การใช้ชีวิตในทุก ๆ วันไม่เหมือนสมการเส้นตรงทางคณิตศาสตร์ที่จะคาดหมายผลลับได้เสมอ...

        เหตุปัจจัย (ตัวแปร) ที่มีอยู่รายล้อมล้วนมีอิทธิพลที่ส่งผลกระทบต่อตัวเราทั้งทางตรงและทางอ้อม...

        สิ่งดี ๆ และสิ่งที่ไม่ดี...ที่เกิดขึ้นในแต่ละวัน...ไม่ใช่ค่าเฉลี่ยของเหตุการณ์ในชีวิตที่สามารถหาจุดดุลภาพได้...อยากให้เกิดปรากฏการณ์ที่ดีสิบครั้งเพื่อมาหักล้างกับปรากฏการณ์ที่ไม่ดีสิบครั้ง...ไม่มีทางเป็นไปได้...

       ก่อนออกจากบ้านอารมณ์ดี...จิตใตเบิกบาน...พอระหว่างทางเจอกับฝนตก รถติด ให้หงุดหงิดหัวใจ...ยิ่งเข้างานสาย...ก็ยิ่งพาลให้อารมณ์เสียทั้งวัน...

       ก่อนออกจากบ้านอารมณ์ไม่ดี...มีปัญหาทะเละกับที่บ้าน...ในระหว่างวันทำงานได้รับคำชม...สามารถชดเชยกับอารมณ์ที่ขุ่นมัวได้บ้าง...

 

                                  

 

      หลายครั้ง...หลายคราที่ปัญหานิดเดียว...แต่เพราะอารมณ์ความรู้สึกที่ไปจับในเรื่องนั้นมันกระโจนทะยานไปไกล...ทำให้ภาวะอารมณ์เสียศูนยไปใหญ่...แต่พอมองย้อนกลับไปก็เอ่อ...น่า...นะ...มันก็เป็นของมันเช่นนั้นเอง...

 

         ความรู้สึก...

        วันนี้มีเรื่องดี ๆ เข้ามา...?

        วันพรุ่งนี้อาจจะมีเรื่องดีหรือไม่ดีผ่านเข้ามา...?

                     

              

        ชีวิตไม่ใช่สมการคณิตศาสตร์ที่จะสามารถจัดดุลยภาพได้ตามชอบใจ...มันขึ้นอยู่กับเหตุปัจจัยอันหลากหลายที่เพาะบ่มจนสุกงอมแล้วให้ผลตามเหตุปัจัยนั้น ๆ ...

 

 

สิ่งสำคัญอยู่ที่ว่า...เราวางท่าทีกับเรื่องที่เกิดขึ้นนั้นยังไง...?

 

 

   เครดิตภาพ :  http://sangdown789.blogspot.com/

                   http://cheeranan.exteen.com/20071216/entry