างเกิน

อยากเพลิดเพลินเงินกู้ที่รู้กัน

     นานกี่ปีกี่ชาติยังวาดหวัง

     พวกที่นั่งในสภาน่าสร้างสรรค์

     คิดถึงชาติบ้านเมืองเรื่องสำคัญ

     สมานฉันท์ก็ต้องยอม..พร้อมหรือยัง.

 

                                                        ชยันต์  เพชรศรีจันทร์

                                                 ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านหนองผือ

 

หมายเหตุ

บันทึกนี้เคยนำลงแล้ว..แต่ปรับใหม่ให้เข้าบรรยากาศการเมืองไทยในปัจจุบัน ผมหารูปภาพไม่ได้ ที่มีอยู่ก็ดูจะเครียดเกิน เลยนำภาพท้องนาที่โรงเรียนมาให้ชม ให้เย็นตาสบายใจ ได้่ภาพมาจาก www.bannongphue.com ครับ