ได้นอนเต็มที่ ตื่นมาเร่งเตรียมการสอนพรุ่งนี้ ... ทำให้ผมคิดถึงวลี "หาเช้ากินค่ำ" แต่ของผมนี่ "หาเที่ยงคืน กินเช้า" ^__^
ก่อนนอน พ่อ และ นะโม ได้พูดคุยกันเพื่อนบ้านเรื่องลูกสาวจะเข้าเรียนมหาวิทยาลัย พ่อเขาอยากให้เรียน บริหาร หรือ บริหารภาครัฐ แต่พอถามว่า ลูกสาวอยากเรียนอะไร พ่อเค้าก็ย้อนมาว่า อาจารย์ก็เห็นอยู่ลูกสาวผมมันออกติสๆ เค้าอยากเรียน สถา'ปัต ... จะทำอย่างไรดีครับอาจารย์ ...
อืมมมมม คำตอบมันก็อยู่ในคำถามอยู่แล้ว ... เราไม่ได้เรียนเองนี่นา ลูกตะหากที่เรียน มันเป็นชีวิตเค้า ... คุยไป คุยไป พ่อเริ่มจะอ่อนลง
นะโม นั่งสังเกตการพูดคุยอยู่ด้วย พอลุงคล้อยหลังไป นะโม พูดขึ้นว่า
นะโม : พ่อ นะโม คิดว่า ความอยาก ของคนนี่มีสองแบบ
พ่อ : สองแบบ ยังงัยครับ? (ไม่รู้จริงๆ)
นะโม : อยากแรก ก็อยากทำตามใจเราจริงๆ อยากเป็นโน่นเป็นนี่
พ่อ : แล้วอยากที่สองล่ะ?
นะโม : ก็อยากทำเพื่อคนอื่นงัย ทั้งที่เราไม่ชอบ แต่ต้องทำ เช่น ทำให้พ่อ ทำให้แม่ คนโน้น คนนี้
พ่อ : เอ่ออออ จริงครับ ... ล้ำลึกนะเรา ^__^
ก็อยากทำเพื่อคนอื่นงัย ทั้งที่เราไม่ชอบ แต่ต้องทำ เช่น ทำให้พ่อ ทำให้แม่ คนโน้น คนนี้ ...ทำเพื่อคนอื่นก็ต้องชอบที่จะทำให้คนอื่นด้วยความเต็มใจ ...ยิ่งทำให้พ่อ ให้แม่ยิ่งต้องเต็มใจ และมีความสุขที่ได้ทำสิ่งต่างๆให้พ่อแม่นะคะ...
ผมคิดเหมือนลูก นะครับ ...
นะโม กำลังจำแนก มันเหมือนเรื่อง enneagram น่ะ
คือ คนเป็น "ลักษณ์" ไหน จริต ก็จะพาไปให้ชอบทำแบบนั้น
ซึ่งจริงๆ แล้วมันเป็น กิเลส ส่วนตน ...
ที่ว่า ผมเห็นด้วยกับ นะโม คือ ถ้าเราต้องทำอะไรให้กับใครซักคน (หมายถึง ทำดี นะครับ) ที่เราต้องฝีนตัวเอง เราไม่ชอบ แต่เราทำได้โดยสมบูรณ์
ผมว่า อันนั้นแหละมันไม่ใช่ลักษณะ enneagram
มันเป็นการกระทำที่ผ่านกิเลสมาได้ อย่างน้อยก็เป็นกิเลส ตัวอคติ "ชอบ" ของตัวเอง